Pork en de rode draad des levens 145.

Door DRIMPELS gepubliceerd op Sunday 24 November 19:29

145.

 

  DRIMPELS en de rode draad des levens..

Mijn leven als nakomelingetje is eigenlijk altijd beschermd geweest en nog het meest door mijn zuster die 8 jaar ouder was.

Dat was een echte Storm, een soort rots in de branding waar tante Sidonia uit Friesland nog een puntje aan kon zuigen.

En zo kan het gebeuren dat de rode draad van mijn leven eigenlijk bestaat uit de kennismaking met de vele mensen die ik tijdens mijn nog korte leven mee heb mogen maken.

Van voor de kleuterschool was er een buurmeisje wat als een vlinder binnen het jaar emigreerde naar Canada.

 

In het eerste jaar van de kleuterschool was het rode Henkie die later klompenmaker werd.

En die ik later nog vaak op de markten tegen kwam.

Weer later op de lagere school waren het er eigenlijk twee aparte vogels, maar het netwerken was nog niet uit gevonden dus na de lagere school toen wij een keuze moesten maken voor onze toekomst verloren wij elkaar weer uit het oog.

 

Vanaf het middelbaar onder wijs begon mijn eigenwijze gedrag mij parten te spelen en wist ik het altijd beter, dan de docent die voor de groep stond.

Dat resulteerde in vele vrije uren, die ik extra op de school doorbracht, iets wat ook niet bevorderend is om de contacten met je mede studenten uit te breiden.

Dat gebeurde eigenlijk pas toen ik als Automonteur begon te werken, en iedereen wel een goedkope  monteur kon gebruiken.

Die waren meestal van het type opvreter, loslopende honden die zo veel mogelijk voor zo weinig mogelijk probeerden te krijgen.

 

Later toen ik door zoveel mogelijk scholing , door begon te krijgen dat een ons handel meer opbracht dan een kilo werk, begon ik de hyena  de alles opvreter te herkennen en op afstand te houden.

Op middelbare leeftijd toen mijn netwerkgroep groter begon te worden dan eigenlijk wensbaar was moest hij onderscheid gaan maken tussen klinkers en de medeklinkers die om hem heen dwarrelden aan het einde van de maand.

Het salaris was gestort en de aasgieren verschenen vanuit  het duister om als medeklinkers gebruik te maken van het werk van een ander.

 

 

 Vele jaren in het onderwijs hebben hem geleerd dat de mensen met de grootste mond het minst  presteerden maar anderen het meeste werk in de schoenen wisten te schuiven.

Dit waren dan ook de roofdieren die over lijken gingen om hun baan en mooie leventje  te behouden .

Deze draadnagels zijn de laatste spijkers die hij nodig heeft om later zijn kist dicht te maken.

Want al schrijvend  over de rode draad in mijn leven blijken de slechteriken toch mensen te zijn en geen dieren.

 

Wie de mens leert kennen, gaat van de dieren houden.

DRIMPELS  zag de rode draad uit zijn jeugd door zijn vingers glippen.

Laten we dankbaar zijn voor de mensen.

Die ons gelukkig maken.

Zij zijn de charmante tuiniers.

Die onze zielen laten bloeien.

 

DRIMPEL van de week.

Mensen die geen vlieg kwaad doen.

Zijn gewoon niet snel genoeg.

g.storm.

 

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Weer een opsteker, leuk.
Mooi omgebogen draad
Leuk om te lezen!
heel mooi om te lezen maar ik ben wel een marokkaan maar doe ook geen vliegkwaad dat komt door poezie en schrijven dan kom je tot rust en leer je ,je ware zelf kennen ,duim en gr ouss.
goed geschreven, leuk die laatste, geen vlieg kwaad doen en niet snel genoeg, ik moest er even over nadenken ;)
mooi artikel met plezier gelezen duim
Prachtig artikel en leuk om te lezen.
Duim dik verdiend!