1 Juli 1863 - 1 Juli 2014: Keti Koti (afschaffing van de slavernij)

Door Tips en trends gepubliceerd op Friday 06 September 22:19
1 juli Keti Koti, afschaffing van de slaverbij in Suriname. In dit artikel lees je meer over de geschiedenis van Suriname en alles rondom 1 juli. Suriname viert feest op 1 juli wat dat is de datum waarop de slavernij afgeschaft werd. Dit feit wordt elk jaar groots herdacht met allerlei festiviteiten. 

7f30d67c334ede8a065b79de818f1fd3.jpg

 

De eerste bewoners van Suriname

Aanvankelijk waren het de Indianen die Suriname ontdekt hadden en er zich gevestigd hadden. Deze Indianen kwamen vi a de Beringstraat in Alaska (Noord-Amerika) uiteindelijk in Zuid-Amerika aan, waar ze zich verspreid hebben en gelden als de oorspronkelijke bewoners, ook wel Inheemsen genoemd. In Suriname kwamen deze Indianen via de Sipaliwinesavanne het land binnen. De eerste Indianenstam die zich in Suriname vestigde was de stam der Trio-Indianen. Deze stam leefde als een nomadenvolk, trekkend door het nieuwe land.
Later kwamen ook de Arowakken en de Caraiben Indianen zich in Suriname vestigen.

 

De Europeanen ontdekken Suriname

Na de ontdekking van Amerika door Columbus ging het heel snel. Men ontdekte al gauw dat Zuid-Amerika ook genoeg mogelijkheden bood en al gauw was Zuid-Amerika in handen van vooral de Spanjaarden. Deze kwamen ook naar Suriname en al gauw werden de Indianen onderdrukt en moesten ze voor de nieuwe overheersers werken. Helaas brachten de Spanjaarden ook veel ziekten me waaraan een heleboel Indianen bezweken. Pater De Las Casas verzocht daarom de Spaanse koning om zwarte mensen uit Afrika te laten halen zodat zij het zware werk konden doen, in plaats van de Indianen. Het verzoek werd ingewilligd en al gauw ontstond er een ware slavenhandel.


In 1596 kwam de Engelsman Sir Walter Raleigh naar Suriname. In die periode hebben alle Surinaamse rivieren hun naam gekregen. Na deze Engelsman wisselden de Europeanen elkaar af op hun zoektocht en verlangen naar het oprichten van allerlei handelsposten in de Nieuwe Wereld.
Toch mislukten alle kolonisatie pogingen van de Europeanen tot 1650, voornamelijk door het verzet van de Indianen hiertegen en het feit dat de Europeanen geen ervaring hadden met tropische landbouw.

e8a5575b16052d7a8e5e512ea1bd6c77.jpg

De kolonie Suriname

Na 1650 kwam hier echter verandering in en de eersten die van Suriname een kolonie maakte waren de Engelsen in 1662. In die periode vestigden ook de Joden zich in Suriname na de grote vervolging in Europa omwille van hun geloof.
In 1665 brak er oorlog uit tussen Engeland en Nederland (ook wel de tweede oorlog genoemd) waarbij beide landen probeerden elkaars koloniën aft e pakken. Dit gelukte Nederland en daarmee werd Suriname in 1667 een kolonie van Nederland. In ruil hiervoor moest Nederland wel de kolonie Nieuw Amsterdam (het huidige New York) aan Engeland geven. En zo verloor Nederland een zeer waardevol stuk land. Was dit immers niet gebeurd dan zou de kans groot zijn dat het huidige Amerika Nederlands had gesproken…..


Later was Suriname ook nog een tijd lang in handen van de Fransen. Echter kreeg Nederland Suriname weer in handen en zo bleef het lange tijd.
De slavenhandel was aanvankelijk begonnen onder de heerschappij van Spanjaarden en de Portugezen maar al gauw gingen de Engelsen en Nederlanders het gemak ervan inzien en werd de slavenhandel gemeengoed in geheel Zuid-Amerika.

 

Marrons, de weggelopen slaven

Na heel wat jaren van onderdrukking begonnen de slaven echter voor zichzelf op te komen. Helaas kon men de overmacht van de kolonisator niet aan. Toch gelukte het sommige slaven weg te lopen. Deze slaven vestigden zich in de uitgebreide bossen van Suriname en noemden zichzelf Marrons. Deze bevolkingsgroep bestaat in het huidige Suriname nog steeds, met dit verschil dat er ook genoeg Marrons zijn die zich in de stad gevestigd hebben en niet meer in het binnenland wonen.
 

e195fa9964d55a64e129fbed3b2b85d4.jpg

 

1 Juli 1863 Afschaffing van de slavernij en de Surinaamse bevolking

Op 1 juli 1863 werd de slavernij uiteindelijk afgeschaft in Suriname, evenals in alle andere Nederlandse kolonieen.  Het werk op de vele plantages moest echter voortgang vinden en dat betekende dat de slaven nog 10 jaar op de plantages moesten blijven werken. Echter wel onder veranderde omstandigheden: men kreeg (onder) betaald voor het werk en de mensen waren nu vrij en geen eigendom meer van de kolonisator.  Na deze periode moest het werk echter ook door blijven gaan en dus besloot men gastarbeiders naar Suriname te halen. De eerste gastarbeiders kwamen uit China. Ook nu nog zijn er veel Chinezen in Suriname te vinden. Sterker nog: nagenoeg alle winkels in het land zijn in handen van de Chinezen.


In navolging van de Chinezen werden mensen uit Brits- Indië naar Suriname gehaald (de Hindoestanen) en tenslotte ook de Javanen. Dit alles heeft tot gevolg gehad dat de huidige bevolkingssamenstelling van Suriname zeer gevarieerd te noemen is: men vind er Indianen, Marrons, Creolen, Hindoestanen, Javanen, Joden, Chinezen en blanken en mensen die een mix zijn van diverse bevolkingsgroepen. Met recht dus een heterogene bevolkingssamenstelling.
Het land kent naast de vele Inheemse talen, een eigen taal (het Sranang Tongo), het Nederlands is de officiële voertaal, het Chinees, Javaans en Hindi.

25f62c462c25336d24a100534dc61a3f.jpg

 

1 Juli Keti Koti

In aanloop naar 1 juli begint Suriname al op 30 juni (en indien dit bijvoorbeeld op een zondag valt, zoals dit jaar het geval is, dan begint men al op vrijdag 29 juni met vieren): op de scholen mogen kinderen in culturele klederdrachten of vrije tijdskleding dragen, er wordt eten verkocht (vooral Creools eten zoals pom, bruine bonen, maar ook nasi en bami). Veelal mogen kinderen optreden (vaak worden culturele dansen gebracht) en is er een dj. Kortom: op de scholen wordt weinig tot geen les gegeven, maar gefeest en de scholen sluiten eerder dan normaal.


Wie op straat loopt ziet veel (met name) vrouwen die typisch Afrikaanse klederdrachten dragen bestaande uit meerder lagen rok, meerdere lagen bloesjes en hesjes en een hoofddoek (anisa). Wie zulk een klederdracht aandoet moet hiervoor ruimschoots de tijd nemen, aangezien het geheel tot meerdere uren in beslag kan nemen, inclusief het vouwen en binden op de juiste wijze van het hoofddoek.


30 juni worden door heel het land activiteiten gehouden die uiteindelijk hun hoogtepunt bereiken middernacht (1 juli) waar een ode gebracht wordt aan de voorouders door middel van plengoffers en dergelijke. De volgende dag gaat het feest door met braderieën met voornamelijk culturele en handgemaakte spullen die verkocht worden in de palmentuin en de binnenstad. Winkels zijn deels open en de dagen ervoor zijn winkels langer open. En een Surinaams feest zou geen feest zijn als er eten ontbrak: overal zijn dan ook stands te vinden waar men een portie Surinaams eten kan kopen. Er dient wel rekening gehouden te worden met het feit dat het overal vreselijk druk is en dat is goed te merken, zowel in de binnenstad, als op de wegen.

7f30d67c334ede8a065b79de818f1fd3.jpg


 


                                        

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Interessant! Er zijn slaven naar grote delen van Zuidamerika gebracht ook naar een hoop eilanden uiteraard, ook naar Midden-Amerika. Er zijn ook zwarte slaven in het Middenoosten terecht gekomen. Niet door deze kolonisators overigens.
Wat een goed artikel. Ik hou wel van een potje historie. Hier in Middelburg was er een Keti Koti festival. Vanuit hier werden de slaven verscheept naar de Verenigde Staten.
Alleen naar de VS of wellicht ook naar Suriname? Helaas is de Surinaamse historie gekenmerkt door de ene overheersende kolonisator na de andere.
Heb eigenlijk geen idee of ze ook naar Suriname werden gebracht, als Keti Koti een Surinaams "feest" is dan zal het misschien wel zo geweest zijn.
Ik heb me wel eens afgevraagd hoe Suriname aan zo'n gevarieerde bevolkingssamenstelling kwam, maar nu snap ik het.

Goed artikel en dus 1 duim.
Een mooie dag om te vieren
Te gek zou ik wel eens mee willen maken. Mijn broer is in zijn diensttijd in Suriname geweest en zegt altijd dat dit een van de mooiste periodes van zijn leven is geweest. Het land, de mensen ,alles heeft ontzettend veel indruk op hem gemaakt.
Great story, vier het en geniet! Slavery fini!
Duim taco