Vakantie Duikvakantie in Honduras 8.

Door Arinka gepubliceerd op Wednesday 18 December 12:19

Lees hier Deel 1.  Lees hier Deel 2.  Lees hier Deel 3.  Lees hier Deel 4.

Lees hier Deel 5.  Lees hier Deel 6.  Lees hier Deel 7.

9e34f3340cee0f281f1ae7341d9372e3_medium.

13 September 2000 De Hel San Pedro Sula, Honduras.

Gisteren dus de hele dag geluierd en jawel hoor, ondanks druk gesmeer met factor 20 ben ik mooi rood geworden! Gisterenavond voor de laatste keer bij Cross Creek gegeten. Ik had kreeft besteld, maar die na een half uur weer afbesteld, omdat mijn maag geen kreeft wilde. Dus daar zat ik met mijn bordje sla, terwijl Michiel zijn tanden in een sappige kip zette, maar niet getreurd, want vandaag was ik weer tiptop in orde.

Na het eten terug gelopen naar het hotel en we hadden het eerder al over de krabbenpopulatie van Honduras, deze keer zagen we een krab in nood. De gatenvuller was de hele dag druk bezig geweest en wie zat daar in het gloednieuwe cement in het midden met alle 8 zijn pootjes vast? Juist die krab!

Zielig, maar we konden niks meer doen. Het is trouwens echt apart hoor, ze komen zo op je aflopen. Zie je ineens 2 van die ogen op steeltjes naar je kijken of je hoort ze tikkend over de weg lopen. Bang zijn ze zeker niet, wel groot!

Behalve krabben stikte het op Utila ook van de zwerfhonden. Ik leek daar wel de rattenvanger van Hamelen, maar dan voor honden.  Elke hond die we zagen liep me achterna. Waarschijnlijk ziet zo’n dier gelijk dat ik geen weerstand kan bieden aan van die uitgemergelde hondjes.

Als er op mijn bord nog iets over was, dan was dat vanzelfsprekend voor de hond (of kat, want dat zijn ook van die scharminkels). Dus ik heb heel wat vriendjes gemaakt. De meeste mensen vinden ze alleen maar vervelend, maar van castratie hebben ze nog nooit gehoord.

Vanochtend dus vertrokken met de boot van half 12 naar la Ceiba. Daar lag ik door mijn Primatour na een half uur alweer in coma, waardoor de reis zo voorbij was. In La Ceiba direct met de taxi naar de bus naar San Pedro Sula.

Toen de chauffeur van de taxi deze bus zag rijden, werden we zonder pardon uit de taxi gegooid en moesten we snel achter de bus aanrennen. Een oude schoolbus, tot de nok volgepropt. Snel een plekje gezocht en wonder boven wonder konden we nog zitten.

Maar te vroeg gejuicht, want de dames voor ons zaten zover achterover geleund dat we de hele reis met de benen in de nek lagen, we zijn toch al een stuk groter dan de bevolking van Honduras, dus gewoon zitten is normaal al een probleem.

Na 3 uur waren we in San Pedro Sula (bah!), ’s werelds goorste stad. Nog geen seconde uit de bus of er staat alweer zo’n taxiventje aan je kop te zeiken. En deze wist echt van geen ophouden. Dus ik verloor al behoorlijk mijn geduld en verzocht hem vriendelijk doch dringend om snel op te rotten. Uiteindelijk droop hij dan toch af.

We wisten namelijk al waar we heen wilden, namelijk Hotel San Juan en daar konden we makkelijk naartoe lopen.

Nu hebben we een kamer, waardoor je zou denken dat we toch wel iets heel ergs moeten hebben gedaan. Het is net een cel, dus tassen neergegooid en wat eten bij de Burger King, een heerlijke fatsoenlijke hamburger, dus lekker gesmikkeld. Nu niks doen en morgen weer verder reizen.

Lees hier het Vervolg

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.