Gedicht Zonsondergang

Door Mijler gepubliceerd op Sunday 15 December 20:58

 

Zonsondergang

 

als ondergaande zon de dag nog praalt
beroert dit schouwspel vaak het menslijk hart
dat door een kille dag  kan zijn verward        
in soberheid waarbij humeur verdwaalt


een glorend beeld dat ondergang nog tart
met trage zonneval die in schoonheid dwaalt
en zo de sfeer van somberheid ontwart
zodat het wolkengrauw toch kleurrijk straalt


als zon gestaag verglijdt in duistre nacht

en kleurschakering langzaamaan vervaagt
versmelt het hectisch hard in minzaam zacht
 
een sfeer die de mens een warm hart toedraagt
spontaan in schoonheid in vrij natuur gebracht
een vredig gave van rust dat mens behaagt
 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven, sommige natuurverschijnselen kunnen je idd beroeren, en zijn soms niet te begrijpen.
Mooi, maar ook anders...dan ik van je gewend ben... of ligt het aan mij?
Ben me hier niet van bewust. Wel heb ik hier veel werk van gemaakt. Het was bestemd voor een wedstrijd.
Zeker mooi
Genietbaar in woord en beeld.
Mooi
Mooi warm gedicht vol schoonheid