Met één been in het ziekenhuis

Door Koen V gepubliceerd op Friday 15 November 09:38

Ze zitten er bijna altijd, maar toch zien we ze niet: we zijn aan het beeld gewend geraakt. Ik heb het over de rokers die vaak voor de ingang van een gebouw zitten. Echter de rokers waarover ik hier specifiek spreek zijn eigenlijk patiënten en het pand achter hen heet een ziekenhuis. Naast de eeuwige sigaret tussen de vingers is er nog een overeenkomst tussen al deze rokers: ze missen soms een been.

Ik accepteerde de aangeboden sigaret van de rolstoeler die zich Fred noemde, als tegenprestatie verwachtte hij blijkbaar dat ik zijn levensverhaal zou aanhoren. Ik ging stilzwijgend akkoord; inhaleren en praten gaan immers slecht samen. Fred had al op jonge leeftijd afscheid genomen van school en was als leerling metselaar begonnen in de bouw, zo vertelde hij. In het begin was hij meer opruimer en sjouwer geweest, maar naar verloop van tijd mocht hij zelfstandig metselen. Het was een zwaar beroep en hij moest verdomde hard werken voor zijn geld.

“Ik was ontzettend sterk in die tijd.” Ik knikte begrijpend, van sjouwen werd je inderdaad sterk. Tegenwoordig gaan mensen naar de sportschool om sterk te worden en betalen er grif voor. Terwijl Fred vroeger gewoon betaald werd om sterk te zijn. Het is de wereld op zijn kop.

“Op een bepaald moment kreeg ik last van mijn rikketik en later van mijn benen. Het vonnis van de dokter was dat ik slechte bloedvaten had. Nu ben ik twee hartaanvallen rijker en één been armer.”

Ik schatte Fred begin zestig en vermoedde dat hij de pensioengerechtigde leeftijd nooit zou halen.

“Weet je wat het is, als je jong bent denk je niet na over ziekte en doodgaan. Ik rookte als een ketter en dronk vaak een stevig biertje. Later krijg je spijt en wou je dat je het anders had gedaan.”

Ieder commentaar leek mij overbodig.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Commentaar inderdaad overbodig. Goed geschreven weer.
Nu sta ik op mijn zeventigste levensjaar ....te twijfelen over mijn sigaar.
En potverdorie meneer Searcher ik wou hem net aansteken!
Nu sta ik op mijn zeventigste levensjaar ....te twijfelen over mijn sigaar.
En potverdorie meneer Searcher ik wou hem net aansteken!