Vakantie Duikvakantie in Honduras 12.

Door Arinka gepubliceerd op Wednesday 18 December 20:54

Lees hier Deel 1.  Lees hier Deel 2.  Lees hier Deel 3.  Lees hier Deel 4.

Lees hier Deel 5.  Lees hier Deel 6.  Lees hier Deel 7.  Lees hier Deel 8.

Lees hier Deel 9.  Lees hier Deel 10.  Lees hier Deel 11.

ccfcc9a86b2a21d8dd61dbed4b62de4b_medium.

19 September 2000 San Pedro Sula, Honduras.

Voor de 3e keer in deze hel! We zijn hier omdat we van hier weer naar New York vliegen, maar het is echt omdat we gedwongen zijn. Vanmorgen vroeg met de bus vertrokken. Allebei nog erg moe, dus onderweg vielen de ogen al snel dicht. Nog wel even de omgeving bekeken, die erg mooi was in alle vroegte.

Na 3 uur in San Pedro Sula aangekomen en op zoek naar een goed en betaalbaar hotel. Dat vonden we in Hotel Porto Alegro, waar we nu een enorme kamer hebben met TV. We hebben tot nu toe nog niet zoveel ruimte gehad en dat voor slechts 140 Lempira. Even gaan liggen en prompt weer in slaap gevallen, we lijken wel 80. Om kwart over 2 werden we wakker en moesten we wel wat gaan doen.

Eerst geld halen, want we hadden alles er al weer doorheen gejaagd. Hopelijk redden we het hiermee tot donderdag. Daarna even wat gaan eten bij Wendy’s. Lekker gewoon bekend voedsel, wat best welkom is na al die probeersels in Honduras. Michiel had een broodje kip en ik een hamburger met bacon. Plus voor ieder een liter Cola en het was nog goedkoop ook, 100 Lempira. Dus we waren helemaal tevreden dat we zo zuinig waren.

Op zoek naar het postkantoor om eindelijk onze kaarten te posten. Na een uur rondjes lopen in 37 graden vonden we het eindelijk. Daar ging onze hele bezuiniging naar de maan, want alles ging op aan postzegels. Geen kaarten vanuit Honduras sturen dus! Een kaartje, klein moeite, groot plezier?

20 September 2000San Pedro Sula, Honduras.

Vanmorgen om kwart voor 9 uit bed en op zoek naar ontbijt. We hebben gegeten bij Servi Familiair, waar ze erg lekkere broodjes hadden, dus een stevige bodem. Dat was wel nodig, want we gingen met de bus naar Pulhapanzak in San Buenaventura. We wilden daar de waterval bekijken.

Na 1,5 uur kwamen we als 2 verzopen katjes uit de bus rollen. Warm, plakkerig, vies, moe en dorstig. Moesten we eerst nog een kilometer klimmen. Pitstop gemaakt en even wat gedronken, daarna weer verder. Ondertussen een ventje opgepikt (hij ons) die met ons meeging (voor geld natuurlijk).

Bij de ingang van het park betaald en met onze gids (het ventje) richting waterval. We moesten helemaal naar beneden klauteren wat nog best lastig was, omdat alles glad was van het water. Toen we beneden waren, waren we al zeiknat. Verder gelopen door de waterval heen, tot we erachter stonden. Zó mooi, dat had ik nog nooit meegemaakt. Ik zag wel 80 regenbogen. Nog even in de grot geweest achter de waterval, maar daar was niet zoveel te zien. Erg donker alleen.

Vervolgens ben ik van de rotsen afgesprongen zo in de poel onder de waterval. Doodeng, maar zó gaaf. Michiel kon er helaas niet in met zijn lenzen, dus ja, ik moest wel! Daarna kleddernat weer naar boven geklommen. Even overlegd wat we de gids gingen betalen. Wij vonden 100 Lempira al erg veel, dat vond hij te weinig. Dat was jammer voor hem, want meer kreeg hij niet.

Nadat onze gids was verdwenen hebben we onze kleren uitgetrokken en in de zon gelegd om te drogen. Zelf ook gelijk even in het zonnetje, heerlijk! Na een uurtje aangekleed en teruggelopen. Precies op tijd voor de bus! We zijn al helemaal op de hoogte hier van alles. Met de bus terug en even wat gaan drinken in het hotel. We vielen al bijna in slaap, dus maar snel iets gaan eten bij Burger King. We lijken wel echte fastfoodjunks… ons laatste diner in Honduras.

En hier ben ik dus in gesprongen!

59ba41e05b838eb1d3e9c6990b60562a_medium.

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je bent een waaghals. Een hele onderneming zo'n vakantie.