Bestaat Sinterklaas nog?

Door Nonnie gepubliceerd op Wednesday 04 December 11:18
8bc134dc426d46bed0cb27a32f1b12d0.jpg
 
Ergens is het op mijn netvlies blijven hangen, dat beeld van een stout jongetje, dat hard roept dat Sinterklaas niet bestaat, steeds weer als een mantra, en dat rond half 8 ’s avonds, de tijd dat er nog heel wat goedgelovige kindjes in hun pyjama rondstruinen door de huiskamer. Opvallend hoe Sinterklaas het kind naar boven brengt in iedereen. Zelfs bij Prem on prime time. Hoewel ik vaak waardering kan opbrengen voor zijn inbreng in discussies, was ik nu verbijsterd door het kinderlijke en evenzo hinderlijke gedrag. Ik dacht nog: als zwarte piet dat ziet, gaat hij zo zonder meer mee in de zak naar Spanje. Voor mijn geestesoog verscheen een goedgevulde zak met van onderuit gedempt de onafgebroken chant: Sinterklaas bestaat niet. Gelukkig vond dit alles plaats ruim voordat Sinterklaas ons land bezocht.
 
De uitzending was een pijnlijke parallel met het moment dat ik werd ingewijd in de waarheid, ergens in een grijs verleden, waar mijn oudste broer tussen neus en lippen door verkondigde dat Sinterklaas niet bestaat. Spinnijdig heb ik me met hand en tand verzet tegen deze godslastering. “Oh ja, bestaat hij niet? En hoe komen dan al die cadeautjes in mijn schoen? En wie klopte er op het raam? En wie had de zak met cadeautjes voor de deur gelegd? En voor wie zongen wij alle Sinterklaasliedjes dan?” Mijn broer kreeg de volle laag van mijn verontwaardiging. Stoïcijns antwoordde hij steeds met ‘papa en mama’. Nou kon ik me gewoon niet voorstellen dat mijn ouders zich voor het karretje van Sinterklaas zouden laten spannen. Wat was ik boos en misschien ook wel een klein beetje teleurgesteld.
 
ae8820994433762c7005181878d7d0bf.jpg
 
Jaren later, nu ik zelf kinderen heb, moet ik bekennen dat ik het estafettestokje van mijn ouders heb overgenomen en me ook voor de kar van de goedheiligman heb laten spannen. Graag zelfs. Elk jaar weer die sfeer van geheimzinnigheid, de cadeautjes, de liedjes, het snoepgoed, de bisschop te paard die over de daken galoppeert en de zwarte pieten waar ik nog steeds een beetje bang voor ben. Wel is er iets veranderd, want als het weer grijs en regenachtig wordt en de mensen trekken zich terug in hun lange winterjassen en warme huizen, dan steekt er rond deze tijd stiekem een beetje hoop de kop op. Ben ik dit jaar wel ondeugend genoeg geweest om kans te maken op een reisje naar Spanje?
 
Ergens ben ik nooit helemaal van mijn geloof gevallen, want deze traditie die de donkere dagen voor kerst vrolijk kleurt met gezang, surprises, warmte en huiselijke gezelligheid is elk jaar weer een welkome afleiding van de onvermijdelijke aanloop naar de sombere, lange en ijzige winter. Midden in de periode waarin kinderharten verwachtingsvol kloppen, heel Nederland van de vloer eet en spontaan aan het dichten slaat, besef ik: Sinterklaas bestaat wel. Nog wel.
 
 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Natuurlijk bestaat Sinterklaas, vraag maar aan mijn nichtje van 8.. Of haar grote zus het ermee eens is? Ik vrees van niet maar ja die is ook al elf. Dit jaar bestaat hij voor ons allemaal, vieren het met mijn broer, zusje ( Karazmin) moeder en de nichtjes. Mijn broers meiden dus.
Helemaal mee eens.
We vieren het immers elk jaar.
Mijn kinderen waren ook boos op mij!
Waar zijn dan die tekeningen gebleven die we gemaakt hebben?
Ik liep naar de kast en haalde daar een stapel uit, die ik hen liet zien. 'Het zijn prachtige tekeningen, mama bewaart ze voor jullie'.
Nog waren ze boos..
Toen zei ik dat ze nu bij de grote mensen horen die het geheim samen delen. Dat gaf een omslagpunt: ze waren opeens groot met een verantwoordelijkheids-gevoel.
Mijn kinderen waren ook boos op mij!
Waar zijn dan die tekeningen gebleven die we gemaakt hebben?
Ik liep naar de kast en haalde daar een stapel uit, die ik hen liet zien. 'Het zijn prachtige tekeningen, mama bewaart ze voor jullie'.
Nog waren ze boos..
Toen zei ik dat ze nu bij de grote mensen horen die het geheim samen delen. Dat gaf een omslagpunt: ze waren opeens groot met een verantwoordelijkheids-gevoel.
Wat een lekker leuk, positief artikel.
Lief compliment!
Dank je wel, Appelpit.
Persoonlijk mag ik Prem niet, maar dat terzijde.
Ik herken van wat je schrijft over de Sint, stiekem geloof ik er ook nog in. Het is een gezonde spanning vind ik en het is dan ook jammer dat er een groepje is die dat wil verzieken. Ik kan me niet meer herinneren wanneer mij is verteld dat hij niet bestaat. Wel dat ik mijn schoen zette bij mijn oma en op het schippersinternaat waar ik op heb gezeten en de leuke sinterklaasavonden. Ik heb er alleen maar leuke herinneringen aan en gun dat iedereen.
Precies! Het zijn leuke herinneringen die je ook je kinderen en de kinderen van je kinderen gunt.
Sinterklaas staat synoniem voor gezelligheid, spanning en inderdaad geloof.
We gaan er (bijna) allemaal in mee en dat moet zo blijven.
Ook ik was trouwens boos en bleef twijfelen aan die wreedheid.
Ik hoop ook dat we het kunnen houden.
Het is zo heerlijk kneuterig en gezellig.