Toen ik je zag, Antonie Kamerling

Door Nonnie gepubliceerd op Tuesday 14 January 12:33

(Geschreven op 9 oktober 2010)
Donderdag hoorde ik het nieuws op de radio. Antonie Kamerling was overleden. Hij had zelfmoord gepleegd. Ik schrok geweldig. ‘Dit kan niet waar zijn. Niet Antonie Kamerling!’

 

25d12f97c445ea20ebb1548352404445.jpg


Normaal ben ik niet zo’n mediavolger. Het wel en wee van bekende Nederlanders kan ik goed missen zonder iets te missen. Maar Antonie… da’s een heel ander verhaal.

 

Een bijzonder mens

Onze ontmoeting was kort, een beeld bevroren in de tijd en voor altijd in mijn mentale fotoalbum. Een paar seconden maar, meer had hij niet nodig om mij ervan te overtuigen dat hij een bijzonder mens was.

 

02a29868b678243e9b93b582d2efa1e3_medium.

 

Bij het Vondelpark

Het was 3 juli 1998. Ik weet het nog goed. Ik stak de grote weg over in de buurt van het Vondelpark, toen Antonie Kamerling langs kwam fietsen. Toen hij mij zag lopen, stopte hij, stapte van zijn fiets af en keek naar mij, zijn blik vol oprechte bewondering. Zijn jongensachtige charme was ontwapenend, vooral omdat hij leek te zijn vergeten dat hij Antonie Kamerling was. Ik daarentegen was geen moment vergeten wie hij was, genoot met volle teugen van zijn aandacht. Ondertussen besefte ik hoe vreemd deze situatie was. Hier klopte iets niet. De rollen waren omgedraaid. Ik zou degene moeten zijn die hem ademloos aanstaarde en niet andersom. Hij glimlachte naar me toen ik langs liep en ik lachte voorzichtig terug. Toen vervolgden we allebei onze weg, hij op zijn fiets en ik in mijn witte trouwjurk.

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Reacties (28) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Klopt! En het was al een bijzondere dag en dan ook nog zo'n bijzondere ontmoeting...
mooie ontmoeting,dat ga je nooit meer vergeten duim
Wat een mooie ontmoeting heb jij gehad met hem.
Ja, leuk, hè?
Erg leuk.
zoiets zal je nooit vergeten.
Duim
Inderdaad.
Het blijft je bij.
Er was een donder een bliksem, een slag toen ik je zag
Ik ben veranderd, een ander, sinds die ene lach
Ik geef me over je hebt me, verzetten heeft geen zin
Ik ben veranderd in een ander, en dit is pas het begin
Want je hebt niet in de gaten wat je allemaal met me doet
En dat kun je ook niet weten, ik heb je pas 1 keer ontmoet
En toen heb je mij misschien, ja heel misschien, niet eens, gezien
Mooi, Aicha!
Zo kan een ontmoeting zijn inderdaad.
Dit zijn zijn woorden, songtekst van Toen ik je zag.
Ik had het niet herkend.
Blijft mooi.
Mooi geschreven
Dank je wel, Vechters!
Bijzondere ontmoeting en ontroerend.
Heel bijzonder!
Ik ben het nooit vergeten.