Verhaal zinloos geweld deel 1.

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 12:38

Zinloos geweld.

bc74ef2b99c29d42ba3eb7eecce62a1a.jpg

Een ijzige kou komt de woonkamer van de familie Bom in. "Sluit die deur nou eens achter je kont!" Schreeuw moeder Bom tegen haar zoon. "Ja, ik ben zo weer weg. Ik ga alleen even mijn autosleutels pakken." Reageert Marco geïrriteerd. "Dan kan je alsnog de deur dichtdoen. We stoken niet voor buiten."  In de voortuin ligt een dik pak sneeuw van wel 20 cm. "En dan nog iets. Trek voortaan je schoenen uit. Ik heb net gedweild en jij neemt al die vieze sneeuw mee naar binnen." Marco laat een diepe zucht:  "jaha.. nog meer te zeuren, of kan ik nu gaan?"  Om zijn moeder op de kast te jagen trapt Marco een paar keer met zijn laarzen, zodat er nog meer modder en sneeuw van zijn schoenen in de woonkamer valt. "Oeps.." zegt hij met een grijns op zijn gezicht. "Als je nu niet gaat, dan doe ik je wat." Roept zijn moeder hem na. Marco verlaat de kamer, en loopt het gladde pad af, een paar keer voelt hij zijn voeten wegglijden over de gladde kinderkopjes straat. Maar hij weet zich staande te houden. Marco denkt aan een wereldreis, en zou dan het liefst nooit meer terug komen. Thuis is het altijd maar hetzelfde gezeur, nooit kan hij wat goed doen, terwijl zijn broertje: Jordy, de lieveling is. "Oké, hij is jonger, maar ik was er eerder. En ik heb ook liefde nodig.."

 Marco hoopt soms dat Jordy er nooit geweest was. Wat zou het heerlijk zijn om het enige kind te zijn. Nooit je spullen te hoeven delen, en nooit de liefde van je ouders te hoeven veroveren. Wat zou dat een fijn leven zijn. Marco schrikt op uit zijn dagdroom en hoort een man zeggen: "Marco, verman jezelf. Zo mag je helemaal niet denken over je jongere broertje." Hij kijkt om en ziet een dikke oude man, zijn grijze bortshaar komt boven een blauwe blouse uit. "Gatver." Denkt Marco, maar zonder er meer aandacht aan te schenken vraagt hij: "waar bemoeit u zich mee." "Sorry, mijn naam is Pieter en ik hoorde je hardop denken. Nu ben ik degene die het hoorde, maar stel je voor dat je jongere broertje het gehoord had. Hoe denk je dat hij zich gevoeld zou hebben?" "Dat kan me helemaal niets schelen. Bemoei je eigen er niet mee. Ik kan jou niet, jij kent mijn broertje en mij niet, dus je moet je er buiten houden." De man schud met zijn hoofd, terwijl zijn onderkinnen door elkaar schudden, voelt Marco een moment van misselijkheid opkomen. "Laat me met rust wil je. Oude viespeuk!" "Hoor eens jongenman, ik wilde je alleen maar helpen. Je hoeft me niet te gaan beledigen. Dat is onrespectvol." "Onrespectvol... Je noemt dit al onrespectvol... ik kan nog veel verder gaan." Marco's hoofd wordt steeds roder van boosheid, hij balt zijn vuisten en met een harde klap slaat hij Pieter in zijn gezicht, vol op zijn neus, waar het bloed uit begint te stromen. Marco slaat nogmaals, maar dit keer tegen de slaap van Pieter. Hij kijkt toe hoe Pieter in de sneeuw in elkaar zakt, en het bloed zich gaat vermengen met de witte sneeuw. In plaats van hem te helpen, begint hij als een razende op hem in te trappen: "Dit is pas onrespectvol. Oude zak.. heb je nu je zin... dit krijg je als je jezelf bemoeit met andermans zaken."

Wordt vervolgd...

Meer van mij lezen: www.sabrina-jansen.nl

Groeten,

Sabrina Jansen

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nee zinvol geweld kan zeker ook niet heb je wel zinvol geweld alle geweld is zinloos maar dikke duim hoe je het beschreven hebt
Blijf jij maar een liefheersbeestje, en.... zinvol geweld kan ook niet!