04: Snorkelen Sharm el Sheikh (zuidkamp MFO)

Door Motorfietsgerrit gepubliceerd op Thursday 13 June 16:20

Publicatie nr. 4 in de Zilla 'Mijn dienst in de Sinaï woestijn 1985 en 86'.

SCC.5, 6 nov. 1985.

Aniet,

         Ook al zijn er inmiddels weer andere dingen te schrijven, gaat deze brief over het snorkelen. Die andere brief over het SCC waar ik nu een week gevangen zit stuur ik wel naar pa en ma, zodat je die van hen wel zou mogen lezen. Vlakbij gebouw 122 (daar is mijn kamer in)

is een poort in het hek. Dat is de toegang van het "mushroombeach", het MFO strandje. (MFO = Multinational Force and Observers, red.). Er zit constant een gespierde negeramerikaan in een hoge stoel uit te kijken over het water (zoals in de Ben-Bits reclame) of er niemand verdrinkt. Overal langs de kustlijn van de rode zee is koraal. En zoals je misschien wel weet is koraal vlijmscherp en soms giftig. Dus vrij gevaarlijk als je wilt zwemmen. Maar enkele meters uit de kust loopt het koraal steil af naar beneden , dus daar loop je geen gevaar meer het koraal te raken als je zwemt. Wat hebben ze nu gedaan? Ze hebben bij mushroombeach een gedeelte van het koraal opgeblazen (!, red.) zodat je op die plaats zonder gevaar het water in en uit kan. Nu is het leuke dat je van die bodybluffer die in die hoge stoel zit tegen inlevering van je identificationcard een snorkeluitrusting kan lenen.

Zodoende liepen wij met zwemvliezen aan, duikbril op en snorkelpijpje in de mond het water in. Vroeger, in de Steenvliet (Commerciele zwemplas, geëxploiteerd door de vader van lagere school-klasgenootje Henk van Koeverden, thans (2013) een villawijk van Geldermalsen. red.) had ik wel eens kinderen gezien met van die balletjes die de pijp afsloten als je onder water kwam, maar de snorkels die we hier gebruiken zijn de echte!. Dus een pijpje dat je boven de golven dient te houden als je aan het ademen bent en je eerst leeg moet blazen als je onder water bent geweest om weer te kunnen ademen.

Je begrijpt het al, het ging de eerste paar keren grandioos mis. Vrolijk ademend stak ik m'n hoofd onder water terwijl ik dacht dat het pijpje boven water stak....niet dus. Grote plons water vulde mijn mond en zo ontdekte ik dat het water van de rode zee veel zouter is dan dat van de Noordzee. Maar goed, paar keer kokhalzen en opnieuw proberen. Ging een tijdje goed, dus al in wat dieper water, ging het toch weer mis. Zo bleek dat zwemvliezen daar niet praktisch zijn. Uitgetrokken dus, bril strakker gesteld en opnieuw het water in. En ja hoor, wat een schouwspel onder die waterspiegel. (Finding Nemo was niet alleen leuk om als vader van jonge kinderen jaren later te zien, maar tevens een herinnering aan dit moment!. red.) De bodem zakt als je zeewaarts gaat steeds dieper onder je weg en ineens is het diepdonkerblauw onder je. Rechtsaf kom je prachtige koraalranden tegen, blauwgroen, paarsblauw, rood. Prachtige vissen met de mooiste kleuren en steeds zie je weer nieuwe soorten!. Grote, kleine, ronde, platte...ze zwemmen er. En helemaal niet schuw, je kan ze zo aanraken!. Behalve de groten, die zijn te ver weg.  Prachtige ervaring!!!.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankjewel Ellen, ja..dat deed ik toen gewoon!... ... ...
Mooie tekeningen.Van jouzelf?