Heiligen der Laatste Dagen

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Over de sekte van de Mormonen. Dit is een fictief verhaal!

“Het is een valse kerk!” bulderde zijn stem door de grote hal. “God heeft het zelf tegen Joseph gezegd.” Marise kromp in elkaar. Ze wist dat ze fout had gezeten. Maar het had zo goed gevoeld! “Het jaar van feesten is voorbij.” raasde hij voort.

Buiten hen was er niemand in de donkere hal.

De hoogte, de inrichting, het was allemaal even koud. Soberheid. Maar soberheid wilde niet zeggen dat het niet leefbaar ingericht moest worden, toch? Het huis was leeg door haar soberheid. Het ademde een doodse sfeer uit.

Behalve zijn kamer.

Zijn kamer was groot, rijk. Het hemelbed was enorm. Hij leek gelukkig te zijn. Enkelen in huis waren zo mager dat het bijna eng was. Hij niet. Zijn harde stem bereikte haar oor weer. “Het wordt tijd om Hem te dienen! Je hebt je laten dopen in naam van Arine, je grootmoeder. Hoe kan zij zalig worden als jij een goddeloos leven leidt?”

Nu had hij haar in haar zwakke plek.

Voor oma Arine had ze alles over. Maar waar haalde hij dat goddeloos vandaan? Ze was naar een andere kerk gegaan. Dat kon toch niet goddeloos zijn? En in die kerk had ze dingen gehoord, die anders waren dan haar verteld was. Ze was hier opgegroeid, ze was hier geboren. Ze was ervan uitgegaan dat het goed was, wat ze deden en waar ze in geloofden. Nu was daar die twijfel.

En hij brulde door.

“Zoals je God zult eren, zul je je man eren.” Ze begon te beven. Het kon niet. Vannacht was het niet haar beurt. Het was de beurt van Maryam. Één van de andere vrouwen van deze man. Marises verering voor deze man was langzaam verloren gegaan. Deze navolger van Joseph Smith. Dat was zijn grote voorbeeld.

Ze wilde dat ze nooit bij die andere kerk naar binnen was gegaan. Maar het was kerstavond, ze kwam net uit haar werk, het was een zware dag geweest en al die mensen gingen daar zo blij naar binnen dat het had gevoeld of ze dat moest doen.

Nu kreeg ze daar de rekening van.

Maar had ze er spijt van? Nee, niet echt spijt. Geen berouw. Ze had er alleen spijt van dat ze het opgebiecht had. Ze schrok van haar eigen gedachten. Ze had toch altijd achter de standpunten gestaan? Ze had haar man liefgehad, was hem altijd trouw geweest. Dat moest ook, dat moest ze eeuwig zijn, hun huwelijk zou na de dood nog steeds zijn.

Ook daar begon ze plotseling aan te twijfelen. Huwelijk na de dood? Was het niet zo dat men na de dood juist alleen God ging eren? Maar indirect deden ze dat nu ook wel. Daar moest ze beter aan denken. Dat mocht ze nooit vergeten. Zeker niet op momenten als deze.

Ruw pakte haar man haar beet.

“Hoorde je me niet?” vroeg hij. Hij tilde haar kin omhoog. Ach, ze deed haar best om hem ook op deze momenten lief te hebben, zoals God haar geboden had. Zijn flikkerende ogen doofden het vuur in haar ogen. Ze dwong zichzelf niet te huilen. Ze moest dit doen.

Het was haar opdracht.

Vannacht zou ze weer van hem zijn. Omdat God dit wilde. Allen dingen verdragen, dat stond in de geloofsbelijdenis. De stem van de voordrager klonk in haar hoofd. “Wij eisen het goed recht de almachtige God te vereren volgens de stem van ons eigen geweten.” Ze wist wat het geweten van haar man zei. Maar wat zei haar geweten?

Het druiste in tegen alles wat ze geleerd had.

Haar man duwde haar van zich af, trok haar toen aan een arm weer terug. “Kom vanavond naar mijn kamer.” gromde hij. Toen liet hij haar alleen.  Alleen in de koude, donkere hal. Ze zakte op de grond en huilde.

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankje, Alexandra! Dat is de uitdaging die in zulke onderwerpen ligt.. Sekten, het intrigeert me. Hoe kunnen mensen iemand zo in hun macht krijgen, de geest van een ander zo beïnvloeden..
Je geeft me een geweldig compliment (een veer...;)), bedankt daarvoor!
Heel knap en boeiend geschreven Rose.
De vertwijfeling, waar de vrouw in valt... en "Ze was naar een andere kerk gegaan. Dat kon toch niet goddeloos zijn?"
Wat ik vooral professioneel vind, is dat je het schrijft zonder enige vorm van vooroordeel of sturing. Goed gedaan!
Nogmaals bedankt, Rachel en Hans.

Taco, dankjewel!
Heel mooi en spannend Duim taco
Goed artikel! Duim voor de informatiewaarde!
Prachtig geschreven!
RachelenHans, dankjewel! Heb geprobeerd om op een makkelijk leesbare manier de info te verwerken.

Ingrid, thnxx!