Onwennig in de supermarkt

Door Koen V gepubliceerd op Friday 29 November 09:31

Onwennig zie ik hem door de supermarkt lopen, hij is duidelijk geen vaste bezoeker en voelt zich als een kat in een vreemd pakhuis. Zijn ogen vliegen van links naar rechts terwijl zijn mobiele telefoon aan zijn oor vastgeplakt lijkt te zitten, met zijn vrije hand houdt hij een boodschappenbriefje vast en duwt hij de kar.

Normaliter zou deze keurig geklede dertiger mij niet zijn opgevallen omdat ik mijn bijna dagelijkse bezoek aan de supermarkt zo kort mogelijk probeer te houden. Vandaag ben ik met mijn vrouw en daarom loop ik wat doelloos tussen de schappen om de tijd te doden; zo gaat dat in een huwelijk, althans het onze. In het geniep werp ik een blik in het karretje van de man en ontwaar een paar rollen beschuit en wat pakken blauwe muisjes. Zonder twijfel hebben we hier te doen met een jonge vader die veroordeeld is tot het doen van boodschappen omdat zijn vrouw nog in het kraambed ligt. Hoewel de man dus in de zevende hemel zou moeten verkeren lijkt het daar niet op, het tegendeel is zelfs het geval; hij kan niet vinden wat hij zoekt en dat irriteert hem zichtbaar. Aan de andere kant van de lijn tracht zijn vrouw hem te kalmeren en wegwijs te maken in de winkel. Uiteindelijk brengt de vondst van de juiste smaak jam hem tot bedaren. De mobiele telefoon wordt in zijn binnenzak opgeborgen. Iets verderop zie ik hem het boodschappenlijstje nalopen en controleren of hij niets vergeten is. Ik kan mij zo voorstellen dat hij geen zin heeft om straks nog terug te moeten.

Bij de kassa komen mijn vrouw en ik de man weer tegen. Met een simpel handgebaar maak ik duidelijk dat hij vóór mag gaan, het leven van een pasgeboren vader gaat immers niet over rozen.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
U laat mij glimlachen zowaar...
U laat mij glimlachen zowaar...