5 dingen waar Rose zich diep - diep - diep voor schaamt

Door Rose_love gepubliceerd op Wednesday 11 September 16:28

Ja, u leest het goed … Het is tijd om allemaal met de billen bloot te gaan. Vanaf nu geen geheimpjes meer, we zullen er aan moeten geloven. Welkom op het flaterpodium!

Hieronder volgen vijf dingen waar ik me diep voor schaam en die ik eigenlijk liever nooit meer zou vertellen. Goed opletten dus, want dit is de eerste en de laatste keer! Luister naar de 5 grootste blunders van deze blunderkoningin en huiver …

Note: dit artikel geldt tevens als waarschuwing; deze blunders gun ik niemand!

NO. 1! Assepoester in real

Op een mooie dag ging Rose naar een grootse bijeenkomst van ondernemers. Alles was tot in de puntjes geregeld en iedereen was op chique, zo ook Rose. Haartjes opgestoken, net jurkje en ja, hakken van 12 centimeter. Ik was gewapend! Het waren met name mannen in de zaal, u weet wel, van die balletjes (forgive me) in driedelig pak die zeker weten dat zij het helemaal gaan maken vandaag. Op de bovenverdieping schonken ze drankjes en dus wist Rose wel waar ze moest zijn. Upstairs. Vol goede moed schreed ik de trap op totdat… ik voelde dat ik uit mijn muiltje stapte. Oeps! Geloof me, dat is níet leuk als er een zaal balletjes naar je staat te kijken en je plotseling overal gegrinnik hoort. 

Één meneer stevende op me af en zei: ‘Wat doe je nu?’Ik probeerde de situatie te redden en zei met mijn meest charmante glimlach dat ik voor Assepoester speelde. Gelukkig was die meneer zo galant om me even te helpen en mocht ik aan zijn arm de trap afmaken. Een blik naar beneden heb ik me uiteraard niet meer verwaardigd. To shame – shame – shame!

 

NO. 2. Mijn lach niet meer in kunnen houden bij een bloedserieus verzoek

Een aantal maanden geleden ging ik met een vriendin een paar dagen naar Gent. Hartstikke leuk hotel geboekt, 2 nachtjes, volop genieten. Het zwembad was tot 11 uur open en daar hebben we dan ook zeker gebruik van gemaakt. Daarna gingen we nog even naar de bar van het hotel, sfeervol, niet te druk en lekker duur, maar dat terzijde ... 

We hadden elkaar al lang niet meer gezien, dus we hadden heel wat bij te praten en te lachen. Op een gegeven moment zag ik vanuit mijn ooghoek een man op ons af komen. Ik had hem al gezien, hij was samen met nog iemand en ze hadden al een poos zitten kijken. Even voor het plaatje: de meneer was een rondbuikige, kleine Indiër van rond de 50, met zijn haar vol in de pommade achterover gekamd, kleine kraaloogjes, een soort burgemeesterketting en zijn handen vol ringen. (U hoort het, ik weet het nog als de dag van gisteren.)

Goed, die kwam dus naar ons toe. Ik had al besloten om in eerste instantie niet echt te reageren, maar zo gauw hij begon te praten, keek mijn vriendin op. Haar gezicht veranderde in een fractie van een seconde van opgewonden vrolijk naar lichtelijk ontzet. Het verzoek van de meneer ging ongeveer als volgt: ‘Goedenavond dames, misschien een rare vraag, maar hebben jullie zin om bij ons te komen zitten? Alleen maar om wat te discuteren uiteraard.’ Uiteráárd! dacht ik. Nu wil het feit wel dat ik op oudere mannen val – oei, weer een geheim onthuld – maar dit was toch echt niet mijn type. (Nee, echt niet, ik meen het.) 

Slechts een moment keek ik naar mijn vriendin en dat was mijn fout, want ik zag haar zo onthutst, bijna radeloos kijken dat ik een giechel niet kon onderdrukken.

De giechel werd een lach en de meneer begon al een beetje beledigd te kijken. Ik heb geprobeerd hem in de kiem te smoren (de giechel dan) en zei met een stralend koppie: ‘Ach, meneer, we zullen er over nadenken, we drinken eerst even ons drankje op.’ Hij hield nog aan, wat dat betreft zou ik bijna bewondering voor hem hebben na zo’n afgang ... Hij kwam zelfs met een heel verhaal op de proppen over de carrière van zijn vriend, maar droop uiteindelijk toch af. En oh, wat hebben wij toen gelachen!

 

NO. 3. Mag ik me even voorstellen?

Deze blunder stamt nog uit mijn basisschooltijd en kwam plotseling weer bovendrijven. Op dat moment zat ik in groep 7 en we mochten altijd één ochtend in de week naar groep 8 om naar een verhaal te luisteren dat de nieuwe meester vertelde. 

Het waren geschiedenisverhalen die me altijd enorm interesseerden en dus was ik er helemaal klaar voor. De meester stelde een vraag aan mij en al had ik niet gehoord wat hij vroeg, ik nam aan dat hij vroeg waar het de laatste keer over ging. ‘Bonifatius!’ was mijn stellige antwoord. De meester keek me even een beetje vreemd aan en ik was meteen weer op de wereld. ‘Heel goed dat je dat nog weet, maar ik vroeg hoe jíj heet … ’ Volgens mij kleurde ik rood tot achter mijn oren. Gelukkig wist ik het antwoord op de vraag wel!

 

NO. 4. Liever een beetje meer

Oké, heel erg istie niet, maar ik ga hem toch vertellen. Talen zijn mijn sterke punt. Meestal dan. Als ik iets spreek, doe ik het goed en als mensen mijn nationaliteit raden, komt er van alles langs, behalve Nederlands. Good job … Tot ik vorige week ook een gevoel van taalbarrière kreeg. Ik bestelde netjes een glaasje wijn. ‘Small or medium?’ Rose is bescheiden – ja, als niemand het zegt, zeg ik het zelf maar – , dus: ‘Small, please!’De ober keek me een beetje verwonderd aan en zei: ‘Are you sure? It’s only one-zero-zero!’ Hmm, dacht ik, getallen zijn niet mijn ding, maar als hij zo verbaasd kijkt, zal dat wel héél weinig zijn. ‘Well, that changes the situation … ’ zei ik met een knipoog. En zo kwam hij even later aan met een BEL wijn! Ik ben er nog steeds niet uit wat dat small en medium is in Polen, maar dit was in mijn optiek absoluut large-larger-largest… Gelukkig was het al 3 uur geweest en dus mocht het, lol!

 

NO. 5. Steigeren

Lange tijd heb ik bij een jachthaven gewerkt. Iedere dag trippelde ik over de steiger naar mijn kantoortje toe. Ik kan me maar weinig leukere werkplaatsen indenken, dat terzijde. Er zit ook een nadeel aan die steigers. Als het nat is, zijn ze glad. Dat levert een bron van vermaak op, want het kan grappig zijn als mensen vol op hun plaat gaan, terwijl jij lekker hoog en droog achter je pc zit. Er gaan voorbijgangers, klanten, collega’s. Helaas wordt het minder grappig wanneer je zelf de dans ook niet kunt ontspringen. Het eerste deel van de steigers loopt schuin af en als je pumps aan hebt, heb je geen steun. Moet ik nog verder vertellen? Nee, hè, u raadt het al … Ik ging niet direct op mn plaat, maar viel heel elegant achterover en schoof zo op mijn derrière de laatste meters naar beneden. Poef! Gelukkig begin ik altijd als eerste en gaat dit mijn collega’s niet ter ore komen.

 

Tsjonge, bent u er nog na zoveel geklets? Soms ben ik net een waterval… daar ben ik me van bewust, dus dat hoeft niet opgemerkt te worden. Dank u!

 

 

 

Als u de behoefte voelt om ook met de billen bloot te gaan, laat het even weten, dan stuur ik een uitnodiging voor de zilla!

 

 

Reacties (80) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk om te lezen Rose! Ik heb zeker om een paar van je blunders gegiechelt!
Dankjewel, Mystie, is het toch nog ergens goed voor geweest dat ik met het schaamrood op de kaken heb gestaan ;)
Ik zie dat het al heel laat is. Maar ik heb veel gelezen en ik zag ook dit stukje. Blunders van Rose, dat moest ik nog even lezen. Ik vind het leuk dat je ook niet tegen driedelige pakken kunt (blunder 1). En dat je die oude meneer hebt weggelachen met je vriendin vindt ik geen blunder hoor. En de 3e blunder heb ik ook gehad. Ik zei de naam Dokter de Boer (onze dokter) toen meester vroeg wie de vader van Koning Willem de derde was.
Inmiddels is het nog later. ;)
De tweede was dan misschien geen echte blunder, maar ik voelde me wel een beetje zitten. Achteraf hebben we er heel hard om gelachen en we lachen er nog steeds wel eens om. Gelukkig dat ik niet de enige ben met zo'n blunder. En als je dan in groep 7 zit, is zoiets nog erger. ;)
Dacht dat ik blunderen kon -))
Haha, in blunderen strijden veel mensen om de nummer 1 :)
Als je ook nog blunders op te biechten hebt, wil ik je wel uitnodigen voor de zilla, lol.
Hier heb je er een paar-))
http://candice.plazilla.com/en-of-ik-kan-blunderen
http://candice.plazilla.com/mijn-grootste-blunders-top-5
http://candice.plazilla.com/mijn-grootste-blunders-nr-4
En zoals altijd wéér eens uitzonderlijk goed overgebracht, net of ik er bij zat, vooral in de 2de situatie :-). Super en duim erbij!
Thanks, Garfieldje! Jaa, die tweede situatie, als ik er nog aan denk... ik kan het gezicht van die man nog steeds zo voor me halen - eng eigenlijk, hihi!
Hehehe prachtig om te zien dat de suggestie om zo'n artikel te schrijven je heeft kunnen inspireren om niet alleen dit leuke artikel te schrijven, maar ook om een complete zilla ervoor te starten die het zo te zien helemaal niet slecht doet!
Kon niet missen met zo'n voorstel... ;) Thanks dus, enne, ik ga je toch ongevraagd een uitnodiging sturen - wie niet waagt, wie niet wint - , mocht je ergens een gaatje vinden en het aandurven ... - wie een kuil graaft ... - haha!
Dat was genieten Rose
Ik kan vooral de 2de blunder voorstellen. Wij noemen het in België de 'slappe' lach krijgen ... ik maakte het ook mee ... vercshrikkelijk
Thanks, Chris! De term slappe lach gebruiken we in Brabant ook. Kan genant zijn... ;)
Hahahaha helemaal leuk.
Thxx, nu jij nog, hihi!