Verlatingsangst nog lang niet overwonnen

Door Berna gepubliceerd op Monday 04 November 12:01

Het zal je maar gebeuren. Je voelt je al niet welkom, maar dan speelt er zich iets af, als je amper vier jaar bent. De koffer, nee, toch weer niet die koffer die tante Rie in de gang zette en dreigde om weg te gaan. Ik zie het nog zo voor mij. Ik, in de gang zittend en huilend. Ga alsublieft niet weg, ik zal alles doen wat u zegt, maar verlaat mij niet. Maar tante Rie trok de deur achter haar dicht. Gelukkig kwam ze wel weer terug, maar o, wat waren dit angstige momenten. Ik heb het voor mij zelf verlatingsangst genoemd. Je ziet ook wel eens het woord, verbindingsangst. Dat laatste heb ik trouwens heel lang gebruikt. Mij niet verbinden aan andere mensen, zodat ik de pijn ook niet hoef te voelen als die persoon weg gaat. Het is de moeilijkste opdracht in mijn leven, om de verlatingsangst los te laten. Anderzijds moet ik mij hier de tijd voor gunnen, want het was zo erg. Dit is met geen pijn te beschrijven.

 

 

Ik voel mij verslagen

littekens opengeslagen

lange tijd niet gevoeld

maar juist hier

waarvan ik dacht

ik voel me veilig

 

Ik weet niet wat te doen

zit hier lamgeslagen

op mijn stoel

voel negatieve energie

terwijl de tranen

een beekje vormen

en steeds woester

zijn weg vervolgt

 

Ik dacht dat het over was

dat ik genoeg stenen had

om de muur op te trekken

maar niets is minder waar

 

Nog steeds zo kwetsbaar

niets geleerd, blijkt

ondanks alle inspanningen

ben ik nog steeds

het kleine angstige kind

die men zo om zijn vinger windt

 

Ik kan deze strijd niet winnen

als ik alles op blijf slurpen

het wordt ( weer ) mijn ondergang

terwijl ik dacht

dat ik opgestaan was

 

Mijn ingebeelde veilige plek

blijkt een illusie te zijn

achter niemand kun je je verschuilen

 

Want ze gaan toch allemaal weg!

 

Berna 4 november 2013

                                                             

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik begrijp helemaal hoe je je voelt, maar bedenk één ding: Plazilla is een virtuele wereld, nooit de moeite waard om je stuk te laten maken.
Ik begrijp helemaal hoe je je voelt, maar bedenk één ding: Plazilla is een virtuele wereld, nooit de moeite waard om je stuk te laten maken.
Mooi onder woorden gebracht, voel de emotie.
Mooi verwoord Berna.
Schuil maar achter mij, ik blijf.
Het is moeilijk om angsten te overwinnen
Vooral als het voor je gevoel opnieuw lijkt te beginnen
Slurp inplaats van het negatieve het positieve op
En voel je bevrijd van de strijd, want Berna, jij bent top!