Soms moet je sorry zeggen

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 20 December 19:32

 

Soms moet je sorry zeggen

De vraag is al een poosje geleden gesteld. Ik heb echter geen tijd gehad (of genomen) om deze vraag te beantwoorden. ‘Met wie zou jij je relatie willen verbeteren?’

En toen bleven mijn vingers boven het toetsenbord zweven. Wat moet ik met deze vraag? Waarom ben ik hier in vredesnaam aan begonnen? Er wordt een open en eerlijk antwoord van mij verwacht en ik weet alleen heel goed met wie ik mijn relatie absoluut niet wil verbeteren. En dat is de enige moeizame relatie die ik heb. Meer dan een jaar geleden kreeg ik een vriend. Voor we iets hadden, ging alles prima, ik kon goed met hem opschieten en hij besteedde veel aandacht aan me. Toen kwam het moment dat we samen waren. Iedereen is gelukkig wanneer zo’n relatie tot stand komt, maar ik had me nog nooit zo ellendig gevoeld. Ik kreeg een afkeer van hem, die plotseling geen tijd meer had om mij een berichtje te sturen. Die boos werd als ik hem toevallig een keer te vroeg sms’te. Die woedend werd als ik niet terugsms’te, terwijl hij andersom soms dagen niets liet horen. Die razend werd, wanneer andere mannen enkel maar naar me keken.

Op zijn vrije dag ging hij met zijn vrienden uit, sms’te mij dan ’s avonds dat hij me zo gemist had. Al snel voelde ik niet alleen afkeer, maar ook haat in mijn hart. Ik zat echt omhoog met de situatie en op een keer toen hij af wilde spreken, wendde ik ziekte voor. Ik zei dat ik niet lekker was en dat het niet kon. Hij antwoordde dat hij me gelijk gaf. Toen heb ik het uitgemaakt. Welke vriend reageert zo bot? Kun je dan niet eens vragen hoe het gaat? Ik vermoed ook dat hij in die periode meerdere vriendinnen heeft gehad. Nu snap ik van mezelf niet dat ik er in getrapt ben. Meestal doorzie ik mensen wel en zo verliefd was ik niet op hem, dat ik hem niet had kunnen doorzien. Hij was zo geslepen. En excuses waren er niet bij. Nu heeft hij weer een vriendin. Al een tijdje. Ik heb toegekeken vanaf de zijlijn hoe hij twee meiden tegelijkertijd gek maakte, terwijl zij het van elkaar niet in de gaten hadden. À la, ik was helemaal niet van plan dit hele verhaal op te dissen. Het gaat er enkel om dat ik de relatie met hem niet zelf zal verbeteren. Dat kan alleen wanneer hij een goed hart krijgt en ik vrees dat dat nooit zal gebeuren. Ik haat hem zeker niet meer, probeer hem als mijn naaste lief te hebben, maar ik zal zijn gedrag nooit kunnen waarderen.

Maar, waar dit artikel om draait, met wie wil ik dan wel mijn relatie verbeteren?

En plotseling weet ik het. Ik heb een goede vriend, waar ik vroeger heel goed mee kon praten, over werkelijk alle dingen. Hij was verliefd op mij, maar ik niet op hem. Ik geloofde nog in sprookjes en wachtte toen op de ware. Nu weet ik dat alles niet zo makkelijk ligt en ik weet ook dat ik hem toen een kans had moeten geven. Nu heeft hij sinds kort een vriendin en ik spreek hem haast niet meer. (Tja, die verkeringen…;)) Dat vind ik wel ontzettend jammer. Ik heb er spijt van dat ik hem niet de aandacht heb gegeven waar hij om vroeg, maar aan de andere kant denk ik ook dat we niet bij elkaar zouden passen. Hoe dan ook, ik voel dat ik hem als vriend kwijtraak. Het is geen wonder, want zijn vriendin zal wellicht weten dat hij zolang gek op mij is geweest en de meeste meiden zitten niet op zo’n vriendin te wachten. Er zijn al veel vriendschappen door verkeringen teloorgegaan. Ik zou mijn relatie met hem willen verbeteren, ik zou willen dat hij weer de goede vriend werd die hij ooit was. Toch onderneem ik geen actie. Ik gun hem en zijn vriendin al het geluk van de wereld. Ik zou hem enkel ongelukkig maken door dit verhaal op te biechten.

Want soms moet je sorry zeggen… maar soms ook niet.

 

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi beschreven
Het was niet altijd makkelijk en ik weet niet of ik nog eens zo'n beslissing zou kunnen nemen, maar ik probeer datgene te doen wat voor iedereen het beste is.
Jeetje, wat knap van je dat je er zo over nadenkt en rekening houdt met de gevoelens van de ander, -zijn nieuwe vriendin-. En ook heel goed dat je kapt met mensen die niet goed voor jou zijn.
Soms doet sorry zeggen pijn maar meestal geeft het na verloop van tijd ook opluchting.
Een mooi verhaal geschreven.
Pork de DUIM.
DRIMPELS.
Brr en plots moet ik denken aan 'Runaway Bride'.
Jouw beslissing is mooi en onvoorwaardelijk.
Groetjes
Inderdaad. Sorry zeggen is even submissive zijn, maar wat je ervoor terug krijgt.. wauw. Heel goed van je dat te doen! Ik ben heel blij voor je en dit laat zien dat jij sterk bent! Daar mag je heel erg, maar dan ook heel heel heel erg trots op zijn. Veel mensen hebben tegenwoordig een te groot ego om hune igen fouten in te zien en zich daarvoor te verontschuldigen. Ga zo door! Je schrijfstijl vind ik trouwens ook GEWELDIG! Je hebt er een nieuwe fan bij!
Tja, verontschuldigen is prima; je moet alleen weten wanneer je wat moet zeggen... Bedankt voor je complimenten!
Dat is ware vriendschap die je daar toont Rose...
Thanks voor je reactie, San...