Bespreking kinderboek 3: Zeven gekke mannetjes.

Door Petronel gepubliceerd op Tuesday 01 January 11:54

Als ouder of als kleuterjuf ben je altijd op zoek naar kwalitatief goede prentenboeken om samen met je kleuter te lezen of om in de kleuterklas te gebruiken. Bijdeze wil ik met geïnteresseerden mij boekbespreking delen.

Administratie:

Titel: Zeven gekke mannetjes     Auteur: Geert De Kockere     Jaar: 1993

 

Korte omschrijving van de inhoud:

Er zijn zeven gekke mannetjes en die hebben allemaal een naam van de dagen van de week. Ze verzinnen verschillende spelletjes om zich niet te vervelen zoals huisje spelen, een koe schilderen, … Op een dag maken ze ruzie over wie die dag de baas zal zijn. Ze komen er zelf niet uit en vragen raad aan de mensen. Die stellen voor dat ze allemaal in een rij zouden staan en zo ontstaat de volgorde van de dagen van de week.

 

Vorm:

Het boek heeft een harde kaft. De bladzijden zijn van heel stevig papier. De gebruikte materialen zijn heel geschikt voor de beoogde leeftijdsgroep, nl. kleuters van einde tweede kleuterklas en van de derde kleuterklas. Het formaat van het boek is goed voor het gebruik in de klas. Het boek is voldoende groot zodat het door iedereen goed kan gezien worden wanneer het in de kring wordt gebruikt. Het is ook een handig formaat; niet te groot of te klein voor de kleuters om er zelfstandig in te 'lezen'. De kaft spreekt aan door de kleuren die gebruikt zijn. De felle kleuren wekken de nieuwsgierigheid op. Er zijn geen speciale effecten voorzien in het boek. Wanneer je het boek openslaat staat de tekst op de linkerbladzijde en wordt de rechterkant ingenomen door een veelkleurige tekening die de hele bladzijde in beslag neemt. De illustraties sluiten qua sfeer en qua moeilijkheidsgraad heel goed aan bij de tekst. Zij ondersteunen op bepaalde momenten het verhaal heel goed, op andere momenten zijn ze louter decoratief. De illustraties prikkelen de fantasie doordat zij dingen voorstellen die heel gek zijn zoals de mannetjes die een koe schilderen en die het gras schilderen, … Daardoor scheppen ze ook sfeer. De sfeer die bij dit boek past is uitgelaten, speels, vrij, onbevangen en toch ontspannend. Dat komt volledig tot uiting in de illustraties door het felle kleurgebruik. De illustrator maakt vooral gebruik van primaire en secundaire kleuren. De prenten zijn heel verrassend en vrolijk. Er steekt zeker humor in het verhaal en de prenten zoals bv wanneer de gekke mannetjes een koe schilderen, wanneer ze in een boom slapen, … De prenten roepen bij mij vooral speelsheid en vrolijkheid op. De prenten stellen onrealistische mannetjes voor. De illustraties zijn een combinatie van tekeningen met foto-elementen. De tekeningen zijn niet heel gedetailleerd. Omdat de mannetjes eigenlijk heel onrealistische vormen hebben speelt het eigenllijk geen rol dat de tekeningen niet gedetailleerd zijn. In de tekeningen zelf zien we duidelijke contouren. De contouren zijn tamelijk dik. De illustraties worden vervolledigd met elementen die gemaakt zijn uit een soort van Yton-steen of puimsteen. De illustraties zijn eenvoudig van vorm en zeker groot genoeg zodat alle kinderen tijdens het verhaal de illustraties goed kunnen zien. Door de combinatie van de tekeningen met de stenen elementen toont de illustrator een originele stijl die zeker de nieuwsgierigheid van de kleuters wekt en die de fantasie bij de kleuters prikkelt. De illustraties zijn allemaal vanop ooghoogte voorgesteld. Het perspectief heeft hier duidelijk geen echt doel. De illustraties zijn erg verrassend en geslaagd. Zij spreken erg aan; ze zijn heel origineel en mooi. De prenten spreken wel aan door de kleuren en de originaliteit. Daar kunnen de kleuters wel door geboeid zijn. Het grote nadeel bij de prenten is dat het moeilijk is om te weten welk mannetje op de prenten eigenlijk wie is. Pas tegen het einde van het boek had ik door wie er op de tekeningen wie was, dus is dit volgens mij een nadeel omdat kleuters graag weten wie er op de tekeningen staat om zo het verhaal beter te begrijpen.

 

Inhoud:

Het verhaal gaat over zeven gekke mannetjes die allemaal de naam hebben van een dag van de week. Zij spelen de hele dag door en doen waar ze zin in hebben. Het verhaal speelt zich in een fantasiewereld af waar het mogelijk is om koeien en gras te schilderen en in bomen te slapen. Het verhaal is een volledig fantasieverhaal. Er zijn zeven hoofdpersonages, maar de karakters zijn niet echt uitgewerkt. Het zijn eerder typetjes. Het zijn voor de kleuters geen herkenbare figuren. De personages komen ook niet geloofwaardig over omdat het een totaal fantasieverhaal is. Het verhaal toont voor de kleuters niet echt een herkenbare omgeving of een totaal nieuwe omgeving behalve dan het feit dat er voor kleuters een volledige nieuwe fantasiewereld open gaat. Het verhaal vertelt geen herkenbare of realistische feiten voor de kleuters. Er komen wel herkenbare gevoelens in het verhaal voor; zoals gevoelens van verveling omdat ze niet weten wat ze willen spelen, gevoelens als ruzie maken om wie de baas mag zijn, … Het verhaal zet wel aan tot reactie van de kleuters over wat er gebeurt in het verhaal en over de gevoelens die aan bod komen. Het verhaal vertoont een rijke en originele fantasie. Het boek vertelt eigenlijk het verhaal van het ontstaan van de dagen van de week in de volgorde zoals wij die kennen. Voor de kinderen is dit op een begrijpelijke manier gebracht; door een fantasieverhaal. De kleuters hebben weinig elementen in het verhaal waarmee ze zich kunnen identificeren. Het verhaal wordt ongedwongen verteld en er worden geen grenzen gesteld aan de fantasie. De onmogelijkste dingen worden voorgesteld.
Het verhaal in het boek is voor mij een tegenvaller. Ik had er meer van verwacht. Er zit zo goed als geen inhoud in het verhaal; er gebeurt niets spannends of iets waar je naar uit kijkt om de afloop te weten. Er is geen duidelijk en boeiende opbouw in het verhaal. Voor kleuters zal het gauw vervelen. Kinderen in een derde kleuterklas zullen misschien wel luisteren, maar zij zullen niet erg geboeid zijn. Het verhaal heeft eigenlijk niet echt een boodschap. Het verhaal wordt verteld vanuit een alwetende verteller. Het heeft een gesloten einde.
Het verhaal op zich is veel te lang en te complex voor kleuters om het verhaal goed te kunnen volgen. Dit vind ik wel spijtig omdat de illustraties erg mooi zijn.

 

Taal:

Op het vlak van taal is het boek heel verrassend. Hier en daar duikt onverwacht een eindrijm op in de tekst. De tekst is wel heel eenvoudig geschreven met een alledaags taalgebruik. Er worden ook veel herhalingen gebruikt bv Zondag die steeds maar pannekoeken wil eten. De namen van de dagen van de week worden heel vaak herhaald in de tekst. Er is een evenwicht tussen begrijpelijke en verrijkende taal en de nieuwe woorden kunnen begrepen worden uit de context. Jammer genoeg hangt de tekst niet altijd samen en komen elementen in de tekst naar voor waarvan je denkt 'wat komt dat hierbij doen'. De zinnen zijn wel correct opgebouwd en er is ook afwisseling in de zinsopbouw. Er zijn veel korte zinnen, maar hier en daar komt ook een langere, complexere zin voor die wel gepast is voor de leeftijdsgroep waarvoor het boek bedoeld is. Het verhaal wordt verteld in de tegewoordige tijd. De tekst is vooral beschrijvend. Hier en daar komt een dialoog in het verhaal voor, maar de dialogen komen niet echt over.Er wordt zoveel mogelijk directe rede gebruikt. Er is ook een ruime variatie in de keuze van de werkwoorden. Het taalgebruik is beeldend, maar de woordkeuze is eerder eenvoudig en alledaags.

 

Verwerkingsmogelijkheden:

- In een 3de kleuterklas kan het boek gebruikt worden om het aanleren van de kalenders te introduceren. Dit is een goed boek om de kleuters de namen van de weekdagen te leren. Eventueel kunnen de mannetjes uit het boek gebruikt worden in de klas om boven de weekkalender te hangen zodat de kleuters aan de hand van de mannetjes de dagen leren kennen.
- Het boek kan een inleiding zijn om de kleuters zelf een weekkalender te laten maken en hen te laten tekenen wat ze op bv maandag allemaal doen.
- In een 2de kleuterklas kan het gebruikt worden mits te tekst wat aangepast wordt.
- Het boek kan vertellend voorgelezen worden waardoor het verhaal een beetje boeiender kan gemaakt worden door de leidster door er misschien elementen aan toe te voegen.
- Het boek kan een onderdeel zijn van een verteltas die specifiek over de weekdagen gaat; dit vooral in een derde kleuterklas.


Ter informatie:

België                                                           Nederland
Peuter- en 1ste kleuterklas                      Peuterspeelzaal
2de kleuterklas                                           Klas 1
3de kleuterklas                                           Klas 2


 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goedgekeurd!
Goeie boekbespreking!