Het keerpunt. Deel 2.

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 12:38

Het keerpunt. Deel 2.

53cef7b5cdea2d57129f2f62241c9c89_1349289

Deel 1 gemist. Je kan het hier op je gemak terug lezen. Het keerpunt. Deel 1.


"Wat heb ik gedaan." Ze rent naar de keuken en pakt haar mobiele telefoon. Ze belt het alarmnummer en  zegt dat er met spoed een ambulance moet komen naar Dauwdruppelpad 18 in Roosendaal. Nog geen tien minuten later komt de ambulance met loeiende sirenes aan rijden. Annemarie opent de voordeur en ziet dat verschillende buren naar buiten zijn komen lopen. Ze doet een stap opzij, zodat de ambulancebroeders er langs kunnen met hun apparatuur en de brancard. Haar man ligt nog steeds levenloos onder aan de trap. Even denkt ze dat ze haar man vermoord heeft, maar ze hoort één van de ambulancebroeders zeggen.  "Hij moet zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. Eerst stabiliseren en dan kunnen we gaan. Mevrouw gaat u mee?"
"Uuhh.. Ja ik ga mee. Het hele voorval van net is ze vergeten. Ze is zo bang dat haar man het niet red en dat het haar schuld is."
Annemarie spreekt de buurvrouw aan en vraagt of ze de kinderen op kan vangen als deze thuis komen uit school.
De buurvrouw vindt dit geen probleem .Annemarie stapt in de ambulance en haar man wordt met de brancard in de ambulance geschoven. Ze ziet overal slangen van het beademingsapparaat en ziet haar man hulpeloos liggen.

"Komt het wel goed?" Vraagt Annemarie aan de ambulancebroeder die naast haar komt zitten.
"Daar kunnen  we nu nog niets over zeggen. Uw man moet geopereerd worden. En dan kunnen we u er meer over vertellen."

Annemarie voelt zich schuldig. Wat als haar man het niet overleefd. Hoe legt ze uit aan de kinderen wat er is gebeurt. Dit is onvergefelijk. Ze legt haar hand op die van haar man en even lijkt het of hij probeert te knipperen. Ze kijkt nog eens goed naar zijn  ogen en ziet weer zijn oogleden bewegen.
"Hij leeft. Kijk dan hij beweegt."
De ambulancebroeder kijkt naar Dennis en ziet inderdaad dat hij zijn ogen heeft geopend. Hij probeert te praten, maar door het beademingsapparaat lukt dit niet.
"Rustig maar. Ik ben bij je. Ik ga niet weg." Zegt Annemarie. "Ik ga nooit bij je weg."
De ambulancebroeder haalt het beademingsapparaat van de mond van Dennis .En meteen daarna begint Dennis te praten. "Lieverd. Dit moest gebeuren. Ik had je nooit mogen slaan. En ik beloof dat ik het nooit meer zal doen. Ik hou van je." Dennis begint naar lucht te happen, maar wanneer de ambulancebroeder de beademing terug wilt aansluiten duwt Dennis deze weg. "Wacht even. Ik wil nog wat zeggen." Dennis probeert op adem te komen en zegt tegen zijn vrouw."Ik ga bij het sloopbedrijf werken van mijn broer. Onze geldproblemen zullen dan voorbij zijn. En dan kunnen wij weer gelukkig zijn net als vroeger."

Dennis moest een week in het ziekenhuis blijven, maar heeft gelukkig geen blijvend letsel overgehouden aan de val. Nadat hij helemaal hersteld was, is hij begonnen bij het sloopbedrijf van zijn broer. Annemarie heeft haar baan opgezegd bij de ouderen mensen en is voor de kinderen gaan zorgen. Het gezin is nog nooit zo gelukkig geweest samen, als naar dit keerpunt.

Einde.

Dit verhaal heb ik ingezonden tijdens een schrijfwedstrijd: 'Het keerpunt" genaamd. Ik ben helaas niet in de prijzen gevallen, maar vond het erg leuk om er aan deel te nemen.

Groeten,

Sabrina Jansen.

Meer van mij lezen: www.sabrina-jansen.nl
 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Boeiend geschreven. Echt een keerpunt. Al kun je tegenwoordig moeilijk leven van 1 baan.
Daar geef ik je gelijk in. Het is moeilijk.
Oh ..... ik dacht dat het biografisch was? ..... Nee hoor. Leuk, en sluit me aan bij Siewerd; had langer gemogen van mij.
Nee, niet biografisch gelukkig niet. Bedankt.
Prima verhaal, met de nodige symboliek.
Je had het nog wel langer kunnen schrijven, maar ik denk dat dit niet binnen de "schrijfopdracht" viel?
Klopt inderdaad. Viel niet binnen de schrijfopdracht. Misschien dat ik het nog ga herschrijven en dan langer maken.
Heel goed dit. Zat ademloos te lezen! Duim (again)
Wederom bedankt Vlindertje.
Dé prijs heb je gelukkig wel gekregen.
Ik was helaas niet één van de winnaars, maar ondanks vond ik het erg leuk om er aan deel te nemen.
Eind goed al goed.