Inbraak , wat een impact……

Door Henie gepubliceerd op Sunday 05 January 17:05

Nachtzuster verhalen.

Voor een collega, die in tijdnood komt  bezoek een paar cliënten in een dorp waar ik normaal gesproken nooit kom.

Wil je als je bij mv. Z  binnenkomt  direct het licht aandoen. Mv. weet dan dat wij het zijn. mv. is namelijk erg bang na een inbraak in haar woning. Collega Willeke praat me nog even bij en ik ga op pad.

Nadat ik de deur geopend heb met de sleutel die ik uit het codekastje gehaald heb, ga ik direct op zoek naar het licht en doe dat aan.

Nu nog even zoeken waar ik mv. kan vinden, ondertussen roep ik: Hallo, hallo ik ben de zuster, de nachtzuster……..

In de kamer staat een deur open,  de openstaande deur brengt me in de slaapkamer. Mv. is wakker. ik stel me voor en vraag wat ik voor kan betekenen.  Ze vraagt me of ik haar haar pijnmedicatie wil geven. Ze  heeft veel pijn en slaapt hierdoor erg slecht. Dit alles is niet gemakkelijker geworden na de inbraak vertelt ze.

Ze zegt, ik ben bang, zo bang. Dat was ik nooit, maar nu is alles veranderd. Ik vraag of ze me vertellen wil hoe de inbraak ging en hoe ze het ervaren heeft.
Dat wil ze graag, ze zegt hoe meer ik erover praat hoe beter het is.

De nacht van de inbraak werd ze wakker door de gloed van een zaklamp in de woonkamer. Oh, dacht ze, dat is Ineke van de thuiszorg, die leest altijd eerst de zorg map zonder het licht aan te doen. Maar ze was wel lang aan het lezen, dus besloot mv.  te gaan roepen, hee Ineke, ik ben wakker kom je bij me......

Er kwam geen reactie. Toch had ze nog steeds  geen argwaan omdat dit ongeveer de tijd was dat de zusters van de nachtzorg langs kwamen.

Maar dan ineens schrikt ze enorm, er racen twee mannen door haar slaapkamer. Ze kunnen niet verder in haar kleine slaapkamer en dus rennen ze weer terug. Even later hoort ze een enorm kabaal bij haar achterdeur, harde klappen en glasgerinkel. Nu is ze toch echt doodsbang. Gelukkig komt er vrij snel daarna een zuster van de thuiszorg en de politie.

Wat was er gebeurt. Inbrekers waren  via de voordeur binnen gekomen door het  sleutel codekastje (wat volgens mv. niet zo goed bevestigd was) van de muur te slopen. Vervolgens hebben ze het kastje elders kapot geslagen. De voordeur was dus eenvoudig geopend met de sleutel. Toen ze binnen waren kwam vrij snel daarna de thuiszorgmedewerker aangereden, zij  zag dat het gordijn een klein stukje open was, dat was raar omdat normaal het gordijn altijd helemaal dicht zat. Terwijl ze daar naar keek, werd het gordijn dichtgetrokken. Toen wist ze voldoende, er was iemand anders in huis aangezien mv. zelf niets kan. De thuiszorgmedewerker heeft direct 112 gebeld.
De inbrekers zijn waarschijnlijk geschrokken van de auto die pal voor de voordeur stopte en zagen de voordeur  niet meer als een uitweg. Met grof geweld hebben ze de achterdeur geforceerd en zijn zo weg gekomen.

Er is niets bij mv, gestolen,  maar de impact die het heeft gehad is niet te beschrijven. Slecht slapen, alles horen en bang zijn erg bang zijn  en ik ben totaal hulpeloos zegt ze.

Mv. verteld verder, bij een van haar buren is een paar maanden geleden ook  ingebroken. Bij een oudere dame, ze heeft niets gemerkt van de inbraak. Zelfs het nachtkastje naast haar bed was overhoop gehaald. Deze buurvrouw is zo bang geworden. Ze is eigenlijk hulp nodig in de avond, maar ze wil geen codekastje hebben,  ze durft de deur  ook niet open te doen, dus hulp bieden is onmogelijk. Ze slaapt slecht, want ze durft geen slaaptablet meer in te nemen.

Veel later dan gepland verlaat ik het huis van mv.

Een aantal weken later loop ik midden in de nacht naar een seniorenwoning die aan een voetpad staat. Als ik het paadje bij het huis oploop zie ik dat de rolgordijnen dicht zijn, normaal heeft deze heer alleen de inbetween gordijnen  dicht. Volledig op mijn hoede loop ik verder, gespannen als een veer open ik heel voorzichtig de voordeur, ik luister of ik wat hoor. Kijk of ik licht zie, maar gelukkig is er helemaal niets aan de hand………

Inbraak, wat een impact!

 

 

Zuster in de nacht, Ambulante Nacht Zorg. Een bijzonder beroep binnen de gezondheidszorg.

Dat is mijn beroep, zuster in de nacht.

Maar dan ook echt in de nacht.
Niet in een ziekenhuis of in een zorginstelling.
Nee, zuster in de nacht in de Thuiszorg.
Dat betekend op bezoek gaan bij mensen thuis.

Mensen die graag oud willen worden in hun eigen huis.
Mensen die met een handicap gewoon thuis willen blijven wonen.
Mensen die in hun eigen familie kring sterven.
Daartussen in zit natuurlijk heel veel.
Te veel om op te noemen.

Soms volstaat een controle bezoekje.
Het klaarzetten van medicatie voor de volgende dag, een
slaaptablet aanreiken of gewoon er zijn…

@Henie 2014.

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Triest he, dat men overal harteloos inbreekt en dat de mensen dan met angst blijven zitten...
Het moet verschrikkelijk zijn als die 'weerloze' mensen zoiets meemaken.
Zij kunnen niet meer gerust leven !
Wij wonen in een inbraakgevoelige wijk. Wij wonen in een benedenwoning, met 1 huis boven ons. Bij die man is ingebroken, bij mijn buurvrouw links is ingebroken, bij de vorige buurman rechts is twee keer ingebroken, bij de huidige bewoners 1 keer, schuin aan de overkant was het een keer raak en tot nu toe is ons huis overgeslagen. We hebben het huis wel laten beveiligen.
Vandaag wilde de kat niet binnenkomen, er kwamen 2 agenten langs die wel even polshoogte kwamen nemen omdat de voordeur wijd open stond. Er wordt hier dus gelukkig wel veel gecontroleerd. Inbraak maakt een verschrikkelijke impact op mensen.
Jeetje, wat veel inbraken zeg.....
Ja, echt hopeloos vervelend. Ik ben blij dat wij ons huis beveiligd hebben.
Vreselijk die angst.
Afschuwelijk
Ik heb zo met deze slachtoffers te doen.Verschrikkelijk.
Ja, ik ook. Het is zo verdrietig......