Vakantie Duikvakantie in Honduras 3.

Door Arinka gepubliceerd op Wednesday 18 December 09:05

Lees hier Deel 1.

Lees hier Deel 2.

3cee2b7a0590ad64771b742ccc8b6178_medium.

5 September 2000 Volle Zee, Honduras.             

We zijn vandaag op weg naar Utila. Gisteren zijn we van San Pedro Sula met de volgepropte bus naar La Ceiba gegaan. In San Pedro Sula waren we aardig tot rust gekomen, we waren van de warmte en het vliegen zo moe dat we niet eens gegeten hebben, maar 16 uur aan een stuk hebben geslapen, allebei! Nu zijn we dan ook helemaal gewend aan de warmte, dus dat is lekker.

De bus naar La Ceiba was een kokende sauna. Het was ons ook niet duidelijk wie er meer stonk, wij of zij, maar 3 uur lang was het wel afzien. Kippen gingen ook mee, heel gezellig… Onderweg nog een keer gestopt om te eten, plassen, roken, etc., dus dat was wel prettig. Dat maak je in Nederland niet meer mee. Na aankomst in La Ceiba de taxi genomen naar hotel Mar Azal.

Erg chique, we zitten nog niet echt in het primitieve gedeelte van Honduras, we hebben zelfs een TV op de kamer. De douche heeft 1 straal en de WC trekt niet goed door, maar voor Hondurese begrippen is het chique.

Was nog vroeg, dus even als een echte Nederlandse opa en oma een tukje gedaan. Daarna wat gaan eten, iets met kip. Klinkt vaag en dat is het ook, die van mij was wel oké, maar die van Michiel niet, gezien zijn toenemende WC-bezoek. De buik is van streek. Na het eten terug naar het hotel en weer in slaap gesukkeld, je bent toch sneller moe met die hitte.

De steden in Honduras zijn niet te vergelijken met welke stad dan ook in Nederland. Het is er vies, lawaaierig en er hangt behalve een drukkende warmte ook een continue weeïge etenslucht. Overal op straat kun je eten kopen en het stikt van de kraampjes. Kinderen werken ook fulltime, ik geloof niet dat er veel naar school gaan, dat is alleen voor een paar kinderen weggelegd.

Dit is natuurlijk ook de reden dat Amnesty International hier erg actief opereert. Veel kinderen zijn wees en worden uitgebuit. Helaas is het voor de bevolking erg moeilijk dit te veranderen, aangezien Honduras een erg arm en onderontwikkeld land is.

Als ik ooit nog eens rijk word, zou ik wel een kinderopvang willen beginnen in Honduras en ook voor al die zielige zwerfdieren zou ik een oplossing zoeken.

Lees hier het Vervolg

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi verslag en ja erg hoor die ellende met dieren en kinderen, lief hoe je dan een kinderopvang wil beginnen als je rijk was.Mooi geschreven !