Vakantie Duikvakantie in Honduras 10.

Door Arinka gepubliceerd op Wednesday 18 December 20:41

Lees hier Deel 1.  Lees hier Deel 2.  Lees hier Deel 3.  Lees hier Deel 4.

Lees hier Deel 5.  Lees hier Deel 6.  Lees hier Deel 7.  Lees hier Deel 8.

Lees hier Deel 9.

392761e7e47c3f44050e1a2c8099907f_medium.

16 September 2000 Copàn, Honduras.

Vanmorgen vroeg opgestaan om naar de ruïnes te gaan, maar eerst moesten we geld halen, want dat was op en zonder geld géén ruïnes! Dus wij in alle vroegte naar de bank. Een rij! Niet normaal meer. Na ongeveer 20 minuten aan de beurt, maar we konden daar geen geld krijgen met VISA, dus naar de andere bank.

Je moet je dan voorstellen dat er bij die banken allemaal mannen met machinegeweren staan, tegen overvallers en terroristen.

Wij naar die andere bank en na een kwartier aan de beurt, maar geen paspoort meegenomen (Stom!), dus geen geld. Dus terug naar het hotel, paspoort halen, weer een half uur in de rij en ja hoor, we mochten cashen. Dus met een dikke portemonnee vol kleine briefjes naar buiten. In Nederland loop ik nooit met 3000 op straat, maar hier is het niks.

Ik was ondertussen niet zo vrolijk meer van al dat wachten en ik had ook last van mijn buik. Gisteravond bij Café Viavia gegeten. Trage bediening en de biefstuk was niet te knagen en blijkbaar was de sla ook niet met schoon water gewassen, dat bleek wel uit mijn buikpijn. Het was van Belgische eigenaars, dus we hadden toch wat meer verwacht en goedkoop was het ook niet echt. Wegblijven daar dus…

Vanmorgen toch een ontbijtje naar binnengewerkt bij El Basque. Het was hier erg druk en daardoor liep de hele bediening in de soep. Al met al waren we pas zo rond half 11 klaar om te vertrekken naar de ruïnes, dat wil zeggen, te laat! Dus uitgesteld tot morgen en in plaats daarvan naar Amazing Wings gegaan, een net geopende vlindertuin.

Misschien over een paar jaar erg mooi, maar nu nog veel te nieuw en aangelegd. Er moet wat tijd overheen, ook de vlinderpopulatie was nog niet zoals die hoorde, er werden poppen uit andere steden gehaald om die op peil te houden.   

We hebben de hele cyclus van ei tot vlinder gezien en tevens de grootste vlindersoort ter wereld, The Big Owl Butterfly. Daar na een uur echt wel uitgekeken, we hebben het zo lang mogelijk gerekt, maar we zijn geen vlindermensen. Langzaam teruggelopen, want ondertussen was het alweer 30 graden.

Nog langs het kerkhof gelopen, wat wel wat anders is dan bij ons. Er zijn meer kleuren op de graven en het onderscheid tussen arm en rijk is ook af te lezen aan de grootte en de bouw van het graf.

Er staan soms grafhuizen groter dan waar mensen hier in wonen en dan staat daarnaast een kruisje van 25 centimeter.

Ik dacht trouwens dat de honden in Utila mager waren, maar die waren nog erg gezond vergeleken bij de honden die je hier ziet lopen. Dit is echt te gruwelijk om naar te kijken. Kaal, gewond, geen vlees op de botten en vol schurft. De dierenbescherming moet ongetwijfeld geen mensen hebben hier.

Toch wen je er aan, al lijkt dat onmenselijk.

Nu liggen Michiel en ik in bed te luieren en TV te kijken, even niks meer…

Lees hier het Vervolg

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.