Mount Rushmore in de Vs: van ontwerp tot bouw

Door Tips en trends gepubliceerd op Wednesday 01 May 21:40

Mount Rushmore in de VS, een knap staaltje werk. Hoe zijn de gezichten in de rotsen gehouwen? Lees alles over dit gedenkteken: van ontwerp tot bouw

http://plzcdn.com/ZillaIMG/24036580fe3fbca649ae3910a9dd8481.jpg

 

Het gedenkteken van Mount Rushmore behelst de vier gezichten van Amerikaanse presidenten uitgehouwen uit de rotswand van de Black Hills in de Amerikaanse staat South Dakota. De portretkoppen vormen een nationaal monument en de vier presidenten die uitverkoren waren om vereeuwigd te worden in deze rotswand, zijn: George Washington, de eerste president, Thomas Jefferson, de derde, Abraham Lincoln, de 16e en Theodore Roosevelt, de 26ste president.

 

Het idee voor Mount Rushmore

Het ontstaan van dit nationaal monument is ontstaan uit een suggestie die in 1923 werd gedaan door Doane Robinson. Deze was een historicus van de staat South Dakota. Het oorspronkelijke voorstel behelsde het idee om in de Needles, een stel hoge granietrotswanden in de Black Hills, beelden van diverse cowboyhelden uit te hakken. Gutzon Borglum was de aangewezen persoon om deze opdracht uit te voeren, aangezien hij een Amerikaanse beeldhouwer van Deense afkomst was. Alhoewel het idee Borglum wel aanstond, vond hij de aangewezen plek en het onderwerp niet geschikt. Zulk werk behoorde tot een nationaal monument verheven te worden.


Aangezien de 1745 m hoge Mount Rushmore voldeed aan de gestelde eisen (fijnkorrelig granite), werd deze gekozen om als uitgangspunt te dienen. Besloten werd om de portretkoppen van vier vertegenwoordigers van het ontstaan en de idealen van de natie te vereeuwigen. Nu kon begonnen worden met de uitvoer van het idee.

 

Het ontwerp en 'uitmikken'

Borglum besloot de hoofden één voor één uit te hakken, zodat hij elke nieuwe kop op de vorige en op de omgeving af kon stemmen. Hiertoe begon Borglum met het maken van een gipsmodel dat 12 keer zo klein was als de uiteindelijke kop. Begonnen werd met het hoofd van president Washington. Het model was 1,5 m hoog en had bovenop een vlakke plaat met allemaal merktekens erop. In het midden ervan was een 76 cm lange stalen wijzer vastgemaakt, welke onderverdeeld was in inches (1 inch is 2,5 cm). Aan de onderkant van deze wijzer was eveneens een in inches onderverdeelde verschuifbare loden lijn. Met dit instrument konden de benodigde metingen verricht worden. Immers: de wijzer kon rond draaien en de loodlijn kon naar elk punt op het gezicht gebracht worden. Dit stelde de mensen in staat om de metingen van het schaalmodel over te brengen op het uiteindelijke portret in de rotswand.
Dit instrument kreeg van Broglum de naam ‘miktoestel’. De mensen die de metingen deden en de referentiepunten op het gesteente uitzetten werden de ‘mikkers’ genoemd.

 

Het uithouwen van de gezichten van Mount Rushmore
 

Het maken van een schaalmodel was alleen nog maar het begin. Voor het echte werk aan de rotswand kon beginnen moest er eerst nog een massa stenen van de verweerde en ruwe buitenlaag verwijderd worden, voordat men op een geschikte onderlaag stuitte. Na het uitzetten van de referentiepunten door de ‘mikkers;’, werd het gesteente weggeboord tot de door het ‘miktoestel’ aangegeven diepte. Om het werk ietwat de vergemakkelijken werd in de gaten een lading springstof gedaan, die de buitenste rotslaag tot op 15cm van het te bewerken oppervlak wegblies.


Vervolgens begon het werk voor de boorders. Deze hing aan een kabel over de rotswand heen om zijn werk te kunnen doen. Bovenaan zat iemand achter de lier die de kabel van tijd tot tijd verplaatste. Aangezien er een grote afstand te overbruggen was en de man achter de lier de boorder niet direct kon horen was er nog een tussenpersoon nodig die doorgaf wanneer de kabel verplaatst moest worden. Het werk van de boorder bestond uit het doorzeven van het gesteente met rijen ondiepe gaten, zodat de laatste laag met stalen beitels en hamers tot de juiste afmetingen weggebikt kon worden.
Afgewerkt werd het geheel met special boren die het oppervlak glad ‘beukten’.

 

Problemen tijdens de werkzaamheden

In 1930 werd het hoofd van Washington onthuld, waarna men aan het hoofd van Jefferson begon. Helaas bleek het gesteente aan de linkerkant van zeer slechte kwaliteit en moest het hoofd in 1934 opgeblazen worden om vervolgens aan de andere kant verder te gaan. In het nieuwe gesteente zaten veel barsten en scheuren, niet eerder dan dat 18 m gesteente verwijderd was vond men eindelijk een geschikt oppervlak. Toch was Borglum genoodzaakt het hoofd onder een andere hoek aan te brengen, omdat ere en lange scheur ontstond op de hoek waar de neus had moeten komen.


Op het gezicht van Jefferson zit ook het enige ‘schoonheidsvlekje’ dat moest worden aangebracht. Terwijl men bezig was aan de lippen stuitte men op een kleine ader van veldspaat, welke niet bewerkt kon worden. Na het weghakken ervan ontstond een gat van ongeveer 60 cm lang en 25 cm diep. Het euvel werd als volgt verholpen: men bracht op de bodem van de ontstane holte twee stalen pennen aan, die een brok graniet op zijn plaats zouden houden. Deze brok was met gesmolten zwavel vastgezet.


 

Mount Rushmore: de hand van een meester

Elk van de vier hoofden meet 18 m. Gemiddeld heeft elk hoofd een 6 m lange neus, een 5,5 m brede mond en ogen met een doorsnee van 3,5 m. Om de koppen een karakteristieke en expressieve trek te geven, daarvoor was een meester beeldhouwer nodig. En dat was precies waarvoor Borglum geknipt was.
Hij bracht een levensecht sprankje in de ogen aan door in elke uitgeholde pupil als lichtpunt een ongeveer 52 cm lange graniet zuil over te laten. Het zonlicht doet de zuil in het duister van de holte oplichten, waardoor de koppen een ‘levendig’ uiterlijk krijgen.


Hij mocht het niet meer meemaken
Helaas heeft Borglum het afwerken van zijn meesterstuk niet mee mogen maken. Hij stierf op 6 maart 1941 aan de gevolgen van een hartstilstand na een operatie. Zijn zoon Lincoln, die vanaf het begin van het project mee had gewerkt als ‘bikker’ nam het werk van zijn vader over en zorgde uiteindelijk voor de afwerking van dit monument.


Het monument werd in oktober 1941 voltooid, maar officieel pas 50 jaren later (in 1991) opgeleverd. Dit uitstel lag aan het uitbreken van beide wereldoorlogen met alle gevolgen van dien.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Graag gelezen! Dit wist ik niet. Boeiend!
Interessant onderwerp
Knap staaltje werk
leuk onderwerp!
Prachtig artikel, goed onderwerp ook!