Hoofdstuk 12 van een verhaal over pesten

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 13:13

Marlies heeft afgesproken met Levi, maar liegt hierover tegen haar moeder. Want ze wilt niet dat haar moeder weet waar ze heen gaat, en wat ze gaat doen.

Hoofdstuk 12:

Het was stil in de keuken, het enige geluid dat je hoorde was de oven waarin de ovenschaal van Marlies stond. "Marlies, ik heb nog geen antwoord gekregen op mijn vraag." Marlies keek haar moeder aan "Nee.... hoor. Er was hier geen jongen." Weer een leugen erbij, net of ze al niet genoeg gelogen had. Ze had toch ook kunnen zeggen dat het een jongen uit haar klas was. Nee... dat kan niet want ze heeft geen vrienden en vriendinnen en dat weet haar moeder ook. "Oké... ik geloof je," zei haar moeder. De oven maakte een piepend geluid. De ovenschotel was klaar. Marlies trok twee ovenhandschoenen aan. Ze waren blauw met witte vissen ze pakte de ovenschotel uit de oven. Haar moeder had een onderzetter op de keukentafel gelegd en Marlies zette hier de ovenschaal op. Op de tafel stonden de witte borden en het bestek al klaar. Één voor één schepte ze de bloemkoolschotel op het bord.

Trrr... trrr.... Marlies voelde de telefoon in haar zak trillen. Gelukkig stond het geluid uit. "Ik ga even naar de wc. Ik ben zo terug." Marlies ging van tafel en liep de hal door naar de wc. Ze pakte de telefoon uit haar broekzak en zag dat ze een berichtje had. Het was van Levi. Ze opende het bericht en las:
Lieve Marlies,
Ik mis je... Zullen we vanavond afspreken?
xxx Levi.

273c5939615b7626300d842d8890111fc21zTWVz

Het gekriebel was weer terug in haar buik toen ze zijn bericht las. Ze stuurde op beantwoord bericht en typte:

Lieve Levi,
Ik zou graag willen afspreken.
Jammer genoeg kan ik niet weg vanavond.
Morgen na schooltijd?
xxx Marlies.

Ze las het bericht nog eens door en drukte op verzenden. Ze wilde terug naar de keuken lopen maar de telefoon begon weer te trillen. Nu geen twee keer maar meer. Ze keek en zag dat Levi belde. Ze rende de trap op en nam de telefoon op toen ze op haar kamer was. "Hé... jammer dat je niet kan vanavond."  Klonk de stem aan de andere kant van de lijn. "Vind ik ook. Maar we kunnen morgen toch afspreken?" Het werd stil aan de telefoon.  "Nee... sorry morgen heb ik belangrijke toetsen op school. Die toetsen kan ik echt niet missen. Ik wil je heel graag vanavond zien." Marlies dacht na... "Oké, ik kom vanavond. Ik verzin wel iets. Hoe laat? En waar?" De telefoonlijn begon te kraken. "Sorry.. De verbinding is slecht. We kunnen om 19.00 afspreken bij het treinstation." zei Levi. "Dat is goed. Tot dan." Marlies gaf een kus door de telefoon. En hoorde hoe ze een kus terug kreeg van Levi. "Je bent heel speciaal voor me..." en toen werd de verbinding verbroken.

dfd5767579be4be65979b443a809e7a8NTlmZmI3

Marlies liep terug naar beneden. "Waar ging je heen, Marlies?" vroeg haar moeder onder aan de trap. "Ik zie net in mijn agenda dat ik vanavond had afgesproken met iemand van school om huiswerk te gaan maken." loog Marlies. "Wie dan?" Marlies dacht goed na Femke kon ze niet zeggen want dan zou haar moeder Femke's moeder kunnen bellen. "Melvin. Dat is een klasgenoot." De moeder keek naar haar dochter  "Ik dacht dat je geen vrienden had in de klas? Heb je het goed gemaakt? Dat vind ik fijn om te horen. Zal ik je wegbrengen?" Marlies keek naar de klok 18.30. "Nee, dank je mam. Ik pak de fiets. Ik ben om 20.00 terug thuis." Marlies pakte haar fietssleutel uit het sleutelkastje en liep naar de achterdeur. "Doei schat...  doe je voorzichtig?" Marlies zwaaide naar haar moeder en net voor ze de deur sloot zei ze. "Dat zal ik doen... Tot straks."

Op een rustig tempo fietste Marlies de straat uit. Het station was vijf minuten fietsen dus ze zou ruim op tijd zijn. De regenplassen waren nog niet helemaal opgedroogd maar ze kon ze goed ontwijken met de fiets. Een auto kwam haar tegemoet gereden en reed door een diepe plas heen. Met een grote plons kwam het water over de broek van Marlies heen. "Dat heb ik weer." Zei ze tegen zichzelf. Het maakte haar niets uit, ze fietste door. Ze hoorde de treinen langs razen over de rails. Ze parkeerde haar fiets in de fietsenstalling en liep de trap op richting het perron. Daar stond ze tenminste droog want het begon weer te regenen. "Wat een nat weer, hé?" zei een man die naast haar stond te schuilen voor de regen. "Ja... Ik heb liever de zon ." Antwoordde ze. Er stopte een auto bij het perron en deze seinde met zijn lampen en tuuterde. "Volgens mij is dat voor u, meneer?" De meneer keek. "Dat denk ik niet. Ik denk dat die jongeman op jou staat te wachten." Marlies keek goed in de auto en zag toen wie het was. Het was Levi.... Maar die mag nog helemaal geen auto rijden, hij is nog maar zeventien jaar. Marlies liep naar de auto toe, het was een zilveren Mercedes. "Hoi.... Stap in. Dan gaan we een stukje rijden." Zei Levi. Marlies deed wat haar gevraagd werd en opende het portier om in de leren stoelen van de Mercedes te gaan zitten. "Mooie auto... Maar jij hebt toch nog geen rijbewijs?" vroeg Marlies. "Dat maakt niet uit.. Ik rij wel vaker auto." Levi zette de ruitenwissers aan want het begon harder te regenen.

Ze reden weg van het station steeds verder. Je kon merken dat Levi niet voor het eerst reed. Hij zag er ook ouder uit dan zeventien dus hij is nog nooit aangehouden. Marlies zag dat de klok van de auto kwart over zeven aangaf. "Ik moet wel om acht uur thuis zijn." Zei Marlies. "Daar zorg ik voor..." Levi reed nog een stukje door en op een afgelegen parkeerplaats zette hij de auto stil. Achter de stoel haalde hij een flesje bier vandaan. "Wil je ook een slokje?" vroeg Levi en nam een slok uit de fles. "Je moet nog rijden, dan mag je niet drinken." zei Marlies op een boze toon. "Je moet niet zo onschuldig doen. Proef maar..." Levi gaf de fles aan Marlies. "Één slokje moet kunnen." Ze nam een grote slok maar begon te hoesten. "Gatver... wat is dat vies!" Levi moest lachen. En  pakte het flesje terug over van Marlies. "Ik drink het flesje wel leeg... En dan breng ik je terug naar het station. Of zal ik je thuis afzetten?" vroeg Levi. "Nee... het station is goed. Daar staat mijn fiets ook." zei Marlies. Binnen een paar grote slokken had Levi het flesje leeg. Je kon goed zien dat het voor hem niet de eerste keer was dat hij bier dronk. Toen ze terug naar het station reden legde Levi zijn hand op Marlies haar knie. "Ik wil niet dat je dat doet... Ik heb liever dat je twee handen aan het stuur heb." Levi lachte. "Wat jij wilt." Hij liet haar knie los en pakte het stuur terug vast. De weg was verlaten en er was maar één andere auto te zien en die reed achter hun aan. De auto reed vanaf de afgelegen parkeerplaats al achter hun.

47f959b2ddad0db0864fa42ddff9e1e6MjAwODA4

Levi zette de auto stil langs de stationsstraat. En wilde Marlies een kus geven voordat ze uit de auto stapte. Marlies opende haar ogen omdat ze iemand op het raam hoorde tikken en zag een lange donkere man staan. Ze herkende de man als de eigenaar van de auto die achter hun aan reed. Levi opende het raam om te vragen wat de man wilde. "Dag meneer. Wilde u ons wat vragen?" Marlies hoopte dat het geen politieman was. Als de meneer wel een politieman zou zijn, dan zitten ze in grote problemen. Levi heeft gedronken en heeft gereden zonder rijbewijs...

De andere hoofdstukken uit deze serie vind je hieronder:
Hoofdstuk 1
Hoofdstuk 2
Hoofdstuk 3
Hoofdstuk 4
Hoofdstuk 5
Hoofdstuk 6
Hoofdstuk 7
Hoofdstuk 8
Hoofdstuk 9
Hoofdstuk 10
Hoofdstuk 11
Hoofdstuk 12
Hoofdstuk 13

Liefs,
Sabrina

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ben vandaag met mijn gezin in het bos! Ik vier weekeind!
Onze automatische duimmachine zegt; U heeft met uw stuk een duim verdiend!

Duim dus hier!