Suskind review

Door Rose_love gepubliceerd op Monday 27 January 18:18

De film, het plot en de indruk die de film maakt. Een goede film?

14 februari 2012 ben ik naar de film Suskind geweest. Een prachtige film, heel ontroerend. Toch bracht hij mij, juist vandaag, een schuldgevoel.

Suskind op Valentijnsdag. Een foute combi.

Vandaag, 14 februari 2012 ben ik naar de film Suskind geweest. Een prachtige film, heel ontroerend. Toch bracht hij mij, juist vandaag, een schuldgevoel. Het verhaal speelt in de Tweede Wereldoorlog, 1942. 

Walter Suskind speelt een kat- en muisspel.

Hij probeert bij de Joodse Raad te komen, dan ben je betrekkelijk veilig. Maar liever nog dan zichzelf redden, wil hij anderen redden. De keuze tussen moed en angst Hij wordt het hoofd van de Nederlandsche Schouwburg, wat als deportatiecentrum dient. Hij manipuleert de persoonsgegevens, laat kinderen onder jassen en in tassen verdwijnen en redt op allerlei manieren honderden Joden. Hij riskeert zowel zijn eigen leven als dat van zijn vrouw en kind. 

De film is geregisseerd door Rudolf van den Berg. De cast bestaat uit Jeroen Spitzenberger, Karl Markovics, Nyncke Beekhuyzen (zij kwam er op het laatste moment in door ziekte van een actrice), Katja Herbers, Nasrdin Dchar, Tygo Gernandt, Erich Kreig en Dave Mantel. Ik vond de acteurs goed. Stuk voor stuk. Ze speelden geweldig, brachten het zeer realistisch over. Misschien zelfs wel te realistisch..

 

Want wat voor een verhaal is dit, zo voor op Valentijnsdag…  Zoveel ellende. Het is een ware ontgoocheling wanneer het licht aangaat en je als een robot opstaat, je stoel verlaat, naar buiten loopt… De wind in je haren voelt. Wat een leed is deze mensen aangedaan. Even zat ik in dat leven. Even voelde ik wat een Jood toentertijd ook zou hebben kunnen voelen.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/18b5a59be83e98959fce143ee866ce61.jpg

Angst, onmetelijke angst.

Onmacht. Vooral de onmacht was oneindig groot.. Want wat kon je anders dan bidden? Je had niets te zeggen, de Duitse bezetting roeide een ieder die niet in hun straatje liep uit. Walter Suskind wilde teveel. Hij wilde mensen redden die hij niet redden kon… dat is zijn ondergang geworden. De ondergang van velen trouwens. Hoeveel mensen zijn er niet gesneuveld in het verzet? Ik weet dat het allemaal voorbij is. Maar het voelt zooo fout dat wij hier rustig naar een film gaan, Valentijnsdag vieren, terwijl er aan de andere kant van de wereld mensen sterven door oorlog en honger.. Terwijl dat pakweg 70 jaar geleden hier ook zo was.


 

Nu maken we ons druk over onbelangrijke dingen. Terwijl er zoveel belangrijke dingen zijn om ons zorgen over te maken. Wat als wij in die tijd hadden geleefd? Aan welke kant hadden we dan gestaan? Wat was ons overkomen? Hadden we nog geleefd in ’45? Of zouden we al zijn gestorven? Laten we even stilstaan bij de mensen die ervoor gezorgd hebben dat wij vrij kunnen leven. Dit hoeft niet op 4 en 5 mei.. maar hier zouden we vaker over na moeten denken!

Terug naar Suskind.. Zoveel mensen gered, zelf gestorven. Een held. Hoe kon hij zo vergeten zijn?

Gelukkig krijgt hij nu de waardering die hij verdient. Al is het dan 70 jaar na dato.

Zie hier voor de trailer.

Reacties (32) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankje, Nonnie! Volgens mij zijn er heel wat Xeadianen overtuigd nu:) Weg romantiek, maar ik had het ervoor over..
En nog een mooie recensie over die film.
Nou kan ik er niet meer onderuit; ik moet ernaartoe.
Mooi geschreven, ook al die vragen die de film oproept.

Weg romantiek, dat geloof ik graag.
Dankje, Thalmaray. Het is een film die je aan het denken zet... wat is nu vrijheid, hoever strekt die vrijheid.. Maar ook: hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren? Een mens verantwoordelijk voor dit niet te bevatten drama..
Oh, Ikkiedikkie ook tussendoor gepiept :) Bedankt voor je reactie.. Een goede film die op Valentijn wordt gedraaid, het onderwerp geeft een groot contrast, dat is het hem...
Mooie recensie ook, goede aanvulling samen met die van Taco en een pleidooi om de film te gaan zien. Je bedenking is juist, de zwarte bladzijden van de geschiedenis herhalen zich meestal onder een andere versie maar de ellende, de dood en het verdriet blijven hetzelfde. De mens bewijst door de eeuwen heen dat men nog ver af staat van civilisatie.
ja wat is een verkeerde keus. Een goede film die toevallig op valetijn wordt gedraaid. Klasse artikel.
Dankjewel, Arcade! Het geeft gewoon een vreemd gevoel.. maar het is niet verkeerd om op deze manier weer realistisch om je heen te kijken.