Je kat laten inslapen; een zeer moeilijke beslissing

Door Florence gepubliceerd op Wednesday 26 June 17:09

We hadden het al langer zien aankomen, dit moment. Het moment waarop je moet vaststellen: nee, zo gaat het echt niet langer.

Hoogbejaard

Harrie, onze lieve, zwarte, hoogbejaarde kater. Zestien jaar is hij geworden. Hij was altijd een grote, stevige, gespierde kater. Een prachtig glanzende vacht. Met zijn staart altijd fier omhoog stapte hij vriendelijk op iedereen af.

2d71b2ae158c7c5912cc0bbde2bb9d95aGFycmll

 

Maar de afgelopen periode takelde hij behoorlijk af. Hij kreeg problemen met zijn lever en zijn nieren. De dierenarts gaf er medicijnen voor, maar we zagen Harrie langzaam maar zeker achteruit gaan. Zijn vacht was dof geworden. Op zijn linkerflank ontstond een kale plek. Zijn staart niet langer fier omhoog. 

 

 

Vertroetelen

We vertroetelden Harrie zoveel we konden. Af en toe keek hij je dan aan met een dankbare blik, zo leek het wel. Alsof hij wilde zeggen:"Ik heb een mooi leven gehad bij jullie, maar nu is het einde in zicht".  Zijn eetlust nam sterk af. Zelfs de lekkere hapjes die we voor hem haalden, liet hij staan. Je zag hem zienderogen vermageren.

86ba98bcbd3466d253841907ba1fc725aGFycmll

 

 

Andere medicijnen

De dierenarts adviseerde nog andere medicijnen te proberen, maar het werd er niet anders van. We wilden op een gegeven moment ook de strijd niet meer met Harrie aan gaan om z'n medicijnen binnen te krijgen. We wilden zoveel mogelijk rust voor hem. Maar die rust kon hij niet altijd vinden. Het ene moment wilde hij de kamer uit, maar vervolgens wilde hij ook meteen weer naar binnen. Hij wist het gewoon niet meer. We hadden het idee dat Harrie zich diep ellendig voelde.

 

 

Twijfel

Het moment was aangebroken dat het zo niet langer ging. We overlegden met de dierenarts. Wat een bizarre situatie dat wij een beslissing nemen over het leven van Harrie, onze lieve zwarte kater. Dat wij voor hem besluiten dat het zo niet langer kan. En hadden we dat besluit misschien al niet veel eerder moeten nemen? Hebben we hem te lang laten lijden? Of is de pijn misschien niet zo erg als wij denken? Zou Harrie misschien nog wel even zo voort kunnen?

 

fef6f971605336724b5e6c0c12dc2534aGFycmll

 

Maar de dierenarts stelde ons gerust en zei:"Je bent niet te vroeg en je bent niet te laat".  En we namen het vreselijk moeilijke besluit om Harrie in te laten slapen. We legden ons er bij nee. Het was beter zo.  

Op de ochtend voordat 's middags de dierenarts zou komen, zat ik even buiten op mijn bankje in de zon een kop koffie te drinken. Ik zat de krant te lezen, maar kon mijn aandacht er niet bij houden. "Vanmiddag laten we Harrie inslapen", spookte het alsmaar door mijn hoofd. "Na vanmiddag is hij er niet meer".

 

Samen in het zonnetje

Ik keek opzij en zag daar plotseling Harrie liggen, naast mij op het bankje in het zonnetje. Zijn ogen tot spleetjes geknepen tegen het felle licht, maar hij genoot van de warmte van de zon. Mijn ogen schoten vol tranen. "Ik zeg de afspraak met de dierenarts af", was mijn eerste gedachte. "Hoe kunnen we het leven van Harrie beëindigen als hij hier zo lekker in het zonnetje ligt. De laatste tijd te zwak om op een stoel of bank te springen, en nu ligt hij ineens naast me".    

 

e846fb8a4f365ca8e84393d4f34e1b07aGFycmll

 

Ik aaide over zijn kopje en fluisterde lieve woordjes in zijn oor. En terwijl de tranen over mijn wangen stroomden, bedacht ik hoe slecht het de afgelopen nacht met Harrie was gegaan. En aan al die dagen en nachten daarvoor, dat Harrie zich diep ellendig voelde. En ik realiseerde me:"Het moet doorgaan.  We moeten Harrie laten inslapen, zodat hij de rust zal krijgen die hij verdient" .

En zo is het gegaan. Het was goed zo. En ik glimlach als ik er aan terugdenk hoe Harrie een fijne laatste ochtend heeft gehad, lekker in het zonnetje.   

      

bd9e928c0f0fba89b5c8254bef1f9937aGFycmll

  

 

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Meestal voelt men prima aan wanneer het dier gaat lijden. Kijk op www.dierrust.nl/inslapen-of-niet/ voor praktische tips!
heb je artikel van voor naar achter helemaal gelezen.
Het had onze Murphy kunnen zijn. Harry ziet er precies hetzelfde uit. Murphy mocht op 3 maanden na 19 jaar worden.
Ik mis hem nog steeds.
sterkte met het verlies van Harry. Goed dat hij de laatste morgen nog zo van het zonnetje heeft mogen genieten.
duim erbij
Allemaal heel erg bedankt voor jullie medeleven en alle lieve reacties.
ik heb ook mijn konijn in moeten laten slapen, alleen als ik er nog maar aan denk schiet ik alweer vol... het is een verschrikkelijk beslissing! dat wens je zelfs je ergste vijande niet...

gecondoleert...
aaahhhh... wij hebben hier ook zo'n lieve poes.. ik voel wat je bedoelt! Sterkte! x
Ik ben zeer ontroerd en denk an mijn Golden Retriever ook moeten inslapen Condolence Taco
Het is waar wat Almirantex schrijft, hij voelde het aankomen. Heel veel sterkte.