Afvallen: morgen begin ik!

Door Nonnie gepubliceerd op Thursday 25 April 10:35

2a06713be988cb149683fc3ebca6c90a.jpg

 

‘Ik ben Carmen, 28 jaar en ik ben te dik.’
Ik voel me opgelaten. Ik voel dat mijn hoofd nog roder wordt dan anders en kijk voorzichtig de zaal in. Ik ben op dat moment te nerveus om op te merken, dat het eigenlijk een erg komisch gezicht is, al die dikke mensen in de speciaal voor deze gelegenheid aangeschafte stoelen. Wat doen al die mensen hier?
Wat doe ikzelf hier? Wat bezielt me om naar een bijeenkomst van OA (Obesity Anonymous) te gaan. Moet een tijdelijke vlaag van waanzin zijn. Eén van de vele vlagen, waar ik last van heb.
Ik slik even en ga verder. ‘Dit is de eerste dag van de rest van mijn verder slanke leven.’ Er wordt braaf geapplaudiseerd. Ik word niet goed!

 

Een bijeenkomst van de OA (Obesity Anonymous)

De bijeenkomstleider komt naar me toe. Ze knikt me bemoedigend toe en gebaart dat ik weer kan gaan plaatsnemen. Opgelucht loop ik terug naar mijn plaats op de tweede rij.
Na mij komen nog een aantal andere mensen met een soortgelijke boodschap. Wat een genante vertoning. Geef me een reep chocola!
De zalvende stem van de bijeenkomstleider meldt, dat dit de eerste stap is. Erkennen, dat je te dik bent. Niet zo moeilijk, volgens mij. Ik ben nooit echt slank geweest en me constant bewust van de extra pondjes, nee kilo’s, die ik meesleep. Echt een probleem en nou zit ik dus hier.

 

6abdb1a8e5f23a30f65afd649eef4a51_medium.

Alsmaar dikker

Alsof mijn overgewicht al niet erg genoeg is, heb ik ook nog een bos rode krullen. Mensen vertellen me dikwijls, dat ze mijn ogen zo leuk vinden. Komt waarschijnlijk omdat ze verder niks aantrekkelijks aan me kunnen ontdekken. Mijn ogen zijn groen, de gebruikelijke kleur voor mensen met rood haar. Mijn gezicht is rond en rood en als ik me ergens druk over maak, verspreiden zich rode vlekken over mijn gezicht en nek. Als ik praat, schudden mijn drie onderkinnen gemoedelijk mee. Daarom zeg ik liever niks, zeker niet tegen mensen die ik niet zo goed ken. Veel mensen denken daarom dat ik verlegen ben. Ik ben gewoon niets bijzonders. Treurig maar waar. In de loop der jaren ben ik steeds dikker geworden en met elke extra pond voelde ik me steeds meer onzichtbaar worden. Nog even en ik ben totaal verdwenen.

 

Is dat niks voor jou?

Een monoloog over gezond eten en bewegen is inmiddels ingezet door de bijeenkomstleider. Ik doe mijn best om te luisteren, maar mijn gedachten dwalen constant af. Ik kan Tammy wel wurgen. Tammy is mijn collega. Ze heeft maar één doel in haar leven: Carmen moet slank worden. Daarom komt ze constant met suggesties. Overal wil ze me mee naartoe slepen, de fitness ruimte, het zwembad. In de kantine van het werk prijst ze constant de lekkere salades. Heel subtiel! Ze is een schat, hoor, maar af en toe wel vermoeiend. Door haar zit ik nu hier. Ik hoor het haar nog zeggen; ‘Is dat niks voor jou?’ Na jarenlang de Weight Watchers gespekt te hebben, ging ik dit maar eens proberen. Om weer even van haar gezeur af te zijn, want hoe goed ze het ook bedoelt, ik word er helemaal gek van. Als een kalf naar de slachtbank. Tot nu toe is het nog erger dan de Weight Watchers.


Toch ziet mijn leven er verder niet zo treurig uit. Ik heb een fantastische baan als mode-ontwerpster bij Guillain. Inderdaad, de ironie is niet ver te zoeken. Ik ontwerp populaire kleding, die ik zelf helaas nooit pas. Mijn vrolijke creaties vallen in de smaak bij een grote groep vrouwen. Constant beloof ik mezelf om slank te worden, zodat ik mijn eigen ontwerpen kan dragen.Voorlopig huld ik me in lange gewaden en kleed ik me met maar één doel: camoufleren. Een kleurig sjaaltje is de enige frivoliteit die ik me veroorloof. Daar kan ik dan ook nog minstens twee van mijn drie onderkinnen in verstoppen. Dat scheelt weer.
De bijeenkomst wordt afgerond met het uitdelen van het dieet-schema. Veel groenvoer en weinig lekkers, zie ik al. Dat wordt weer ouderwets afzien.

 

Nog even langs de supermarkt

Op weg naar huis ga ik nog even langs de supermarkt. Vol goede voornemens laad ik mijn karretje vol verse groente en fruit. Lekkere kersen en een bakje sappige aardbeitjes. Heerlijk! Ik weet dat het eigenlijk niet de bedoeling is, maar de aardbeien moeten natuurlijk in combinatie met een beetje slagroom gegeten worden. Voor ik het weet, ligt er ook een spuitbusje in het karretje. Ach, ik ben in een dwarse bui en bovendien heb ik honger gekregen van al dat geklets over eten. Terwijl ik mezelf beloof, dat dit echt de laatste keer is, verdwijnt er ook een grote reep chocola met nootjes en een pakje heerlijk brosse spritsjes in mijn wagentje. Dat is voor het evenwicht, want ik vrees, dat mijn lichaam het niet kan verwerken als ik zo opeens op de gezonde toer ga. De overgang is dan te groot. Morgen ga ik echt beginnen. Vanavond moet ik echt nog wat frustratie van me afeten vanwege de bijeenkomst.

980ccc455a56668742b6f554e5a5b301.jpg


Thuisgekomen gooi ik al het groenvoer op het aanrecht. Da’s voor morgen.
De reep chocola en de sprits leg ik op het tafeltje voor de televisie. Gretig neem ik een hap van de chocoladereep. Goddelijk! Ik voel me toch een beetje schuldig, merk ik. Misschien toch maar een statement maken en de chocola en de sprits weggooien? Drastisch! Ik zap tot ik een soap tegenkom. Nee, toch maar niet. Zonde om het allemaal weg te gooien. Veel te lekker en morgen ga ik aan de lijn, dus nog even genieten. Dat mag best, want ik ga een aantal maanden tegemoet, heel verschrikkelijk. Dus voordat de oorlog tegen het overgewicht wordt verklaard, nog even genieten. Als ik dan gewoon verder niet eet, zijn de chocola en de sprits een vervanging voor het avondeten. Goed idee! Nou, een compromis dan, ik eet de chocola op en gooi de sprits daarna weg. Dan is het aantal calorieën vergelijkbaar met het avondeten. Zo gezegd,…en morgen begin ik. Echt!

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goede titel, kan op elke verslaving slaan!
De eerste keer er tien jaar over gedaan om van 103 kg af te vallen tot 82 kg.
Nu al weer twee jaar bezig om van 97 kg terug te gaan ben nu 90 kg.
Door het rustig te doen nergens last van.
Pork de DUIM voor het verhaal.
DRIMPELS.
Je pakt het verstandig aan.
Dank voor de opsteker.
Lees mijn artikelen over fibreus eten. Hoe blijf ik zomesrslank, etc.Dui en succes Taco
Mooi verteld. En zo herkenbaar, dat 'Morgen begin ik' (heb ik met sporten).
Grappig! Ik heb net jouw artikel gelezen over goede voornemens. Onze reacties hebben elkaar gekruist, geloof ik.