Waarom je naar Berlijn móet gaan

Door Rose_love gepubliceerd op Thursday 20 December 21:43

 

Terwijl ik hier zit, knettert het haardvuur en schittert mijn glaasje glühwein glanzend rood. Er staat een schaaltje chocolade binnen handbereik, maar ik weet nu al dat ik daar voorlopig niet aan ga komen. Vanmorgen hebben mijn vader en ik een mega-ontbijt gemaakt ter ere van de verjaardag van ma. Uiteraard hoort daar ook taart bij, dus ik heb mijn dieet even op de gang gezet en zit nu mudje vol. (Oh, dat is niet relevant? Excuses…)

Woensdag

 

Terug naar Berlijn. Om half 9 zijn we eindelijk aan bed. Het is ongelooflijk, maar die gordijnen daar zijn zo dik dat je een gat in de dag zou slapen. In het hotel is een zwembad en natuurlijk gaan we daar even heen. Heerlijk om de dag zo te beginnen! We nemen uitgebreid de tijd voor ons ontbijt. (Eigenlijk net als nu dus, maar vandaag was het natuurlijk veel beter…;)) Daarna doen we ons best om uit het ingewikkelde lijntjesplan van de tram te komen. Als je eenmaal in de gaten hebt hoe het werkt, is het super geregeld. We nemen meteen de juiste tram in de richting van de beurs en blijven daar de hele dag. We voeren een aantal interessante gesprekken en met een voldaan gevoel verlaten we het beursgebouw weer.

 

Ik wil te veel zien in te weinig tijd en daarom moeten we keuzes maken… Op naar Schloss Charlottenburg, dat is open tot vijf uur, maar misschien redden we het net. Met de tram zijn we er zo, het is nog wel een lange straat door, maar uiteindelijk komen we op de plaats van bestemming. Het paleis is mooi! Pa wil dat ik uitgebreid foto’s maak van de buitenkant, maar ik beslis dat het slimmer is om eerst naar binnen te gaan. Van buiten blijft het immers open? De mevrouw aan de balie raadt ons ten sterkste af om naar binnen te gaan. Ze probeert ons ervan te overtuigen dat wij anderhalf uur nodig hebben om binnen rond te kijken. Als ik alleen was geweest, was dat misschien het geval geweest, maar met mijn pa erbij, denk ik daar niet eens over na.

We hollen bijna door het paleis heen. Wat erg mooi was, waren de kroonjuwelen die er nog te zien zijn. Ook bij het servies stonden we even stil. Prachtig porselein! Ik wil later een mooi servies, heb ik besloten. Mijn moeder heeft dozen vol met grof servies, stenen witte borden met een zilveren lijntje en niemand vindt ze mooi. (Moet u weten dat ik één momentje op porseleinen servies zoek en dat alle reclame op Plazilla stante pede verandert in ‘porseleinen theepot, koffiekop, bord, enz. enz. Had iemand het over cookies?) Maar à la, het servies in het paleis was erg mooi. Ook hier waren opmerkelijk veel beschilderde plafonds te zien. En de balzaal, ik houd van balzalen… Ik wil zo graag nog eens naar Versailles gaan. Uit het paleis heb ik eindelijk tijd om foto’s te maken. Op het gebouw zijn schijnwerpers gericht, die steeds een andere tekst of figuur op de muur projecteren. Joyeux Noël…. Leuk!

Buiten is een kerstmarkt en natuurlijk landen we bij een kraampje met glühwein. Pa bestelt een glas, maar uiteindelijk drink ik hem leeg. Het is lekker, vol van smaak en warm. We lopen verder, hij watertandend langs de eetkraampjes, ik mijn hoofd omdraaiend naar het kleine muziekkorps. Als we alles gezien hebben – ook die mooie kaarsenhouder van porselein met een voorstelling van konijntjes onder een sterrenhemel waardoor het kaarsje dan schijnt, en die we met veel spijt hebben laten staan – gaan we weer richting de tram. Mijn benen doen zeer, het gevoel wat ik wel vaker heb, nadat ik wijn heb gedronken, al is het maar één slok. Absoluut niet dronken dus, maar ik denk dat het komt doordat ik erg moe was en mijn spieren net even teveel ontspannen zijn geweest tussendoor. Het schijnt ook vaker voor te komen. In de tram zakken we uitgeput op het bankje neer. We hebben veel gelopen vandaag, maar de dag is nog niet om… We zoeken een fijne eetgelegenheid uit, ik heb werkelijk geen idee meer wat en waar we gegeten hebben, pa zal het misschien nog wel weten, maar die is verdiept in zijn krant. (‘Pa?’ – ‘Nee.’ – ‘Tsss.’ – Grijns.)

Na het eten lopen we nog heel even door de Friedrichstraße, waar een heuse Maserati zomaar in de etalage staat en waar de winkels mooi, maar de spullen onbetaalbaar zijn. Ik zag een mooie bonten stola, maar wilde niet gaan kijken, ik wist al dat die heel duur ging zijn. Maar pa wilde het per se even vragen en dus gingen we er op af. De mevrouw was erg vriendelijk, maar het was op dat moment maar goed dat ik stevig in mijn schoenen sta… €998,-- was haar prijs. Oh, nee, ze vergiste zich… €898,--… Ahum. ‘Ehh, wir gucken das nochmal an. Vielen Dank…’ (Slik!)

Vergeef me als ik een fout maak, heb maar 2 jaar Duits gehad op het middelbaar (that's my excuse... What's yours?). Nu schiet me trouwens ook weer te binnen waar we gegeten hebben, in een echte toeristische tent waar het stikte van de Nederlanders (het was dus wel goedkoop…) en wat totaal onze bedoeling niet was. Maar doet er niet toe, onze maag was weer gevuld. Terug in het hotel nog gauw even naar de lobby, genieten tussen de Duitse aristocratie. Én, nu kom ik terug op de lieve ober… De glaasjes wijn waren nogal aan de prijs. Pa geeft daar niet echt om, maar ik wel. En dus nam ik keurig één glas. Pa nam er nog één… en nog één… en nog één… De ober - hij heette Paul, haha - vroeg telkens of ik ook nog een glaasje lustte, maar ik sloeg het telkens af. Toen ik mijn glas leeg had, kwam hij aan met de fles. ‘Nur ein Schluck von mir.’ En hij schonk mijn glas weer helemaal vol. Ik kreeg gewoon een vol glas wijn van hem! Ahhhh! Was dat even een goede afsluiter van de dag! En de ober? Die kon niets meer fout doen bij mij… 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Berlijn is zeker top
Mooi stad inderdaad!
Wat moet dat een heerlijke trip geweest zijn (behalve de glühwein, dat lust ik niet). Ik zou wel een glaasje wijn erbij vragen ... want misschien heb ik niet zo'n ober?
De manier waarop jij schrijft is het een héél groot plezier om lezen! Ik was er zo bij toen je het neerpende.
En wat heerlijk om dat met je vader te kunnen doen. Ik denk aan wat ik allemaal met mijn vader gedaan heb ... nostalgie en heimwee .. en gemis sinds hij gestorven is ( mijn vader en ik waren twee handen op één buik)
dikke duim hoor
Thanks voor je reacties, Chris! Haha, ik zal je wel naar hem doorverwijzen hoor! Ja, ik ben ook heel blij met mijn vader!
Whahaha leuk Berlijn! Leest weer lekker weg schone dame.. Maak m gek! :-)
Berlijn met de obers die nog een beetje kunnen sjansen mmmmmmmmmm
Een romance is in de maak?
Haha, nee hoor, Neerpennert, wees niet bang! Ik had immers een goede waakhond bij;)
De sjansende ober gaat geheel uit zijn dak... dáárom MOETen we Berlijn dus doen....
Hahaha, dat is dus duidelijk!;)