De schreeuw van de meeuw

Door Lucifall gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

http://plzcdn.com/ZillaIMG/b07a7ad4f574b508d1fd72df2d481704.jpg

 

To the real Jonathan Seagull, who lives within us all.

"“To the real Jonathan Seagull, who lives within us all”"

De Meeuw


Mijn voorliefde voor dit dier is ontstaan door een boek, welke ik in 1981 gelezen heb. Je kunt dus best van een lange innige band spreken. In Jonathan Livingstone Seagull van Richard Bach, wil de zeemeeuw Jonathan zijn beperkingen als meeuw overwinnen om te laten zien dat hij vrij is.

Hij wilde de andere meeuwen laten zien dat er meer was dan eten. Jonathan streeft naar iets hogers, door zo hoog en zo snel mogelijk te vliegen. Zwevend op de thermiek komt het dier in een hogere werkelijkheid terecht.

Dat sprak mij toen aan, en nu nog. Maak van vliegen een kunst en doorbreek de grenzen. Vlieg hoog!


Meeuwen, zilveren heersers van de zee en de lucht. Ik ben er dol op.

De Meeuw, waterdier en luchtwezen, welke zich, zonder energie te verbruiken, kan laten drijven op de stromingen van de lucht.

Symbolisch is water verbonden met gevoel en lucht met verstand. De zeemeeuw verbindt deze twee.

Meeuw is synoniem voor vrijheid

 

Maar bovenal denken we bij de zeemeeuw aan: vrijheid.

Vandaar dat we de meeuw terugvinden in het logo de PVV, een partij, die vrijheid hoog in het vaandel heeft staan, op geheel eigen wijze, welteverstaan.

 

 

The sound of freedom

 

Meeuwen, I love them!

Het gekrijs wat bij anderen door merg en been gaat? Nature!

Juist, midden in de stad. Wat is er mooier dan door een meeuw gewekt te worden, als je te midden van het beton, met hier en daar een boom, woont? Dat is muziek!  En geen geluidsoverlast.

We tellen pakken euro's neer voor geluiden van de natuur

Vaak tellen we er een hoop euro's voor neer, om deze geluiden, buiten onze woonomgeving, op te zoeken.. Ik prijs mij dan ook een gelukkig mens dat mijn tempel op het stationsplein te Haarlem staat.

Een favoriete stek voor mijn favoriete dier. Vanaf mijn flat kunnen mijn schatjes de zee zien. De zee met die eenzijdige hap voor mijn culinaire vliegende monstertjes. Die zee die door ons mensen is leeggevist.

In de stad is veel meer te vinden, de meest uiteenlopende culturele hapjes, allemaal gratis welteverstaan! Dit zou de Hollander toch moeten aanspreken?


 

Overlast

Een kleine speurtocht op internet leert dat de meeuwen-overlast een hot issue is. Er is zelfs een website met dezelfde benaming. Er zijn webpagina's op sites van gemeenten die geheel gewijd aan het onderwerp. Op forums wordt er pittig gediscussieerd door voor- en tegenstanders. Zo is de gemeente Haarlem weer begonnen met een hernieuwde actie tegen onze tot vijand gebombardeerde meeuw. STOP DE SCHREEUW VAN DE MEEUW.

Redenen dat het dier steeds vaker landinwaarts vliegt zijn de luxe van een voortplantingsbiotoop midden in de stad; gewoon in het centrum. En geloof me een woning bekomen in de binnenstad van Haarlem, is niet zo eenvoudig. Voor mijn gevederde vrienden dus wel; plenty ruimte op de daken met daaronder een hele grote voedselschuur. Daar vinden ze de meest exotische hapjes.

De meeuw is vrij, wordt vrij opgevoed, dus dient de meeuw te integreren in het voedselpatroon van onze multiculti- samenleving.

 

De PVV kan zich hier volledig in vinden blijkt uit de woorden van Richard Mos, die als oorzaak noemt: “hardleerse, veelal allochtone broodgooiers” Ook hij is dankbaar dat dit zilveren schone dier kan integreren in onze super tolerante samenleving blijkt meer weer eens. Wat ik niet begrijp is dat hij het dier ongedierte durft te noemen. Het symbool van de eigen partij. Dat is er weer een van Look to the colour, plukje haar in handen houdend: uh blond;  waar gaat het ook alweer over!

Tuurlijk zijn meeuwen beroepsschijterds en maken ze hele straten bruin, als ware spuitgasten.

 

 

 

 

Maar wees nu eerlijk: wie was er eerst. Precies: Eigen Meeuwenvolluk eerst.

Oplossingen voor het probleem? Daar blijkt dat gemeenten echt creatief aan het
worden zijn. Het bedenken van mogelijkheden lijkt wel tot een ware kunst verheven te zijn. Ze trekken alles uit de kast; starten werkgroepen; discussie- avonden; verspreiden


posters met de teksten dat meeuwen niet gevoerd mogen worden.

Ze huren valkeniers in, kost een beetje, tussen 1 ton en 2 ton per jaar, maar dan heb je wel wat natuurlijk. Ze schrokken zich de kolere, in het begin;maar alles went, ook zo'n roofvogel-vent, dus dat effect duurde niet lang.

Gele vuilniszakken bleken ook (even) een oplossing; sterilisatie; afschieten; eieren verwisselen voor nep-eieren.

De PVV had ook een mooie: hard aanpakken die allochtone broodgooiers! Jajajaja, dat helpt, maar dat mag in ieder geval wel! Want de meeuw aanpakken kan helemaal niet, die liefkes zijn beschermd! Dus moeten wij gewoon leren leven met die meeuwen; ook wij moeten integreren; want eerst de meeuw, daarna wij. Wij zijn de allochtonen op het grondgebied van de meeuw; hoe je het ook went of keert.

Symbolen van vrijheid en vrede: vliegende ratten?


Enfin het moge duidelijk zijn, dat ik dus weinig problemen heb met deze vliegende schoonheid; net zoals duiven; ook leuk toch. Men noemt ze tegenwoordig vliegende ratten. Zover zijn we al van onszelf verwijdert: De duif, symbool van de vrede en de meeuw symbool van de vrijheid. Ratten? Tja, dat noopt tot nadenken.

Geluidsoverlast niet van meeuwen, maar van mensen


Ik heb dus geen last van meeuwen; ik heb last van stapvolk. Ieder weekend keert deze ergernis terug. Mijn balkondeur staat altijd open dus ik kan van een hoop ongenoegens meegenieten als de kids weer eens te veel drank, drugs of pillen achter de kiezen hebben. Laatst belde ik nog met de sterke arm, toen waren er een stel elkaar aan het afslachten. Het was 4 uur 's nachts , massale vechtpartij; ramen werden ingegooid, fietsen vlogen over straat; dus ik bel 112. Wordt doorverbonden naar een locale   politiepost: Oh, is het nog niet over?
 

“Herkent u mensen?” “Nee, want ik woon op drie-hoog.” Kunt u misschien even naar beneden gaan, zodat u mensen kunt identificeren? Uh? Duhhhhhh....NEE! Volgens mij moeten jullie komen; stuur ook gelijk wat ambulances, want er liggen er een paar bewegingloos op straat, waar ze nog tegenaan staan te trappen.

Kijk: Daar erger ik mij dus aan! Ieder weekend weer een "feestje" voor mijn flat.

Zo ook, afgelopen weekend: 4 uur werd ik wakker van een hoop geschreeuw. Even een sigaretje op mijn terras gerookt; gewacht tot het rustiger werd; en mijn bedje weer ingekropen.

De rust duurde niet lang, maar ik lag te rollen van de lach in mijn bed: een groepje van een man of vier liep langs; geen ruzie of gescheld dit keer; ze imiteerden meeuwengeluiden en nog goed ook!

Ode aan de meeuw

De Zee-Sjamaan


Op een duin, in een zee van goudgeel zand
op weg naar een hogere werkelijkheid
zoekend balans tussen gevoel en verstand

Starend naar kim waar lucht en water samen gaan
een zilveren meeuw vliegt pratend over mij heen
een hogere water- taal die ik graag wil verstaan

“Vlieg met me mee; vlieg met me mee”
magnetische aantrekkingskracht zuigt me op
en ik vlieg met de meeuw mee over de zee

In acrobatisch duet scheren we over de golven
dan weer vliegen we hoog door de wolken
mystieke kennis hebben we daar gedolven

Hoog daarboven bleek er maar ene werk'lijkheid
een niet te benoemen eenheid in verscheidenheid
en leerde er de werkelijke betekenis van vrijheid

Jij leerde mij vliegen en de sprong te wagen
toen waterige tranen mij vasthielden op aard
ik heb er niet eens om hoeven te vragen

als vochtige ogen mij verblinden, ga ik naar zee
staar ik naar de oneindige einder, wacht op jou
en vlieg weer over het water, met je mee

Opwaarts naar de zon, die gouden leeuw
en luister nog eens goed
naar de schreeuw van de meeuw

-*-

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ow lees deze nu pas. Mooi geschreven.
Ik houd van meeuwen, het zijn mooie slimme vogels. Daarom heb ik toen ik een verhaal schreef over een meisje van een gevleugeld volk haar de naam Meeuw gegeven. Tot nu toe 1 van mijn lievelingskarakters.
Ja soms gebruik je de zelfde inspiratiebronnen, toeval...ik had je niet gelezen. Ik las het begin jaren 70 . Er is ook een film. Trouwens mooi gedicht!
Ja ik zie ze in katwijk natuurlijk heeveel meeuwen en terwijl lk typ hoor ik ze. Ik heb ze een keer weggejagd toen zaten ze met een nest rond mijn schoorsteen..met enige schroom moest ik het nest weghalen...Ze vlogen dreigend op me af. Echt gevaarlijk...maar ik hou van meeuwen en zeker van Jonathan.
Duim Taco
En toch vind ik het egoistische beesten. Ze roepen altijd: "Mij mij mij mij mij!" haha! Maar natuurlijk een leuk artikel ;-)
Meeuwen zijn schitterend. Ze geven me altijd een vakantiegevoel!
Leuk geschreven.
Zelf ben ik niet zo dol op de schreeuw van de meeuw, maar het zijn werkelijk prachtige vogels.

Moest lachen om de hardleerse, veelal allochtone broodgooiers. Die PVV toch!