Gedicht: Een ongeluk door de eerste sneeuw.

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 12:10

Gedicht: Een ongeluk door de sneeuw.

75b0b69dcedb79b257ccea93b820acc2.jpg

De eerste sneeuw is gevallen,
vanuit mijn ooghoeken zie ik iemand vallen.

Languit ligt ze midden op het schoolplein,
Ze schreeuwt van de pijn.
Kinderen komen naar haar toe,
om ze weg te krijgen is nog een heel gedoe.

Haar been ligt open,
ze kan nergens heen lopen.
Er worden dekens gebracht,
en we tillen haar met al onze macht.

De hulpdiensten zijn snel aanwezig,
en zijn een tijdje met haar bezig.
De wond wordt gehecht,
dat had ik haar al gezegd.

Ze nemen haar mee naar het ziekenhuis,
want ze vinden het toch niet helemaal pluis.
Waarschijnlijk is haar been gebroken,
ook al word hier niet over gesproken.

Ze huilt van de pijn,
om dit aan te zien is echt niet fijn.
Ik wou dat ik iets voor haar kon betekenen,
maar ze kan niet op mijn rekenen.

Ze wordt in de ambulance geschoven,
en haar been wordt plaatselijk verdoven.
De broeders gaan haar been zetten,
mij word van alles verweten.

Het is allemaal mijn schuld,
maar ik ben overtuigd van mijn onschuld.
Het lag aan de gladheid,
want ik neem altijd mijn verantwoordelijkheid.

Gelukkig kwam alles weer goed,
als ze me nu ziet, wordt ik niet eens begroet.

Meer gedichten en verhalen van mij lezen: www.sabrina-jansen.nl

Groetjes,

Sabrina Jansen

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dat is inderdaad het beste, eerlijkheid duurt het langst. Misschien toch proberen het eens uit te praten met die vrouw, al is het jouw schuld niet?
Dat is misschien wel het beste, want op deze manier verder gaan is ook geen optie. Nu zien we elkaar wel niet vaak. Toch is het vervelend.
Ja, je blijft toch met een vervelend gevoel rondlopen. Ik hoop dat ze open is om het uit te praten met je. Is voor haarzelf ook beter.
Daar heb je gelijk in. We zijn beide volwassen, dus moet goedkomen.
Dat zou je wel zeggen, ja. Maar sommige volwassenen zijn wel erg koppig en bitter. Laat het weten als het goedkomt.
Onterecht dat ze jou de schuld gaf, maar als je zelf weet dat het niet aan jou lag, is dat het belangrijkste.
Dat is de waarheid. Ik neem mijn verantwoording, en geef fouten zonodig toe.