Een reisje maken

Door Chrisrik gepubliceerd op Sunday 10 March 14:22

Een reis ... Cuba .... Andalusië .... spaans ....

 
Het begon allemaal in 2008. Ik ging met pensioen. Mijn man en ik maakten een reis naar Cuba, nu kon dat buiten de schoolvakanties. Het werd een ongelooflijke belevens ... teveel moois om op te noemen.
 
De laatste week van onze vakantie in het land van Fidel, kwamen wij heel dikwijls in contact met de Cubaanse bevolking. Vooral in het zuiden kennen en spreken de mensen alleen maar de spaanse taal.Ik hou ervan om gesprekken te voeren met de plaatselijke bevolking. Maar met mijn Engels kon ik bij hen niet terecht.
Met handen en voeten maakten we duidelijk vanwaar wij kwamen, hoeveel kinderen we hadden, wat wij over Cuba dachten, hoe wij leven en hoe zij leven ... en zoveel meer!
 
Mijn besluit stond vast: DIT JAAR ZOU IK SPAANS LEREN!
Ik was juist met pensioen, had tijd en ... we reizen graag!
 
Ik schreef me in bij de avondschool, cursus spaans. Het was echt hilarisch ... sinds eind juni met pensioen en begin september stond ik opnieuw met mijn tasje klaar in de school. Ik was startklaar voor de eerste les spaans!
 
Dat was een héél goede beslissing. Met een toffe groep doorworstelden we dat eerste jaar - de examen waren voorbij en iedereen tevreden over zijn/haar resultaat. En ja, natuurlijk wilden we naar het 2de jaar.Ook dat jaar gaven we het beste van onszelf.
Af en toe kwam er wel een dag waarop iemand een dipje had en aan stoppen dacht;
Er haakten een paar leelingen af, maar de 'harde kern' bleef.
Het examen was al een stuk moelijker nu, maar we gaven ons niet gewonnen!
 
En, ja ... wat dacht je?
Die vakantiekriebels staken al een tijdje weer de kop op.Ik had toch spaans geleerd om 'het' te kunnen spreken op reis.
We kozen voor Spanje, neen niet Latijns-Amerika. Waarom niet?
Omdat het Latijns-Amerikaans toch nog iets verschilt van het spaans. En ik had tenslotte 'nog' maar 2 jaren les gevolgd!
 
Met ons tweetjes (mijn man en ik) zouden we een reis maken door Andalusië!!
Ik plande onze reis en maakte een draaiboek, doorbladerde massa's  reisboeken en brochures, ging op zoek via internet, noteerde en selecteerde zoveel mogelijk.
De vluchten, de huur van een auto, het bepalen langs waar zal gereden worden, de verschillende hotels bespreken .... het werd een hele klus!
Maar die voorbereiding was voor mij al een stuk reizen.
 
En ja, 16 juni 2010 was het zover.
We stonden vertrekkensklaar in Zaventem - een vlucht naar Malaga en vandaar met de auto rondrijden in het prachtige Andalusië.
Ik had juist mijn examen achter de rug, het spaans zat nog fris in de geest dus .. ik kon gaan oefenen.
 
ik kan hier nu bladzijden lang vertellen over die belevenis, maar dan wordt het verhaal wel héél lang voor de lezers. Het reisverslag maak ik nog.
 
Eén ding is zeker:Het was een fantastische reis.
De natuur is adembenemend mooi en de steden hebben een rijkdom aan historische gebouwen.
Andalusië heeft een rijke geschiedenis.
De bevolking is er levendig, vriendelijk en aangenaam.
Het eten en drinken viel best mee!!
 
Kortom .. het was de eerste keer dat ik Andalusiê bezocht, maar zeker niet de laatste keer!!
 
"Andalusië, hasta luego!"
 
Met volle moed en overtuiging begon ik mijn 3de jaar spaanse les.
We zijn nu nog met 8 leerlingen overgebleven.
 
We zijn op 5 september gestart in ons 4de jaar!!
Zoiets had ik zelf niet durven dromen!!
 
Wie weet, maken we later toch nog die zo verlangde reis naar Latijns-Amerika?
 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Beetje Spaans geleerd, is al zolang geleden, ben het grotendeels vergeten.Overigens een mooie taal.
Leuk, ik heb ook Spaans geleerd! :)
welkom op xead erg leuk artikel !
Leuk.
Overigens als je met Spaans naar Cuba gaat, zal niet iedereen je zo maar verstaan. Het is behoorlijk afwijkende van het Spaans van Spanje. Ben zelf in Salamanca naar school gegaan om het te leren.
Wat een herkenning, heb vroeger ook Spaans geleerd en daarna naar Spanje op vakantie, leuk verhaal en wie weet wraks een verhaal over Cuba? Duim!