Het eerste half jaar met onze minitweeling.

Door Toontjehoger75 gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Er gebeurde megaveel in dat eerste half jaar...

Het eerste half jaar met onze mini-tweeling.da5a39c10eeb38e43b1e11a0ee7fe40aUm96ZSB3

 

Een roze wolk en gratis een blauwe erbij.
Alleen dreven ze snel voorbij...
Nog voordat het weerbericht voorspeld had,
brak m'n water, werd 't nat.
En zo hadden met ruim 35 weken1e23151e228dfc6990b82d6fdf0c3c16QmxhdXdl
Jongen & Meisje het wel bekeken.
Het ziekenhuis in - dat kende ik al,
want ons roze-blauwe tweetal
wilde met 7 maanden naar buiten,
toen ik al ging ontsluiten.

Dus twee weken lag ik eerder al plat,
en dat ziekenhuis - ik kende dat.
Bevalling één was nog wel te doen,8f641fc76607e5641ef2a93f74e81b3eRFNDRjAw
en toen mocht ik het nog overdoen.
Weeën had ik al niet meer,
maar Meisje moest ook een keer!
Haar voetjes stak zij vast vooruit,
zo trok men haar bij mij eruit.
Maar ademhalen deed ze pas,
toen het op de gang zo koud was...

fe7d32c992b42e8adab912e2d292638abWVkZWxhEen tijd van kolven, kijken, rusten, zorgen -
hoe is het nu, hoe gaat het morgen?
Kindjes van ruim drie en vier ponden,
die al door ICSI ontstonden,
zoveel gedokter, nog meer gezuster.
'k Had nauwelijks rust, was nog ongeruster
toen binnen een week
                                                 bij beide een virus bleek.
                                                 Geen RS, maar toch zó verkouden,
                                                 uitzuigen was niet tegen te houden.

En dan 12x per dag 2 cc melk - de91ee16798c09cea5c05428023960c0RFNDRjAw
sondes, infusen, een monitor elk.
De bilirubine die schoot snel omhoog,
dus onder de lamp, met een bril voor het oog.
Je verblijf na bevalling wordt 10 dagen vergoed,
waarna je dus ook weer naar huis toe moet.

De kinderen bleven en dat was heel raar,
want thuis stond van alles twee klaar.
Maar de box en de bedjes, die waren nog leeg,
net als m'n buik, die zijn vorm weer terugkreeg.
Net of er nooit wat gebeurd was daarbinnen.
Maar wat moest ik thuis zonder baby's beginnen?

02c952d470cf45253a41bf826a2d4fbfc2FtZW5aKolven dat deed ik, m'n borsten in hun rol.
Na enige tijd zat m'n diepvries wel vol.
Pas drie weken na de bevalling in het ziekenhuis,
kregen we J&M mee naar huis.
Uitgestelde kraamzorg, vanaf tweede kerstdag,
waarvan ik achteraf het nut niet inzag.

Zij moest ons helpen met "hoe doe je dat thuis",
maar was toch best wel een beetje abuis.
Dat ik al lang rondliep vergat ze al gauw;
ze maakte ontbijtjes voor mij als kraamvrouw.
Daar had ik dus niks aan - ik wilde graag weten,
hoe ik moest plannen, om niks te vergeten!


Dus plande ik zelf maar, en had een kind dorst,4201b0617c913b47ad83cbb8ea73f06bRFNDRjAw
dan schreef ik hoe laat welk kind dronk,
uit welke borst.
En dan snel kind twee, honger of niet,
want kind nummer één moest straks aan deze tiet!
 

We hadden het druk: elke avond wel wat.
Avond één: luiers vouwen, avond twee: baby's in bad.
Na één maand luiers wassen waren we er klaar mee
en leek papier ons een héél goed idee!7f11d66a55dc32cc222e9bf9aedba559THVpZXIg

dbeb76b3fe9cceafcb6c13a5ea5e1bb5NTQzODk0Onze pre- en dysmatuurtjes groeiden gestaag,
maar een probleem vormde wel steeds hun maag.
Want spugen, dat deden ze constant en veel.
Reflux doet echt zeer aan je slokdarm en keel.
Dus huilen en blèren, en krijsen en overstrekken,
totdat manlief het niet langer kon trekken.
                                                              Toen: huisarts en GGZ, jeugdzorg en MKD.
                                                              Eindelijk dachten de mensen eens mee.

Manlief bleek autistisch en hulp kwam er snel,
maar zwaarder voor mij met de kids werd het wel.
Want ik kon hem niet alleen met hen laten.
Al stond hij naast me, dan hield ik hem nog in de gaten.
Dat gaf best eens spanning, een pappa wil helpen,
zijn kroost en zijn vrouw graag met zorg overstelpen.
En hij deed alles toch, wat men zei hoe het moest?
Waarom dan hielden ze zich tòch niet koest?

Dus 't meeste moest ik doen, hoe graag hij ook wilde.18ef1c27234989aa5244a318139f849cOC0yNy0y
Want baby 1 huilde en nummer 2 gilde.
Ons zoontje die krabde zich ook nog kapot,
hij zat onder de dauwworm en dat was best rot.
Consultatiebureau zei: Bepanthen kopen.
Nou, dat kon ik smeren met hopen,
maar dat maakte niets uit -
het bleven rode plekken
in een doorschijnend bleke huid.

760a0dda5a7a6f187a0deb7935e96c25bnV0cmFtPas na een half jaar, toen ik niet genoeg melk meer had,
bleek even samengevat,
na twee shocks bij beide een melkallergie,
maar overstappen op Nutramigen ging zomaar nie'.
Twee maanden van kolven en bijmengen,
dat was moeilijk op te brengen.
Maar je bikkelt, je gaat steeds maar door,
                                        want die kindjes, daar doe je het voor!

0ef84b0d5225912f4d2e63a3c5d41196cDMyNDEz

Iets anders bleek veel later pas:
dat er bij hen en mij ook iets autistisch was.
En zo zijn wij vieren - ik klets geen onzin -
een blij, maar volledig autistisch gezin.
Maar met wat hulp via PGB en wat meer,
redden we het toch keer op keer.
En al vele mensen wezen we onderhand
de weg naar auti-land.

Nu wordt dit verhaal wel wat lang, ik ga sluiten,
maar m'n gezinnetje, daar kan ik niet buiten!
Met die twee van al bijna zeven,
is er altijd wel iets te beleven.
En mijn man is nog steeds de man van mijn dromen;
Samen zijn we hier doorheen gekomen!

 

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ 

Lees ook:

Borstvoeding geven aan je tweeling, het kan best!

De schok: Mijn baby heeft een shock!

En de update:

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ah Schatig!
Wat kan je goed dichten en heel mooi beschreven hoe die beginperiode was.
Een dikke duim! en fan.
Tex
Dank jullie wel! :-))
Wow... wat een bijzonder verhaal!
Mooi gedicht! Wat een zorgen, maar fijn dat jullie er goed doorheen zijn gekomen. DuiM!
Goh wat leuk en geweldig hoe je je met je man er doorheen geworsteld hebt.
Heel goed geschreven! Petje af hoe je je daar doorheen hebt geslagen, dat is niet makkelijk geweest. Fijn dat je nu kunt genieten van je fijne gezin!