Het lied van de vrije zielen

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 20 December 19:33

 

Luister hier naar Jackie Evancho of Sarah Brightman.

 

Het lied van de vrije zielen74969de34d98290cbd4f79d2dc1b4a1a_1350309

In mijn fantasie zie ik een rechtvaardige wereld… Terwijl ze langzaam de eerste toon aan liet zwellen, zag ze hem uit haar leven verdwijnen. Ze wilde lachen om de ironie van het moment, maar al haar adem verdween in de volle noot. Haar hart voelde als een ijsschots die op het punt stond af te breken van het grote geheel. Waar iedereen leeft in vrede en eerlijkheid… Ze liet haar stem zo licht klinken als ze kon en hoopte dat dat geluid hem zou blijven achtervolgen. Ze zag de mensen in de zaal. Een enkeling pinkte een traan weg, een ander blikte haar zo triest aan dat ze bijna uit haar concentratie raakte. Het was zíjn lied geweest. Hij had het haar laten doorleven. De noten tuimelden uit haar keel, vloeiend en moeiteloos. Ze zag hoe hij bij de deur stond, klaar om de concertzaal te verlaten.

Ze haperde niet, hoewel de woorden bleven haken in haar hart. Ik droom van zielen die altijd vrij zijn… Hij had haar meegenomen in zijn droom, samen waren ze tot het hoogtepunt gekomen. Het was een sprookje geweest en zij had er in geloofd. Ze keek hem onafgebroken aan en knipperde niet eenmaal met haar ogen.  Als de wolk die zweeft… Zijn hand zweefde boven de klink. Ze hief haar kin op en de kille trots straalde uit haar ogen. Vol menselijkheid in de diepte van de ziel… Ze wist niet hoe het kwam dat hij zijn menselijkheid verloren was, dat zij haar menselijkheid verloren was. Allebei waren ze verstrikt geraakt in de stroom van het succes. Die had hen meegesleurd naar de diepte en ze waren bruut uit elkaar getrokken. Het leven spotte met hen, lachte hen uit. Ze hoorde zijn genadeloze lach door de gangen van het leven bulderen. De rillingen overvielen haar onverwacht. Ze begon te trillen vanaf haar tenen, voelde hoe het gevoel langzaam omhoog kroop. De vibratie in haar stem was slechts voor een enkeling hoorbaar, maar zij had het gevoel alsof ze eraan ten onder ging. Ze zag dat hij het gehoord had.

9e0600e3e56289159810090ab6fdca97_1350309Ze zag hoe zijn hand even werkeloos naar beneden viel, alsof hij spijt had van zijn beslissing en om zou draaien. Ze wist dat hij dat zou doen als ze stopte met zingen. In mijn fantasie zie ik een heldere wereld… Hij kon zijn ogen niet van haar losmaken en toch voelde het alsof de dunne draad die steeds nog tussen hen was geweest, gebroken was. De ellende drukte haar neer, haar keel voelde dik, maar ze wist dat ze beter zong dan ooit. Waar elke nacht minder duisternis is… Zijn hand lag op de klink van de deur, drukte die naar beneden. Het voelde of de nacht nooit meer zo donker zou zijn, het vrat in haar vanbinnen en toch leek het alsof ze niet kon stoppen met zingen. Ze zat in de cadans van de muziek en kon zich er niet uit los maken. Ik droom van zielen die altijd vrij zijn. Een traan gleed over haar wang, haar blik vertroebelde. Wanhopig knipperde ze met haar ogen: stond hij er nog?

Haar hart sloeg een slag over en even dacht ze dat hij weg was, maar hij was er nog, even onbeweeglijk als een moment daarvoor. Als wolken die zweven… Haar stem kreeg een moment rust, ze slikte, haalde diep adem. Haar leven was voorbij als ze door zong. Ze wist dat hun beider hoop op dit moment gevestigd was en toch, toch kon ze niet anders dan door zingen. In mijn fantasie bestaat een warme wind… Hij opende de deur, ze voelde de kilte van de luchtstroom over haar wang wrijven. Ze voelde paniek in zich opkomen, toen ze zijn gestalte zag afsteken tegen het licht. Ze bracht haar hand omhoog, wilde hem tot stoppen manen, had er de kracht niet voor. Die ademt in de stad, als een vriend… 6bd3ae0595df3d1c410a6e92e9c46235_1350309

Het verdriet nestelde zich diep in haar stem, bracht haar lied tot een perfectie die ze niet voelde. Ik droom van zielen die altijd vrij zijn… Ze zong het zoals hij het haar geleerd had: met een glimlach. Zijn silhouet verdween. Ze voelde zich verscheurd, alleen, verlaten. Stokstijf stond ze op het podium. Ze kreeg geen lucht meer en toch hoorde ze haar stem verdergaan: als de wolk die zweeft… Ze zag hoe de deur langzaam gesloten werd. De mensen in de zaal waren verdwenen, de lampen boven haar waren tot vlekkerige wolken verworden. Vol menselijkheid in de diepte van de ziel… Haar laatste noot stierf weg, de tranen stroomden over haar wangen. De zaal klapte eindeloos, haar hart was nog nooit zo leeg geweest. Voor de laatste keer had ze het gezongen: het lied van de vrije zielen.

 

41013630d95017853bbf46b3112d802d_1350309

Songtekst: 

Nella Fantasia

Nella fantasia io vedo un mondo giusto, 
Li tutti vivono in pace e in onestà.
Io sogno d`anime che sono sempre libere, 
Come le nuvole che volano, 
Pien` d`umanità in fondo all`anima. 

Nella fantasia io vedo un mondo chiaro, 
Li anche la notte è meno oscura. 
Io sogno d`anime che sono sempre libere, 
Come le nuvole che volano. 


Nella fantasia esiste un vento caldo, 
Che soffia sulle città, come amico. 
Io sogno d`anime che sono sempre libere, 
Come le nuvole che volano, 
Pien` d`umanità in fondo all`anima.

 

Vertaling :

In mijn fantasie zie ik een rechtvaardige wereld
Waar iedereen leeft in vrede en eerlijkheid
Ik droom van zielen die altijd vrij zijn
Als wolken die zweven
Vol menselijkheid in de diepte van de ziel

In mijn fantasie zie ik een heldere wereld
Waar elke nacht minder duisternis is
ik droom van zielen die altijd vrij zijn
Als wolken die zweven

In mijn fantasie bestaat een warme wind
Die ademt in de stad, als een vriend
Ik droom van zielen die altijd vrij zijn
Als wolken die zweven
Vol menselijkheid in de diepte van de ziel

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een goed verhaal zeg. Blij dat ik hem gelezen heb.
Thanks, Anerea, een lieve reactie!
Wauw! Hernieuwde kennismaking, ik weet zeker dat ik hier ook op gereageerd heb in the old days.

Ik snap dat je dit verhaal hebt gekozen. Poëzie in proza, met jouw oog voor detail, zo sterk in romantische passages. IJzersterk en toch al weer twee jaar oud.
Het is inderdaad al een oudje, maar dit is er niet zo een waar ik me stiekem voor schaam. ;) Ik denk ook wel dat je hier eerder op gereageerd hebt, maar dat dat verloren is gegaan. Afijn, bedankt voor je complimenten! :)
mooi zeg, krijg er kippevel van.
Thankss, Terra...
Thnxxx voor de lovende reacties!
Een prachtig verhaal wat diepe indruk maakt
eerst luisteren naar de muziek, dan jouw verhaal lezen en met rillingen in de sofa zitten!
Je schreef dit SCHITTEREND - meer woorden kan ik er niet aan geven!
wauw!