Mag ik alsjeblieft zelf bepalen wanneer ik dood wil gaan?

Door Jason35 gepubliceerd op Wednesday 20 November 06:18

Mag ik zelf bepalen wanneer ik dood zal gaan?

Mag ik zelf bepalen wanneer ik dood zal gaan. Misschien een raar onderwerp, of misschien een rare vraag, maar zo vreemd is het eigenlijk niet. Soms zie ik televisieprogramma`s op tv, waarin mensen op hoge leeftijd wel eens zeggen van" Het is mooi geweest". Zelf heb ik ook al wel eens gesprekken gevoerd met mensen die zeggen: Als ik zwaar dement wordt, dan hoeft het leven voor mij niet meer, dan wil ik liever dood zijn.

Of mensen die zeggen, als ik later als een kasplantje moet leven door een ziekte of iets anders, dan mag van mij de stekker eruit. Dus ik denk dat er dus echt wel veel mensen zijn, die eigenlijk zelf willen bepalen, waar de grens van het leven ligt. Op welk punt ze zeggen, nu wil ik dood.

Hoeveel mensen zijn er wel niet die al oud zijn, eenzaam zijn, die eigenlijk voor andere mensen ( en dan met name voor familie) meer een last zijn, dan dat ze nog gewaardeerd worden, en met respect behandeld  worden. Ze zitten vaak alleen maar zichzelf eenzaam te voelen, en niemand die meer naar hun om kijkt. Voor veel van die mensen hoeft het leven ook niet meer, en die willen eigenlijk ook niet meer.

Waar ligt de grens om te zeggen, ik wil dood?

Waar ligt de grens om te zeggen, ik wil euthanasie. Net zoals ik net vertelde, nu ik goed bij geest ben, zou ik zeggen: Als ik zwaar dement wordt, of zou moeten leven als een kasplantje, en aan mijn lot wordt overgelaten, laat me dan alsjeblieft dood gaan, want zo`n leven wil ik niet. Maar eenmaal op dat moment als je dat mocht overkomen, kan je die beslissing niet aangeven, omdat je zelf zo ver heen bent. Wie moet dan die beslissing nemen?

Je wil natuurlijk niet die beslissing neerleggen bij je kinderen, want dat wil je ze niet aandoen, maar een dokter kan dat toch wel doen dan? Eigenlijk zou er een soort van donorcodicil moeten komen, waarin je zelf aan kan geven tot hoe ver je wil leven, en wat er moet gebeuren als je, zoals hierboven in het voorbeeld genoemd, moet leven als een zwaar dement iemand, die niets meer kan, niemand meer kent, etc, etc. Of als je door het leven moet gaan als een kasplantje, wat natuurlijk ook geen leven is. Eigenlijk vindt ik dat zo iets duidelijk op papier gezet moet kunnen worden, en dat je dus de vrije keus hebt, en zelf kan bepalen, nu wil ik sterven, want op die manier wil ik niet leven

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Eens! Wat je eigenlijk nog vergeet te melden is hoeveel kwalen, (chronische) ziekten, belemmeringen, pijnen oude mensen wel niet kunnen hebben, waardoor elke levenslust bij hen al lang is uitgedoofd. Iets wat ik mij ook heel goed kan voorstellen: als het leven een lijdensweg en zware last is geworden, is de dood een vriend en een bevrijder.
Prima artikel. Ik deel je mening volledig en heb de discussie over euthanasie dan ook nooit zo begrepen. Volgens mij behoort dat onder het recht op zelfbeschikking te vallen. De overheid heeft niet te bepalen wanneer het voor jou genoeg is geweest, dat zou eenieders eigen keuze moeten zijn.
Het is meer de vraag van hoelang ze nog kunnen verdienen aan je lichaam ook al ben je nog zo ziek en vol pijn... medicijnen, bedkosten, etc etc etc .... er is genoeg bewijs om aan te nemen dat het rijk er brood in ziet in het lijden van de mens.
En niet alleen in Nederland. AMEN
;-) hoe is het in de states ?
Helemaal uitstekend :-)
Mooi artikel. Ben het roerend met de stellingname eens: ik wil zelf kunnen beslissen wanneer ik dood ga.
Mensen kunnen zich zo ziek voelen of in een dip zitten dat ze alleen maar dood willen gaan.
Ze denken dat het niet meer beter wordt, ,maar als het ziektebeeld of depressie voorbij is kunnen ze soms wel weer 20 jaar aan
Ook al ben je al 80 jaar , toch doodzonde dat je het bijltje er al bij hebt neergelegd . ben je een vechter dan geef je niet op
.
Het leven is je gegeven en mag je zelf eigenlijk niet beëindigen
De weg van de minste weerstand.is daarom nog niet de beste.
Maar soms is het moeilijk, wil je dood ,maar geen zelfmoord plegen , je hebt het niet voor het zeggen ,je lichaam kan zo sterk zijn dat je heel langzaam minder wordt
Ook dan moet je elke dag zien als een geschenk .
Ik zeg niet dat dat gemakkelijk is. en hoop dat iedereen die dat ondervindt kan rekenen op liefdevolle bijstand door familie of vrienden.
Als je nu al niet geloofd in een god die je het leven heeft gegeven , alleen nuchter stelt dat er niets bestaat als een ziel .
dan kun je wel zeggen tot hier en niet verder
Maar wie heeft uiteindelijk de verantwoording?
moet je familie kring dan mee beslissen , degenen die je achterlaat kunnen zo veel pijn ondervinden dat ze hun hele verdere leven daarmee zitten , hebben ze het wel goed gedaan?
Ben jij dan zo egoïstisch dat dat je niets uitmaakt.
Je hoeft je leven in lijden niet kunstmatig te verlengen , maar verkorten is en vind ik geen goede optie.
Hier hoef ik bijna niets aan toe te voegen. Ik ben het er helemaal mee eens. Nog los van het feit dat ik wel in God geloof en Hij zelfmoord verbiedt.