Voel me opgelucht

Door Mark Medema gepubliceerd op Friday 29 November 10:11

Op het moment dat ik dit schrijf voel ik me opgelucht omdat er een zware last van mijn schouders gegaan is afgelopen weekend.

 

Een vriendschap was het tenminste dat dacht ik, maar niets bleek minder waar.

Natuurlijk geef ik toe dat ik geen contact heb gezocht en misschien had ik dat wel moeten doen, een ieder heeft zijn of haar eigen zorgen en zo heb ik die ook. Dus de momenten die je dan samen met je partner kan hebben neem je voor de 100%, misschien denk ik dan alleen aan mezelf maar dat is dan maar zo.

We hadden samen veel lol en deelden het verdriet en voor mij was er totaan de verjaardag van mijn zoon geen enkele reden dat er iets aan de hand was, maar zo vanuit het niets vertelde hij me op de verjaardag dat hij twijfelde aan mijn vriendschap, waarom vroeg ik en hij zei nou we zien elkaar niet zoveel meer en daardoor begin ik te twijfelen. Omdat ik die twijfel niet deelde zei ik tegen hem dat een vriend er is als je een vriend nodig hebt en volgens mij stonden we altijd op de juiste momenten voor elkaar klaar.

Maar omdat het mij toch niet lekker zat heb ik even daarna een mail gestuurd met daarin de bevestiging dat onze vriendschap zeker goed is en dat ik hoop dat hij dat ook gaat inzien en als er iets dat hij dat gewoon moet zeggen. Hij mailde terug dat er niets was en ik geloofde hem.

 

Raar voorgevoel:

Ik kreeg wel een raar voorgevoel toen ik geen reactie kreeg op mijn huwelijksaanzoek en daarna ook niet op de trouwdatum. Zelfs op de trouwkaart kwam geen reactie en toen dacht ik het zal toch niet zo zijn.

Via Facebook besloot ik dan een bericht te sturen (natuurlijk had ik kunnen bellen maar had al een voorgevoel hierover).

 

Mijn bericht was al volgt:

 

Hey kerel,

We hebben van beide kanten niet echt veel contact gemaakt of proberen te maken en dat vindt ik wel jammer. we hebben ons gesprekje in de tuin vorig jaar gehad en de e-mailwisseling daarna, sindsdien is het eigenlijk erg stil.

Vraag me wel af hoe jij dat ziet en in hoeverre jullie nog van plan zijn om op onze bruiloft te komen?

Groetjes Mark

 

De reactie was zoals ik eigenlijk wel had verwacht:

 

 

Hoi Mark.
Ook ik heb onze vriendschap al een tijd aangekeken.
Meer dan een half jaar geleden hebben we elkaar voor het laatst gezien en
gesproken,er zijn toen 2 verjaardagen gepaseerd beide verjaardagen heb je afgezegt en je bent er nooit meer op terug gekomen sindsdien heb ik gedacht wat vriendschap voor jou zou betekenen en wat het voor mij zou betekenen ik denk dan heel simpel een echte vriend zoekt dan contact maar jij zoekt dan pas contact naar een half jaar en dan ook niet eens vragen hoe het gaat hierzo maar wel vragen of ik nog op je bruiloft kom.
Op dit moment is mijn vriendin 32 weken Zwanger eind mei komt ons kind,een vriend had dit geweten en zo zijn er nog meerdere dingen.
Het lijkt me niet verstandig om onze vriendschap nog voort te zetten zoals die ooit was word het nooit meer.
We wensen jullie wel veel geluk en een fijn huwelijk toe.

 
Hoewel ik het heel jammer vindt hoor want deze man was echt mijn maatje en toen hij het prive erg moeilijk had stond ik zo'n beetje dag en nacht voor hem klaar en heb hem overal meegeholpen. Andersom was dat ook zo vandaar dat ik ook helemaal geen negativiteit voel jegens hem en dat heb hem door middel van onderstaand bericht laten weten:
 

 

Hoi,

Bedankt voor je reactie.

Het is precies zoals je het zegt jongen, een vriend had het geweten.

Jullie wachten op ons en wij op jullie.

Volgens mij is het daarom niet nodig om elkaar deze makkelijke verwijten te gaan maken, en daar ga ik dan ook niet in mee.

Ik stond altijd voor je klaar en andersom had ik dat gevoel ook, dat het op deze manier eindigd vindt ik heel jammer maar bovendien erg gemakkelijk.

Wat ik je wel kwalijk neem na alles wat we mee hebben gemaakt is dat je niet het fatsoen hebt gehad om af te zeggen voor onze bruiloft, maar goed nu is het ook duidelijk.

Hoop dat je blij bent met de keuze die je gemaakt hebt en wens jullie veel geluk toe.

 

In ieder geval is het nu wel duidelijk en hoeven we geen ongemakkelijk gevoel te hebben op onze trouwdag.

 

 

Na het lezen van het verhaal van Moni1973 en haar broer dacht ik schrijf dit hier ook op en zo weet ze dat ze niet de enige is die zich heeft vergist in mensen, of dat nu familie of vrienden zijn.

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lijmen die breuk, hoe dan ook.
Dit is geen echte diepe vriendschap geweest,want anders hadden jullie er samen uitgekomen.
En een mondeling gesprek gehad i.p.v gemaild.
Zelf vindt ik het op zo'n manier erg onpersoonlijk,ik zou dat nooit gedaan hebben.
Wederom 100% mee eens
Vrienden, vriendschap dat is alweer zoiets. Het is geven en nemen. Het geven komt meestal van een kant en het nemen van hetzelfde vind daar maar eens de gulden middenweg. Het beste is het te nemen zoals het zich aandiend wordt je ook nooit teleurgesteld.
100% Eens.