Mijn adem stond stil

Door Berna gepubliceerd op Saturday 29 December 20:09

Plotseling verscheen zij daar op facebook. Mijn grote liefde!

Ik keek en keek, naar twee mooie foto’s. Geen spat verandert. Was zij mijn grote liefde? Is zij nog steeds mijn grote liefde? Ik dacht dat ik het verwerkt had, maar nee, het bracht mij terug in de tijd.

 

Mijn grote liefde

 

De tijd van hartjes

van kusjes

van beloftes

 

O, wat hield ik van haar

 

Plotseling was daar die bom

die ons uit elkaar dreef

geen contact meer mogelijk

ondanks de liefde die ik haar geef

 

In het niets gevallen

opzij gezet

verlatingsangst compleet terug

 

Nu twaalf jaar later

is zij terug

in mijn gedachten

in mijn buik

vlinders weten niet

mogen wij vliegen

maar ik gil

verlaat mij niet

 

Zij zitten stil

en kijken wat ik wil

en zien een traan

over het verleden

toen de wereld was vergaan

Ik staarde dus naar het scherm. Naar mijn grote liefde en tegelijk denk ik aan de rust die gecreëerd heb. Aan alles wat ik gedaan heb om haar te vergeten. En nu zie ik haar lachende gezicht. Wat ziet zij er gelukkig uit. Mijn verstand spreekt wijze woorden. Laat het rusten, laat het gaan. Zet haar op een wolk en laat haar wegdrijven richting de maan. Mijn gevoel zegt. Ik hou nog steeds van haar, kon het maar zijn als toen. Mijn Innerlijk Kind zegt, niet doen mamma, laat het rusten. Wij zijn nu immers saam? Ik wil echt niet weer in die vreselijke pijn komen mamma. Pak mijn hand, pluk madeliefjes met mij mamma en laat die mevrouw los. Ja, een mevrouw zonder naam mamma.

 

Ik staarde nogmaals naar het scherm. Ik zag een grote rode knop en een deksel. In mijn gedachten fluisterde ik, deal or no deal? Ik denk, ik voel, ik luister naar mijn kleine zon en geef een knal op de rode knop. No deal gil ik. Mijn Innerlijk Kind en ik dansen voor dit grote succes. Ik heb immers voor haar gekozen en laat het verleden achter.

Beseffend, ik bezit zoveel. Ik geniet de laatste tijd zo. Ik ben in balans in denken en voelen. En kijk, hoe ik mij heb herpakt. Binnen 24 uur. Ongelofelijk, dat is snel voor mij.

Facebook sluit ik zachtjes af. Heel even was ik terug naar af. Maar ik ben zo rijk! Laat ik dit nu niet weggooien. Ik was met een boek bezig over deze liefde, maar ik heb het opzij gelegd. Hier ga ik alleen mee verder, tijdens workshops enz. Het is een prachtige ervaring. Zoveel om over te schrijven. Over die anderhalf jaar vol liefde en uiteindelijk die oerknal. Ja, op dat moment verging de aarde voor mij.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja ja moeilijk keuze met je hart of met je hoofd?
knap van je hoor...
Oehh, ik voel het. Knap van je! Goed hoor!
Dat soort tijdelijke vlinders die je even krijgt vanuit zo'n pagina kunnen de boel in de war schoppen, maar jij laat dat niet toe en dat is knap!
Mooi intens geschreven..
Het blijft een rare gewaarwording.
Wees blij dat je de goed keuze hebt gemaakt of hebt moeten maken
Indrukwekkend. Keuzes maken is soms zo ingewikkeld, maar hoevaak kan je hart breken?
Het mooie mag je altijd vasthouden......schrijf...