Studentenmenu A

Door Koen V gepubliceerd op Monday 28 October 09:33

 

Op zijn bord herken ik Studentenmenu A; nasi, babi pangang en wat foe yong hai. Het licht van de tl-buizen weerkaatsen op zijn bord en de formicatafel. Het lijkt hem allemaal niet te deren, want dit is zijn wekelijkse uitje. Hij zit wat achterin de zaak, dat is makkelijk want dan kan de rollator naast het tafeltje staan. Zelf zou hij liever voorin zitten, daar valt meer te zien. Want ja, horen is al jaren een probleem. Maar hier achter zit hij ook prima, lekker uit de slagen. Het is prima zo.

Zonder twijfel woont hij aan de overkant van de straat in het bejaardenoord aldaar. Bij mooi weer verlaten ze daar als jonge vogeltjes het nest en vliegen uit over de buurt. Achter de rollator of in de scootmobiel, dat dan weer wel. Zelf doet hij daar niet aan mee, die oude wijffies kwetteren te veel. Hij heeft ook niet zoveel meer te zeggen. Gewoon een beetje lezen en ’s avonds wat kijken naar de televisie met een borreltje, dat vindt hij voldoende. De wekelijks georganiseerde bingoavond laat hij ook passeren.

De dubbele trouwring aan zijn linker ringvinger toont dat hij weduwnaar is, misschien is dat ook wel de reden waarom hij hier zit. Alleen thuis ging niet meer, traditiegetrouw verzorgde zijn overleden vrouw hem tot het spreekwoordelijke graf. Uiteindelijk werd haar graf eerder gedolven dan het zijne en wat moet je dan alleen thuis. Kinderen wonen altijd te klein en waarom zou je zo’n gezin belasten?

Op zondagmiddag sloft hij daarom achter zijn rollator naar de snackbar aan de overkant voor een bord Chinees eten. Toegegeven, hij doet het uit gewoonte, maar het is zijn vlucht uit de wachtkamer van de dood.

Bij het langslopen knik ik hem vriendelijk toe. Hij kent mij niet, maar ik hem wel. 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Realistische blik op de oude dag van veel mensen.
Mooi portretje