De toekan als huisdier

Door Tips en trends gepubliceerd op Monday 19 November 20:48

De toekan is een prachtig mooi dier, met een zeer kenmerkende snavel. Lees hier alles over het houden van een toekan als huisdier.

                               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De toekan is een prachtig mooi dier, met een zeer kenmerkende snavel. Alvorens op mijn eigenlijke verhaal te komen, wil ik beginnen met wat algemene info over de toekan.

 

Uiterlijk van een toekan

Er zijn verschillende soorten toekans, variërend van 30-60 cm groot. De toekan is overwegend zwart met als uitloper onder de snavel witte veren. Het meest opvallend aan de toekan is natuurlijk zijn felgekleurde (meestal gele) snavel. Deze snavel valt niet alleen op door zijn felle kleur maar ook door zijn afmeting: de snavel is in veel gevallen even groot als de toekan zelf. Gelukkig heeft de toekan hier zelf geen last van omdat de snavel, anders dan doet vermoeden, niet loodzwaar is, maar juist heel licht, omdat deze uit hoorn bestaat, ondersteund door een network van bot. Deze combinatie zorgt ervoor dat de toekan een zeer stevige snavel heeft. Volgens sommige wetenschappers zorgt de snavel ook voor verkoeling.

 

Voedsel van een toekan
 

Een toekan in het wild zal zich voornamelijk voeden door het eten van vruchten, kleine reptielen, spinnen en af en toe muisjes.

 

Leefgebied van een toekan

Toekans komen voor in Midden – en Zuid-Amerika, uitgezonderd de Caraïbische Eilanden (behalve op Trinidad, want daar vindt men wel toekans). Een toekan leeft in de bomen van het tropisch bos, waar ze niet opvallen, door de dichtheid van de bomen. Wanneer een toekan begint te roepen, dan is dat tot kilometers in de wijde omtrek te horen. Een toekan leeft niet alleen, maar meestal in een groep van 12 dieren.


 

Een toekan is trouw

Toekans zijn trouwe dieren: als ze eenmaal een partner hebben gevonden, blijven deze bij elkaar tot de dood hun scheidt. Een toekan is niet in staat zelf een hol in hun boom te maken, ze gebruiken hiervoor oude verlaten boomholletjes die eventueel wat groter worden gemaakt met hun snavel. Het nest wordt bekleed met verse bladeren, welke vervangen worden indien deze oud worden. Het vrouwtje legt 2-4 eieren, die na 2-3 weken uitkomen. De jonge toekans vliegen na ongeveer 9 weken uit.

 

Onze toekan

Wie mijn andere artikelen heeft gelezen weet dat we in Suriname wonen. HET leefgebied van de toekans. Mijn man is vanaf de eerste keer dat hij deze vogels zag helemaal weg ervan, alhoewel niets kan tippen aan de hyacinthara, die bovenaan zijn favorieten staat. Helaas voor hem, de hyacinthara leeft in Brazilië en is een beschermd dier. Alhoewel je een dier natuurlijk niet duidelijk kunt maken dat hij/zij de grens van Brazilië niet mag overschrijden, dus wellicht dat er in het uiterste zuiden van Suriname, met de grens van Brazilië, toch wel een hyacinthara te vinden is.


Goed, mijn man vindt toekans dus schitterende vogels en nadat hij gehoord had dat deze vogels ook als huisdier gehouden kunnen worden was zijn interesse gewekt. We konden echter geen toekan vinden, dus bleef het bij een stille wens, totdat……..


Ruim vier jaar geleden bezocht ik een dierenwinkel die net een heleboel ara’s binnen had gekregen uit het binnenland. Nu was ik op slag verliefd geworden op een mooie rode ara en ik heb dan ook geen seconde geaarzeld en hem mee naar huis genomen. Dat is op zich een verhaal apart en ik zal er een andere keer een artikel aan wijden want dat heeft hij zeker wel verdiend.


Goed, eenmaal binnen in de winkel (de papegaaien en ara’s stonden buiten op de stoep in kooien, waar ze te koop werden aangeboden) zag ik achterin een paar kooien met daarin…. Juist, ja, toekans! Kleine toekans die niet veel groter zouden worden dan 30 cm, maar ook toekans van de grootste soort. En dat was juist de soort die mijn man zo gaaf vond. Voordeel was dat deze toekans nog heel jong waren en weinig veren hadden, dus hadden ze de juiste leeftijd om tam te maken.


Wat een geluk dat het vrijdag was. Nu kon mijn man de volgende dag gewoon mee gaan en er eentje uitzoeken. Nou, dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Zo gezegd, zo gedaan en de volgende dag was mijn man de trotse eigenaar van een leuke toekan die de toepasselijke naam: ‘Toekie’ kreeg.
Goed, nu stonden we voor een ander probleem: wat moest zo een jonge toekan te eten krijgen. In de natuur zou hij fruit eten, hier raadde me ons aan om hem te voeren met brood geweekt in melk (dat is een standaard recept en wordt aan alle papegaaien gegeven, jong en oud, maar is een zeer eenzijdig dieet en op de lange termijn zeker af te raden). We besloten hem te voeren met vruchten (bakbanaan en andere zachte vruchten) en af en toe met wat geweekt brood.


Het dieet stond Toekie wel aan en hij groeide voorspoedig en was weldra een behoorlijk grote vogel. De binnenkooi was dan ook al gauw te klein en we merkten ook dat hij meer bewegingsvrijheid wilde, dus verhuisde hij naar buiten in een speciale papegaaien kooi.


Toekie was nu echter zo groot dat hij geen genoegen meer nam met alleen fruit. We zagen het echter ook niet zitten om nu a la dol op zoek te gaan naar insecten enz. Gelukkig gaf iemand ons de tip om de toekan voortaan hondenbrokken te geven (en dan bedoel ik niet uit blik, maar gewoon droogvoer). Voor ons was het idee wel even wennen, maar Toekie was er blij mee. Zijn veren glansden prachtig en hij was een vreselijke lieve vogel. Door alle aandacht was hij heel tam geworden en hij was ook nog eens een vreselijk speelse vogel.

 

En toen gebeurde het...

Er kwam een dag dat Toekie door zijn vele geschreeuw een andere toekan naar zich toe had gelokt. Alle pogingen ten spijt, het is ons niet gelukt de toekan te vangen. Er gingen een aantal maanden voorbij en ineens dook er weer een toekan op. Deze toekan bleef een aantal dagen in de buurt rondhangen en kwam ook elke keer heel dicht in de buurt van Toekie. Maar ook hier konden we alleen van op een afstand genieten, want vangen liet de toekan zich dus echt niet.
Geen probleem, Toekie had ons immers. Helaas, had mijn man door zijn werk minder tijd voor Toekie en dat stelde hij niet op prijs.


Toekie’s kooi werd met een eenvoudig hangslot dichtgemaakt, maar niet op slot. Maakte toch niet zo veel uit….dachten we……..Alles ging goed totdat Toekie op een dag het slot verwijderd heeft vanuit zijn kooi. Hij had elke dag toegekeken hoe mijn man de deur geopend heeft van zijn kooi om hem te verzorgen. Wij vonden het maar grappig, hij was namelijk heel nieuwsgierig, ja, zo dachten wij er toen over…..Na het verwijderen van het slot zal hij wellicht nog wat moeite hebben moeten doen om ook de deur te openen, maar dat zullen we dus nooit weten, want die zaterdagochtend zagen we alleen nog maar een lege kooi en een geopende deur. Ondanks geroep was er geen spoor meer te vinden van Toekie. We werden overvallen door een triest gevoel. Toekie was een lid van ons gezin en we waren gek op hem…..


De volgende dag werd ik wakker door een bekend geluid. Dit was duidelijk het geroep van een toekan! Dan was Toekie dus in de buurt! In de pyjama’s zijn we naar buiten gerend en hebben hem geroepen. En hij heeft ons niet alleen gehoord, maar hij is ook daadwerkelijk terug gekomen. Dat wil zeggen: hij is bij de buren onder het dak gaan zitten (ze hadden hun V-dak aan de voorkant nog niet dichtgetimmerd dus daar kon hij ongestoord zitten en ons bekijken). Hij maakte er een spel van: ik riep hem, keek naar hem en hij ging zich verstoppen. Op het moment dat ik weg liep, kwam hij te voorschijn en keek om het hoekje waar ik was. Dit heeft hij vrij lang volgehouden tot ik het zat was en naar binnen ben gegaan. Hij is op een gegeven moment ergens achter onze tuin in een boom gaan zitten. We hebben nog een aantal malen geroepen, maar ineens bleek hij weg te zijn gevlogen. 

Hij had het echter goed gezien, want binnen een uur begon de lucht vreselijk te betrekken en zou het de volgende twee dagen verschrikkelijk regenen.


Weggevlogen toekan

Alhoewel we wisten dat het weinig nut had, bleven we hem roepen. Toekie was echter in geen velden of wegen meer te bekennen. Het laatste wat we van hem hebben gezien was dat hij in die boom zat en toen verdween hij voorgoed uit ons leven.


We kunnen alleen maar hopen dat hij in het wild overleeft en dat het hem goed gaat. Alhoewel we nog steeds dol zijn op toekans, beseffen we ook heel goed dat bepaalde dieren niet geschikt zijn voor het leven in een kooi.

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het zijn inderdaad hele mooie vogels
Ik wil op jullie reageren maar het lukt niet, alles valt weg
Nou het lukt niet met reageren.....bedankt allemaal en ik hoop van harte dat t goed met m gaat.En neerpenner: die vogels zijn vreselijk slim!
Ik zag hem net voorbij komen! Zonder gein ......die red het wel! D ;)
Knap geschreven over een dier die zelf in de natuur gaat!
Wist niet dat die vogels zo slim zijn.
Super verhaal! Ja, verdrietig, je gaat je toch hechten, ik heb nooit iets gelezen over toekans en ik vind het nu ook leuke vogels! Duim!
Bijzonder verhaal!