Retrospectief appelflappen bakken

Door Avalon62 gepubliceerd op Sunday 30 December 15:27

Alle boodschappen voor oud- en nieuw zijn in huis. Drank, snacks, toastjes, Franse kaasjes, zalm, etc. Morgen geen tijd om boodschappen te doen want 31 december staat ieder jaar in het teken van traditioneel appelflappen bakken. Morgen zal het ook een dag worden van herinneringen en terug geworpen worden in de tijd.

Tegenwoordig kopen wij kant- en klare oliebollenmix van Koopmans waar alleen nog rozijnen eventueel wat bier (bier beslag) aan toegevoegd hoeft te worden. Maar in mijn jeugd werd het beslag nog helemaal zelf gemaakt, inclusief gist om het beslag goed te laten rijzen. Ik werd ieder jaar naar warme bakker Simon Meijssen op de Albert Cuyp Markt gestuurd om daar in de rij te gaan staan voor een half pondje gist.  
 
Mijn moeder bakte bergen bollen en flappen voor oud- en nieuw. Grote emmers (ja emmers want een groot gezin) met beslag stonden er voor de kachel. Daar overheen een natte theedoek want dan rees het beslag beter. Ieder jaar weer kregen we de waarschuwing om niet tegen de emmers te stoten of de theedoeken op te tillen want dan stortte het beslag in. En als dan een emmer genoeg was gerezen dan begon het oliebollen bakken in de keuken. Met twee lepels werd een soort van bolletje gevormd en dat liet mijn moeder voorzichtig in de kokend hete olie glijden. Als de ene kant van de bol gaar was draaide deze zich vanzelf om. Als kind mocht ik op een afstandje kijken naar dit magische ritueel. Ja op een afstand want als kind in de buurt van kokende olie komen was uit den boze!
 
 
Als de bollen in de pan klaar waren liet mijn moeder ze in een vergiet glijden zodat ze goed konden uitlekken. Het mooiste moment was natuurlijk als zij een platte schaal pakte, daarop twee kerst servetten legde waarop de oliebollen in een soort van piramide gestapeld werden. Over de piramide van oliebollen werd dan ook nog lekker veel poedersuiker gestrooid.
 
De eerste schaal met oliebollen werd dan door mijn moeder, als droeg zij de kroonjuwelen van de koningin, plechtig naar binnen gebracht en op de salontafel gezet. Het duurde niet lang of er was niet veel meer van de oliebollen piramide over. Als hongerige leeuwen vielen wij aan en als mijn moeder met de tweede schaal bollen de kamer in kwam kon de eerste schaal meteen weer mee naar de keuken; leeg...
Uiteindelijk stonden in de voorkamer een stuk of drie emmers met oliebollen te wachten om op oudejaarsavond genuttigd te worden.
 
Na het oliebollen bakken kwam het bakken van appelflappen. Dit beslag hoefde niet te rijzen. Kilo's Goudreinetten werden geschild, van hun klokhuis ontdaan en in dikke plakken gesneden. De plakken appel werden door een mengsel van kaneel en suiker gewenteld, daarna door het beslag gehaald om vervolgens in de kokend pan met olie te glijden. Ook de goudbruine appelflappen kwamen eerst in het vergiet terecht om uit te lekken. En ook de appelflappen werden trapsgewijs op een met kerst servetten versierde schaal gelegd en rijkelijk met poedersuiker bestrooid. Hetzelfde ritueel volgde en statig werd de schaal de woonkamer ingebracht waarna wij als vraatzuchtige wolven de appelflappen binnen de kortste keren weg werkten.
 
 
Na het bakken werd natuurlijk de hele keuken schoongemaakt en de vloer gedweild want, zoals mijn moeder dan zei zaten de vet spetters overal.
 
Zelf heb ik, in navolging van mijn moeder, ook jarenlang oliebollen en appelflappen gebakken. Met de oliebollen ben ik gestopt want die worden alleen door mijzelf gegeten. Ik moest er ieder jaar teveel van weggooien dus oliebollen worden gewoon gekocht bij de oliebollenkraam. Maar de appelflappen hebben hier stevig aftrek dus heb ik 2,5 kilo Goudreinetten gekocht om schalen met flappen te bakken. Na het bakken in het vergiet om uit te lekken. Dan trapsgewijs op een schaal die is versiert met kerst servetten stapelen. Vervolgens de schaal plechtig op de salontafel zetten waarna deze door een stel hongerige wolven wordt leeggegeten. Ondertussen sta ik in de keuken alweer de tweede schaal flappen te bakken. En als ik dan even mijn ogen sluit, de geur van het bakken opsnuif en stiekem de eerste flap in de keuken proef ben ik weer terug in de keuken van mijn moeder waar ik op afstand naar de magie van het oliebollen- en appelflappen kijk.
 
 
Een herhaling van de geschiedenis? Ja, en daar is niets mis mee! 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.