Hoofdstuk 10 van een verhaal over pesten

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 13:14

Marlies heeft het geld gestolen van haar moeder, ze wilt dit voor schooltijd afgeven aan Levi maar hij komt niet? Waar zou hij zijn?

Hoofdstuk 10:

De regen viel met grote druppels uit de lucht. Marlies stond bij de poort van het schoolplein te wachten. Onder een rood met wit gestipte paraplu. Ongeduldig keek ze om haar heen. "Waar blijft hij toch?" vroeg ze zichzelf af. We hadden toch echt voor schooltijd afgesproken. "Stinkerd... Wacht je op je denkbeeldige vriend? Of durf je het schoolplein niet op te komen." Riep Nathalie. Het groepje dat om haar heen stond, schoot in de lach. Nathalie had niks geleerd van het gesprek met de psycholoog. Marlies schonk ze geen aandacht. Ze dacht bij zichzelf : "ze zouden wel niet beter weten." De schoolbel klonk en langzaamaan werd het schoolplein leger. Levi was nergens te bekennen en Marlies vertrok ook richting de grote schooldeur. "Er zou wel iets tussen zijn gekomen..." Zei ze zacht tegen zichzelf.

De kinderen gingen allemaal op hun eigen plek zitten in de klas. "Hoi Marlies, jij bent vandaag ook weer bij ons." Zei meester Broere. "Ja, ik ben er ook weer." Je kon horen dat Marlies verdrietig was, ze had zo'n zin om Levi weer te zien. Ze voelde in haar linkerbroekzak de tien euro die ze had gekregen van haar moeder.  In haar rechter broekzak had ze de veertig euro gedaan die ze uit de pot had gepakt voor Levi. De meester begon zijn les, maar Marlies kon zich niet concentreren. Ze was er totaal niet met haar gedachten bij... Zonder dat ze het zelf wist was ze op haar schrift aan het tekenen. Ze tekende hartjes en schreef de naam Levi op. "Ik zie dat ik de verkeerde formulieren gekopieerd heb. Jullie mogen even iets voor jullie zelf doen terwijl ik de kopieën maak." Zei meester Broere. En hij vertrok uit het klaslokaal. Marlies zat gebogen over haar schrift en ging door met de tekening. "Wat is dat... Marlies kattenpies heeft een vriendje" lachte Sanne. En ze trok het papier onder Marlies haar handen uit. "Moet je kijken... Lief he?" riep Sanne door heel de klas. Alle ogen waren op Marlies gericht. "Is dit van je denkbeeldige vriend?" vroeg Sanne. "Hij is niet denkbeeldig.... Hij is echt!" schreeuwde Marlies boos. "Als hij niet denkbeeldig is... dan kan hij vast niet ruiken. Wie wil er nou met een meisje dat stinkt?" Marlies probeerde haar schrift terug af te pakken. Maar Sanne scheurde de bladzijde eruit voordat ze het schrift terug gaf aan Marlies. "Hier kan ik wel wat mee..." zei Sanne. "Ik wil dat je het teruggeeft, het is van mij." zei Marlies en ze probeerde het af te pakken. Sanne had het al aan iemand anders gegeven en Marlies kon het niet meer afpakken. Op de gang hoorde ze voetstappen. "Meester Broere" riep Melvin. "Kim, legde het papier op het bureau van meester Broere en ging toen snel terug op haar plek zitten." Marlies wilde het papier terugpakken maar ze was te laat. De meester was al terug in de klas en nam plaats achter zijn bureau. Marlies zag hoe hij naar het gekreukte papier op zijn bureau keek...

Boos keek Marlies naar Sanne en Kim. Ze hadden een grote glimlach op hun gezicht want ze vonden het grappig dat de meester boos werd op Marlies. "Marlies. Wat heeft dit te betekenen?" vroeg de meester. "Niets.... Dit heb ik thuis een keer gemaakt." Gaf ze als antwoord. "Waarom liggen dan  een rode en een zwarte pen op je tafel. En is dit ook met rood en zwart getekend. Dat is zeker heel toevallig?" Meester Broere gaf het papier terug aan Marlies. "Dit gaat nu in je tas en ik wil dit niet meer zien in de klas. En in de pauze blijf je zitten om strafwerk te schrijven." Marlies knikte. Sanne en Kim kwamen niet meer bij van het lachen. "Jullie lachen niemand uit. Kim en Sanne. In de pauze blijven jullie ook zitten en dan kunnen jullie strafwerk gaan schrijven." Zei de meester boos. Zonder tegenspraak knikte ze. De meester hervatte de les en de andere klasgenoten hielden netjes hun mond. Ze hadden geen zin om ook strafregels te moeten gaan schrijven.

84551a86ab9eaf67ecc33ac510970407c3RyYWZy

De schoolbel ging en het was tijd voor de pauze. Sanne en Kim stonden ook op van hun stoel. "Wat gaan jullie doen?" vroeg de meester. "Het is pauze meester." Zei Sanne. "Jullie hebben strafwerk en blijven hier gewoon zitten. Pak maar pen en papier en schrijf: "honderd keer ik mag niemand uitlachen in de klas. Wanneer je klaar bent, lever je dit bij mij in en kan je pauze houden. Marlies, jij schrijft honderd keer: ik moet opletten in de klas. Voor jou geldt hetzelfde, als je klaar bent lever je het bij mij in en mag je pauze houden." Druk begonnen de meiden te schrijven. Niet heel netjes maar dat hoefde ook niet als het maar leesbaar is. Na tien minuten stond Sanne op en leverde het papier in, Kim volgde ook vrij snel nadat Sanne klaar was. Marlies keek naar buiten en zag Levi staan. "Hij is gekomen" dacht ze. Vlug telde ze de zinnen vijfennegentig nog vijf te gaan. Ze leverde het papier in bij de meester keek op de klok voor in de klas en rende naar buiten. De pauze was al een kwartier aan de gang toen ze het klaslokaal verliet. Ze had nog vijf minuten de tijd.

Zo snel als ze kon rende ze over het schoolplein heen. Ze voelde de pijn in haar zij nog wel. Maar merkte nu dat het al veel beter ging. Het was inmiddels ook zeven weken geleden dus ze is blij dat het beter wordt. Ze hoorde Nathalie iets naar haar roepen. Maar ze luisterde er niet na ze wilde zo snel mogelijk naar Levi toe.  Levi had de poort al geopend en Marlies gaf hem een knuffel. "Waar was je nou vanmorgen?" vroeg ze. "Sorry, er kwam wat tussen. Ik was vannacht nog bij je huis. Ik tikte op het keukenraam maar hoorde je moeder aankomen. Ik ben toen snel weggerend. Ik wilde je zeggen dat ik vanmorgen niet kon komen." Marlies keek hem aan en was het alweer vergeten. "Ik kan niet lang boos op je zijn. Dan had ik het toch goed gehoord dat iemand op het raam tikte..." lachte ze. "Marlies Dekker... Kom nu terug op het schoolplein." Het was de lerares van groep vijf die haar riep. "Ik moet gaan. Zie ik je naar school nog?" zei Marlies tegen Levi. "Je hoeft niet te gaan. Je kan ook met mij mee gaan om je ketting uit te gaan zoeken...  Tenminste. Je hebt het geld toch?" Marlies knikte en voelde in haar rechter broekzak twee briefjes van twintig euro haalde ze eruit en gaf deze aan Levi. "Alsjeblieft. Maar ik zou graag mee willen... Dit kan alleen echt niet. Ik zou dan problemen krijgen op school." Levi keek langs Marlies en zag dat de lerares van groep vijf kwam aanlopen. "Je moet gaan. Ze komt eraan. Ik zal een mooie ketting voor je uitkiezen en ik zie je na schooltijd in het bos." Snel gaf Levi haar een kus op de wang en rende weg. "Marlies, wat heeft dit te betekenen? Je weet dat je onder schooltijd niet van het plein af mag." Marlies zag dat de lerares boos was. "Ik moest alleen even wat afgeven en dan zou ik terug gaan naar het plein." De lerares deed de poort terug dicht...

Marlies liep terug het schoolplein op "Was dat je vriendje? Marlies..." vroeg Melvin. "Is hij niet een beetje oud voor je?" Marlies negeerde haar. "Marlies, ik bedoel het niet kwaad. Maar hij is veel ouder dan jou." Marlies keek Melvin aan hij zou het vast goed bedoelen. Maar ze wilde dit niet horen. "Laat me met rust. Ik heb je toch niks gevraagd." Reageerde Marlies bot. Ze liep door richting de grote schooldeuren. De pauze was net afgelopen en de lessen zouden zo weer beginnen...

beb39e14ae8ce626789368f3c837dc98aW1hZ2Vz

De leerlingen zaten allemaal in de klas. Maar meester Broere was er nog niet. Marlies keek rond en zag dat Melvin ook nog niet in de klas was. Vijf minuten later kwamen meester Broere en Melvin de klas ingelopen. "Marlies, ik wil jou na schooltijd even spreken. Ik ga eerst verder met de lessen." Marlies keek boos naar Melvin ze had een vermoeden dat hij er mee te maken had. "Meneer. Na schooltijd kan ik niet. Dan heb ik een afspraak bij de tandarts." loog Marlies. De meester keek Marlies aan "Oké... Dan doen we het zometeen even als de andere leerlingen met de opdracht bezig zijn." De meester legde uit dat de leerlingen de tafels één tot en met tien op papier moesten schrijven met de juiste uitkomsten erachter. De leerlingen pakten allemaal een stuk papier en een pen en begonnen te schrijven. "Marlies, loop jij even met mij mee." Samen liepen ze naar de gang en daar bleven ze staan.

De meester keek Marlies aan. "Hoe gaat het, Marlies?" vroeg de meester. "Goed..." gaf ze als antwoord. "Ik hoorde net dat je van het plein bent afgeweest. Je weet dat je onder schooltijd het schoolplein niet mag verlaten." Marlies keek naar de grond, "Ik moest even wat afgeven en dan zou ik terug op het schoolplein gaan. Dat heb ik ook tegen de juffrouw gezegd van groep vijf. "De lerares van groep vijf? Die heb ik niet gesproken. Melvin zei dat je met een oudere jongen naast het schoolplein stond. Je gaf hem geld. Marlies. Wie is die jongen?" Marlies keek de meester aan en zei "Dat is een vriend. En Melvin moet zich hier niet mee bemoeien." De meester schudde met zijn hoofd. "Marlies, je hoeft nergens boos om te worden. Ik kan je niets verbieden wat je na schooltijd doet. Maar onder school tijd ben je onze verantwoording. Ik wil niet dat je die jongen rond de school nog ziet." Marlies voelde zich nog bozer worden "Hoezo niet? Die jongen is een vriend!" schreeuwde ze. "Marlies, ik wil niet dat je zo'n grote mond tegen mij hebt. Ik weet niet wat er de laatste tijd met je is, maar ik vind je gedrag erg veranderd." Marlies keek naar de grond. "Sorry meester, zo bedoelde ik het niet."

De meester zei tegen Marlies. "Ga maar alvast terug naar de klas. Ik kom ook zo." Marlies ging terug naar de klas en zag de klasgenoten smoezen met elkaar. Zouden ze het gesprek gehoord hebben? Melvin ging naast Marlies in de klas zitten. "Sorry.... Ik wilde je beschermen. Daarom heb ik het tegen de meester gezegd." Marlies keek naar Melvin. "Je had je er niet mee moeten bemoeien. Dat had ik je gezegd. Het is jou schuld dat ik hem niet meer mag zien rond schooltijd!" Melvin wilde het uitleggen maar Nathalie riep: "Melvin! Je blijft toch niet naast die stinkerd zitten. Anders mag je straks niet bij ons komen staan. Want dan stink je ook zo." Melvin keek om: "Ik kom er zo aan." Hij keek terug naar Marlies. "Ik wilde je alleen maar helpen. Het spijt me van alles." Melvin stond op en liep terug naar zijn eigen plaats....

c12729dfa836bc6a7848582ee1936f5bc2Nob29s
De andere hoofdstukken uit deze serie vind je hieronder:
Hoofdstuk 1
Hoofdstuk 2
Hoofdstuk 3
Hoofdstuk 4
Hoofdstuk 5
Hoofdstuk 6
Hoofdstuk 7
Hoofdstuk 8
Hoofdstuk 9
Hoofdstuk 10
Hoofdstuk 11
Hoofdstuk 12
Hoofdstuk 13

Liefs,
Sabrina

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bedankt Lieke, dat kan zeker gebeuren. Als je aan het typen ben, zie je dat zelf niet altijd ook niet als je het nagelezen hebt.
5de alinea 8ste regel staat zie ik je naar school weer klein foutje kan gebeuren
duim
Ik ben vandaag met mijn gezin in het bos! Ik vier weekeind!
Onze automatische duimmachine zegt; U heeft met uw stuk een duim verdiend!

Duim dus hier!
Dank je wel Jack, en laat de bosrijke omgeving een ware inspiratie bron voor u en u gezin zijn.
je voert de spanning mooi langzaam op....wacht op vervolg! Duim taco
Hoi Huub en Taco, wat leuk om te zien dat jullie het verhaal volgen. De spanning komt langzaam aan op gang. Het moet wel leuk zijn om te lezen.