x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Mijn zoon, je bent nu bijna 5 jaar en gelukkig nog steeds in mijn leven

Door Mark Medema gepubliceerd op Friday 29 November 09:24

Wat ben ik blij dat je ondanks alles nog steeds een deel van mijn leven uitmaakt.

 

Geboren in september 2008 en nadat je moeder in oktober 2008 besloot om bij mij weg te gaan heb ik altijd alles in het werk gesteld om jou in mijn leven te houden en natuurlijk om mij in jou leven te houden. Hoewel de strijd nu al bijna vijf jaar duurt ben ik erg blij dat ik nog steeds kan zeggen dat je om de week weer gezellig bij ons bent.

De werkelijke reden van het vertrek van de moeder van mijn zoon heb ik nooit gekregen en de reden waarom ik uit het leven van de kleine man snap ik al helemaal niet, maar inmiddels zijn we zo'n vijf rechtzaken verder waarin ik telkens in het gelijk werd gesteld verder en ondanks de vele Euro's die ik eraan heb uitgegeven ben ik blij dat je nog steeds in mijn leven bent.

Ook de bij iedereen bekende organisaties zijn ingeschakeld en hebben zowel met mij als met de moeder gesprekken gehad en overal komt naar voren dat het probleem bij moeder ligt en dat er bij mij/ons een stabiele situatie is ontstaan.

Om de verschillen aan te geven:

Wij wonen in een rijtjeswoning in een kindvriendelijke buurt, we hebben een tuin en de kinderen kunnen gerust buiten spelen. Ons gezin bestaat verder uit mijn bijna-vrouw en nog een zoon.

De moeder woont in de binnenstad van Groningen in een studentenkamer op de bovenste verdieping aan een drukke straat. Hier wonen ze met z'n 2en.

Volgens mij is het heel belangrijk voor een kind om zijn beide ouders in zijn of haar leven te hebben.

 

Ik zal nooit een strijd voeren over de rug van mijn zoon en daardoor maakt het mij soms zo machteloos en verdrietig omdat het aan de andere kant wel gebeurt. Natuurlijk ben ik niet de enige in zo'n situatie maar soms voelt het wel zo.

Gelukkig heb ik een vrouw ontmoet die mij overal in steunt en waar ik mijn mooie en verdrietige momenten mee kan delen.

 

Tot zover.....

 

 

 

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat openhartig,Mark... Jou kinderen boffen maar met zo'n vader!
Ik wens jou het allerbeste!
Wat rot voor je. Mijn ouders gingen 40 jaar geleden uit elkaar en mijn vader koos ervoor om in Melbourne te gaan wonen, 1300 kilometer bij ons vandaan. Als kind hakt dat erin, zeker omdat de kansen om bij hem te zijn heel erg verminderd werden. Hij was wel mijn vader maar ook weer niet. Jouw verhaal raakt me heel erg, wat kan het leven soms oneerlijk zijn! Bah!
Inderdaad, beide ouders moeten betrokken blijven bij het kind, als één van beide uit persoonlijk wrok de omgang tussen het kind en de andere ouder wil verstoren, dan heb ik daar geen goed woord voor over. Voorbeelden genoeg, zeg maar...
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Je lijkt me een lieve redelijke vader, jouw zoon mag blij met je zijn. Mooi geschreven hoor, recht vanuit je hart!