Hoofdstuk 9 van een verhaal over pesten.

Door Galaxy gepubliceerd op Wednesday 16 January 13:14

In het vorige hoofdstuk nam ik jullie mee naar het bos. En Levi nam Marlies mee. Hij deed haar daar een voorstel, zou ze het doen?

Hoofdstuk 9:

De lantaarnpalen gingen aan toen Marlies naar huis toe liep. Ze keek op haar horloge en zag dat het al 19.00 was. Ze was helemaal de tijd vergeten toen ze met Levi in het bos was. Ze wilde dat de tijd stil bleef staan en dat ze voor altijd in zijn armen kon blijven liggen. Deze gedachten maakten plaats voor de gedachten dat haar moeder wel heel boos zou zijn. Omdat ze zo laat thuis is. En wat zou meester Broere gedacht hebben...


Marlies liep de straat in waar haar huis stond en zag dat er een politieauto voor de deur stond. En de blauwe Ford die ze herkende als de auto van meester Broere. "O... O... Ik zit in grote problemen." zei Marlies in zichzelf. Ze deed een stapje bij en voelde hoe haar hart tekeer ging in haar borstkas. Vlug keek ze door het keukenraam en zag haar moeder met rood doorlopen ogen aan de keukentafel zitten. Meester Broere zat tegenover haar. En een politieman bood haar moeder een zakdoekje aan... "Wat zou er aan de hand zijn?" dacht ze bij zichzelf. Ze liep naar de voordeur, keek onder de bloempot maar de sleutel was weg. Ding dong luidde de deurbel toen Marlies deze indrukte. Marlies haar moeder deed de deur open en omarmde haar dochter. "Marlies... waar was je?  Wat is er gebeurd? Ik was zo bezorgd!" Ze werd overladen door vragen van haar moeder maar kon niet antwoorden. Haar gezicht werd zo dicht in de boezem van haar moeder gedrukt. Marlies tikte haar moeder op de rug en ze liet haar dochter zachtjes los... Ze zag dat haar moeder haar van top tot teen aan het bekijken was.  "Mam. Wat is er aan de hand?" vroeg Marlies. "Kom maar even binnen schat. Dan leg ik je het allemaal uit." Marlies liep achter haar moeder de keuken in en begroette de meester en de politieagent. "Ben je gewond?" vroeg de politieman aan Marlies. "Gewond? Hoezo? Er is niks aan de hand." gaf Marlies antwoord. Ze keek naar haar moeder en zag dat er nog steeds tranen over haar wangen rolde. "We hebben je schooltas in de bosjes gevonden bij het schoolplein. De reden dat we zo bezorg zijn komt doordat: Er een crimineel is ontsnapt die kleine meisjes heeft ontvoerd. Hij had nog vijf jaar in de cel gemoeten. Toen de meester belde dat je niet was aangekomen op school, en je moeder belde dat ze alleen je schooltas had gevonden in de bosjes, zijn we gelijk met agenten gaan patrouilleren langs de straten in en rondom school. We konden je nergens vinden. We wilden net tegen je moeder zeggen dat het nu te donker is om verder te zoeken maar we gaan morgen verder. Gelukkig ben je ongedeerd terug gekomen." Marlies liep naar haar moeder toe en omhelsde haar "Mam... ik was zo bang en ik heb gerend voor mijn leven. Die man was zo eng... Ik was zo bang." loog Marlies. "Als ik de waarheid zou vertellen zou ik in grote problemen zijn. Of was het misschien beter geweest om niet te liegen. Dat is nu te laat" dacht ze bij zichzelf...

2a3081a6109caf3175ab1572c3f08feacG9saXRp


Marlies stond boven aan de trap te luisteren hoe ze haar moeder tegen de politieagent en meester Broere hoorde zeggen "Bedankt voor u hulp. En u ook meester Broere." Ze hoorde het verdriet in haar moeders stem. Ze voelde zich schuldig dat ze ervoor had gekozen om te liegen. Maar het was de beste keuze. "Pas goed op u dochter. Ze is erg geschrokken." zei de politieagent. Hij gaf haar moeder een hand en Marlies hoorde hoe de voordeur gesloten werd. Haar moeder draaide zich om en keek naar boven. "Lust je een kopje thee?" vroeg haar moeder. "Graag." Marlies liep de krakende trap naar beneden in haar blauwe badjas. Ze was gaan douchen toen haar moeder, meester Broere en de agent nog even napraatten.


Marlies roerde zenuwachtig door het warme thee water en durfde haar moeder niet aan te kijken. "Is er iets schat?" vroeg haar moeder bezorgd kijkend naar haar dochter. "Nee hoor, er is niets." Zei Marlies. Ze dacht de hele tijd aan Levi en de belofte die ze hem gemaakt had. Ze had beloofd 40 euro uit haar moeders portemonnee te pakken zodat hij een ketting kon kopen voor haar. Maar ze wist niet waar ze haar geld bewaarde. "Mam. Kan ik 10 euro lenen?" vroeg ze voor dat ze er bij nadacht. " Tien euro? Wat moet je daar mee? Zit je toch in de problemen?" vroeg haar moeder. "Nee. Ik zit niet in de problemen. Ik wil morgen lekker voor je koken om het goed te maken dat ik zo laat thuis was." Marlies legde de lepel op tafel neer. "Er is niets goed te maken." zie haar moeder. "Maar ik wil dat graag. Mag dat alsjeblieft." Ze zag dat haar moeder opstond en naar de voorraadkast liep. Ze opende de deur en pakte achter de broodtrommel een koffieblik waaruit ze tien euro haalde. "Alsjeblieft.... Haal gelijk wat lekkers voor jezelf. Dat heb je verdiend." Marlies haar moeder gaf het briefje van 10 euro aan haar dochter. En zette het blik terug op de plank achter de broodtrommel. "We zullen maar gaan slapen. Het is al laat en morgen is het weer vroeg dag." Marlies liep als eerste de keuken uit en de krakende trap op. "Welterusten mam." Haar moeder deed de lampen uit en liep ook de trap op. "Welterusten."

fa77ceeaf0d1ebbf18ec5180a221257adHJhcC5q

Marlies keek naar de wekker. Ze lag al een uur in bed maar had nog niet geslapen.  Ze dacht aan het koffieblik en aan het geld dat ze aan Levi had beloofd. Zachtjes opende ze haar kamerdeur en luisterde bij die van haar moeder. Marlies hoorde haar moeder snurken. "Dit is mijn kans," dacht ze bij zichzelf. Zo zacht mogelijk probeerde ze van de trap af te lopen. De treden die kraakten sloeg ze over. In het donker zocht ze de weg naar de keuken. Ze wilde de lampen niet aanzetten want dat zou haar moeder vast merken. Ze deed de keukendeur op een kier en deed de keuken lamp aan. Vlug liep ze naar de voorraadkast en pakte het koffieblik. Ze opende en zag dat er wel 500 euro in zat. Haar moeder deed net of ze geen geld hadden. "Wat is dit dan" dacht Marlies.  Ze pakte twee briefjes van 20 euro eruit en deed die in haar broekzak. Ze wilde het blik terugzetten maar schrok van het getik op het raam het blik viel met veel lawaai op de grond. Zo gauw als ze kon raapten ze alles van de grond deed het geld er terug in en zette het blik terug op de plank. Ze keek om maar zag niets bij het raam. Ze hoorde wel de traptreden kraken haar moeder had het vast gehoord ze liep naar de was bak opende de kraan en nam een slok water. Net op tijd want haar moeder kwam de keuken  inlopen. "Marlies, wat ben je aan het doen?" vroeg haar moeder. "Ik wilde wat drinken mam." Haar moeder keek de keuken rond. "Wat was dat voor geluid wat ik net hoorde?" Marlies droogde haar mond af. "Geluid... Welk geluid mam? Ik heb niks gehoord." Weer een leugen. Hoe gaat ze deze leugens ooit volhouden... "Kom.. Dan gaan we terug naar bed." Marlies keek nog eens vluchtig naar het raam maar zag niets. "Vreemd. Ik dacht toch echt iets gehoord te hebben." Dacht ze bij zichzelf...

Marlies kon niet in slaap komen. De gedachten van de leugens die zich opstapelden dwaalden door haar hoofd. Naar lang draaien is ze uiteindelijk toch in slaap gevallen. Voor haar gevoel had ze maar een uur geslapen voordat de wekker ging. De dag was weer begonnen. De volgende schooldag uit haar leven. Zou het weer een dag zijn vol pesterijen of zouden de meiden haar vandaag met rust laten? Het maakte haar niet uit want ze kon niet wachten om naar school te gaan. Ze zou Levi weer zien...
0f88629db2d93b3fa7132d6c1e9bc561aGFydGpl


De andere hoofdstukken uit deze serie vind je hieronder:
Hoofdstuk 1
Hoofdstuk 2
Hoofdstuk 3
Hoofdstuk 4
Hoofdstuk 5
Hoofdstuk 6
Hoofdstuk 7
Hoofdstuk 8
Hoofdstuk 9
Hoofdstuk 10
Hoofdstuk 11
Hoofdstuk 12
Hoofdstuk 13

Liefs,
Sabrina

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nog één Jack. Die duimmachine had het druk met mijn verhaal. Maar als hij automatisch duimen krijgt moet het goed zitten met het verhaal.
Ik ben vandaag met mijn gezin in het bos! Ik vier weekeind!
Onze automatische duimmachine zegt; U heeft met uw stuk een duim verdiend!

Duim dus hier!
Zo dame! Mooi boekwerk dit. De links onderaan naar de eerdere delen kun je ook als link laten werken als je er op klikt.
Is vast wel een artikel over geschreven.
Men leest dan eerder de voorgaande delen.
Hoi Lucifall dank je wel. Ik ben net bezig met de links aan te passen bij alle delen.
Dank je wel Kaylee. Dat is erg leuk om te horen. Ik wil er zeker wat mee gaan doen.
Vreliefdheid maakkt blind mooi vertelt Duim taco
Ja de spanning loopt hoog op HuubDesiree.
Liefde maakt zeker blind. Bedankt voor de duimen.