To Usada, or not to Usada...

Door Hpj Goossens gepubliceerd op Monday 19 November 03:07

Usada. United States Anti-Doping Agency. Ik moet mezelf tooien in korte broek, maar ik vergeet dat steeds. Die korte broek is nodig, want ik moet de oppergoden der schone sport dankbaar zijn. Op mijn blote knieën. Ik richt dan een tempel in, en zing mijn mantra’s.

 

‘Ooh, Usada, dank U voor tien jaar heksenjacht.’

‘Ooh, grote Usada, dank U voor alles wat U doet.’

‘Zo belangeloos, zo efficiënt.’

‘Zo met praal en pracht.’

‘Met zoveel moed.’

‘En tien kilo EPO in mijn krent.’

 

Lance Armstrong is verketterd. Dood, en begraven. Kennelijk ontmaskerd. Klaar. Opper-blater Pat Mcquaid zingt het nog net niet van de daken. Men vindt het allemaal prachtig. En als toetje krijgen wij, de onwetende mensheid, een heus cadeau, in de vorm van het terugtrekken van de Rabo- sponsoring. Maar wat schieten we hier allemaal mee op? Ik heb al miljarden T.k.a. ’s  in mijn rugzakje, moeten er nog een paar miljoen bij? Acht eind- overwinningen, waarvan de eerste in het ziekenhuis, en de andere zeven op de fiets, zijn nu gereduceerd tot poep. Het woord ‘heroïsch’ verandert in het woord ‘schlemielig’. Gek dat de daden van weleer, niet veroordeeld worden. Zoetemelk, Merckx, Hinault, blijven helden, laat staan de renners van vóór die tijd. Dat zijn geen helden meer, neen, dat zijn iconen!

 

Wat in de sport is nu nog waarheid? Zijn de ‘plas-agenten’ niet corrupt? Sommigen wel, sommigen zijn echter correct, maar behept met het gevoelsleven van een stoeptegel. Toen profrenner Kevin Van Impe met de begrafenisondernemer de crematie van zijn pasgeboren zoontje zat te bespreken, stond er plots ook een dopingcontroleur aan de deur. De renner moest zijn verdriet vergeten en gewoon even plassen. Jij wil toch zo nodig profrenner zijn? Pissen dan!

 

Armstrong heeft geluk gehad. Geluk gehad om de kanker te overleven. Ik persoonlijk geloof in de visie van Maarten van der Weijden; Je bent geen held als je kanker overwint. Dat kun je namelijk niet maken, tegenover al die anderen, die de kanker niet overleven. Dat zijn toch zeker geen slemielen?

 

Maar voor velen kankerpatiënten was Armstrong wel een held. Wat is het waard om oude- epo- koeien uit de sloot te halen? Om ‘hun’ held te vernietigen? Dat de sport schoon moet zijn, oké, maar moest dat nu zo? Zijn we daar iets mee opgeschoten?

 

Ik weet het niet.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het oude spreekwoord geldt nog steeds: "Hoge bomen vangen veel wind". Als de boom eenmaal omvalt, wordt die in stukjes gehakt en in de haard opgestookt - daar warmt iedereen zijn handen dan weer aan. Zo ook in de mensenwereld.
Tja, kan er inderdaad niet anders van maken...
Nee, we zijn allemaal heiliger dan de paus
precies....