Schrijfworkshop Zandvoort 2012. Een scene Nachtelijke afgang voor het boek, Verboden Liefde

Door Berna gepubliceerd op Saturday 22 June 17:28

26 juni 2012

Mijn huiswerk voor deze week.

Schrijf alleen de scène in de huiskamer tussen Evi en Roos.

Probeer de tegenwoordige tijd eens uit, zodat je nieuwe invalshoeken krijgt.

Werk met dialogen en houdt het klein. Het hoeven geen prachtige en ingewikkelde zinnen te worden.

Suggereer i.p.v. de dingen precies te beschrijven. Omdat deze oefening tijdens de les aangaf hoe moeilijk ik dit vind, heb ik dit meerdermalen toegepast in de scène.

De scène bestaat ongeveer uit 1300 woorden.

Sypsosis in het kort.

Roos en Evi zijn twee geliefden. Beiden zijn getrouwd.

John vindt de dag voor deze scène een brief van Roos, waarin staat dat zij van zijn vrouw houdt.

Hij verbiedt het contact tussen deze vrouwen en dreigt tegen zijn vrouw om samen met haar de plomp in te rijden.

Roos raakt in paniek en rijdt die nacht naar Evi toe om haar te redden.

De scène begint in de huiskamer bij Evi en John en het is drie uur in de nacht.

Tot vrijdag en ik hoop echt dat de laatste dag een zomerse dag zal zijn. Lol :-)

Groetjes Berna

 

Nachtelijke afgang

‘’Komaan je bent mijn hartsvriendin en nog veel meer, weet je wel, dus kom achter John vandaan Evi,” hoor ik mijzelf met al mijn wanhoop die uit mijn buik komt, zeggen.

Het enige lampje in de smetloze huiskamer schijnt flauwtjes over de twee mensen die voor mij staan. John staat als een beer voor Evi, in de zogenaamde ‘’red haar’’ stand, denk ik sarcastisch.

Ik sta op, want zittend zal ik het niet voor elkaar krijgen. Oprichtend vanaf het fletse grijs, maar dat nu door de schemering een groen kleurtje lijkt te hebben.

Maar ik kom niet om over haar bankstel te discusseren.

Nee, ik moet Evi mee zien te krijgen, maar ze maakt het mij niet gemakkelijk. Haar mond waar mijn vele kussen op is beland, is nu samengeknepen tot een pruillipje en haar ogen verraden haar angst. Voor hem!

Ik wil te snel bij Evi zijn zodat de puntige hoek mijn knie hardhandig raakt en ik verbijt de pijn tot een grimas en de tranen veeg ik snel weg met mijn mouw. Ik sta nu aan de linkerkant van Evi en John.

Ik vang de angstige blik van Evi nu nog beter op, nu ik haar genaderd ben en ik zie dat zij haar handen stevig om de middel van John heeft geslagen. Even flits het door mijn hoofd, voor wie ben je eigenlijk bang? Het komt geen moment in mij op, dat dit wel eens van mij zou kunnen zijn.

Ik geef haar een geruststellend knikje en ik reik mijn hand naar haar uit en ik raak summier de glanzende zijde. Ik denk in een fractie van een seconde aan haar fluweelachtige huid, dat zo heerlijk aanvoelt en heel even laat ik de vlinders toe. “Kom maar lieverd, kom, ik kom je hier weg halen.” Ik zou haar nu zo van John af kunnen slepen, maar hij nadert het kookpunt.

 ‘’Zeg wat je zeggen wilt en rot dan op,” zegt John en hij slaat mijn hand weg, draait een kwartslag en zo kan ik Evi weer niet bereiken. Terwijl ik om hen heen loop en mijn hand opnieuw naar Evi toe breng, duwt John mij van hen af.

‘’Houd je poten thuis John.”

Ik maak een vuist en blijf oogcontact zoeken met Evi, zonder resultaat overigens. Jammer dat John haar compleet in zijn macht heeft met zijn stevige gestalte. Het maakt Evi nog ieler dan zij al is.

‘’Evi.”

Het lijkt of alleen de lamp reageert, want die flikkert even en dit maakt mij onzeker.

‘’Evi.”

 Zeg ik nogmaals, wetend dat ik steeds meer terrein begin te verliezen en daardoor een sprong naar rechts maak.

‘’Kom mee Evi, ik kom je hier weghalen bij die engerd.” Voor het eerst hoor ik haar stem. ‘’Ga weg, Roos, ik hoor bij John.” Woedend gil ik, ‘’En ik dan, ik ben immers jouw grote liefde?”

In mijn poging om John opzij te duwen struikel ik over mijn eigen voeten en beland tegen John aan en ik deins achteruit. Daardoor wankelt hij heel even en hij schrikt van mijn felheid, vooral omdat ik nu eindelijk voor Evi sta.

‘’Kom, we gaan,” maar Evi geeft mij een duw en snauwt.

‘’Ga weg, je maakt het erger door hier naar toe te komen.”

‘’Wat maak ik erger? Dat ik van je houd, dat ik je vertrouw, dat ik je niet wil verliezen? Omdat ik je zelfs kom redden?” Ik hoor een snik van Evi. Ik ben niet meer te stoppen vanwege mijn woede en machteloosheid. Ik moet en zal haar weg krijgen bij haar man. Zij is in gevaar!

‘’Kom hier, niet zo bang, bij mij ben je veilig, dat weet je toch wel?” 

Ik geef een ruk aan haar arm, maar ze laat John niet los. Ik merk dat ik mijn geduld begin te verliezen en een bittere smaak verspreid zich in mijn mond. ‘’Huichelaar’’ gil ik.‘’Je bent van mij, hoor je dat?” Ik ren naar de WC en gooi mijn maaginhoud eruit en strompel weer de kamer in.

John grijpt ondertussen naar zijn mobiel en zegt. ‘’Ik ga de politie bellen, als je nu niet maakt dat je wegkomt.”

‘’ Kunnen jullie mij niet met zijn tweeën aan,” terwijl ik de ogen van Evi zoek. Zij heeft ze neergeslagen en staart naar haar blote voeten op het laminaat, terwijl ze staat te rillen.

Ik voel dat ik de strijd ga verliezen.

‘’Ik walg van je Evi, met je mooie praatjes, je beloftes, dat je mij nooit in de steek zal laten en zie hier, mijn aller- liefste laat mij in de kou staan, lafbek.”

‘’Het is over en uit Roos, ik wil je nooit meer zien en spreken. Je hebt het verziekt, met je bezitterige gedoe en nou opzouten,” roept Evi.

“Wat krijgen we nou, de nette lady is aan het schelden? Ik heb nooit geweten dat jij dat kan, met je zoetsappige woorden, je overtreft mij.”

Ik krijg de kans om Evi wederom vast te pakken, terwijl John met de politie praat via zijn mobiel en ik rammel haar door elkaar. Ik voel een pijn op mijn hoofd terwijl er een bos haren van mijn hoofd verdwijnt. ‘’Au, vuile klootzak, blijf van mij af en laat Evi en mij met rust.” John ontfermt zich over Evi en loopt met haar de gang in zodat ik hen wel moet volgen, om in contact met Evi te blijven.

Het halletje wordt verlicht met blauw schijnsel en ik voel de tocht langs mij heenkomen. Het slaapkamerraam staat zeker open en hoor een klapperend geluid.

Twee politiemannen stappen uit en kijken het halletje in terwijl John naar mij wijst. ‘’Deze vrouw komt hier zomaar binnenvallen en wil mijn vrouw meenemen.”

‘’Ho ho, mensen, even rustig aan,” zegt de oudste van de twee en kijkt mij bedenkelijk aan.

‘’Ja, ik kom haar redden van die bruut, hij wil haar vermoorden, vertelde mijn vriendin aan de telefoon en daarom ben ik hier.” Ondertussen zag ik lampen aangaan bij een paar huizen en ik besluit mijn stemvolume nog wat op te voeren.

 Evi staat nu naast haar man en zegt.

‘’Ze wil mij ontvoeren.” Ik zie haar angstige ogen opflitsen in het licht van de lantaarnpaal. Zij spoort niet denk ik woedend en ik gil,” IK HOU VAN JOU Evi.”

De commotie wordt steeds groter en één van de politiemannen probeert de boel te sussen.

‘’Ga naar huis mevrouw, het is nu mooi genoeg geweest.”

Hij pakt mij rustig bij mijn arm, maar ik ruk hem los en ik loop weer naar Evi en trek haar met mij mee. “Ik ga niet eerder weg, voordat Evi hier weg is.” Zeg ik tegen de politieman met het laatste stukje overtuiging wat ik nog in mij voel.

“Kom Evi, doe nou niet, of er niets aan de hand is, je bent bij mij beter af, dan bij die bruut.”

Maar Evi staat als aan de grond genageld en bijna onhoorbaar zegt ze.

“Ga weg Roos, ik kan niet met je mee, anders raak ik alles kwijt.”

Ik geef het op en zie dat het een verloren zaak is op dit moment en een politieman loopt met mij mee naar mijn auto.

Ik draai mij om en gil.

‘’ Ik heb al mijn pillen bij mij Evi, van mij zal je geen last meer hebben. Je hebt mij verraden.” Zelfs nu blijft Evi staan en ik laat mij als het ware meeslepen door de politieman.

Ik draai mij nog een keer om en zie dat John, Evi en de andere politieman naar binnen gaan.

Kunnen ze wel, stelletje lafbekken en ik neem plaats in mijn auto. ‘’Goede reis mevrouw en rij voorzichtig.” Hij sluit de deur achter mij dicht en ik pak een potje met pillen, strooi deze op mijn hand uit en roep,”O, Evi, ik kan niet zonder jou.” In een machteloos gebaar smijt ik de pillen tegen de voorruit aan.

In een waas start ik de auto en kan mij nog net inhouden om niet met gierende banden de straat uit te scheuren.

 

 

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.