Vakantie Duikvakantie in Honduras 2.

Door Arinka gepubliceerd op Tuesday 17 December 23:09

12c243dc2d5a8736fc7a46066e72b4fe.jpg

Lees hier Deel 1.

3 September 2000San Pedro Sula, Honduras.

Vanochtend om 10 over 6 uit Newark vertrokken. Allebei met kleine oogjes op het vliegveld, want de nacht was maar kort. Na 3 uur vliegen om 10 over 8 op Houston aangekomen. Weer een uur tijdverschil, dus toen waren het er 7. Daar gelijk overgestapt en verder naar San Pedro Sula, waar we na 2 uur en 50 minuten weer een uur vroeger aankwamen, dus nu zitten we op 8 uur verschil met Nederland.

Van het vliegveld met de taxi naar het Grand Hotel San Pedro. Dit was onze eerste cultuurshock, want de kamers zijn niet duur, maar dan heb je ook niks. Gelukkig kunnen wij wel wat hebben, want dit wisten we al van tevoren. Er is geen raam in het kleine kamertje en de kakkerlakken lopen overal.

Nu liggen we vrijwel uitgeput op onze kamer met 2 vliegtuigontbijtjes in de magen, want elke vlucht krijg je wat. Het is èrg warm, ongeveer 30 graden en daarbij ook erg plakkerig, dus behalve moe zijn we ook smerig!

We zitten nu een beetje de route uit te stippelen, waar gaan we heen, hoelang blijven we daar? We willen morgen met de bus naar La Ceiba (1,5 uur), maar hoorden dat er morgen waarschijnlijk geen bussen rijden in verband met één of andere actie, dus dan zouden we een dag langer moeten blijven, wat ook niet echt een probleem is.

Behalve erg warm is het in Honduras ook heel erg mooi. Er is veel groen en het is allemaal erg uitgestrekt, veel bergen, bossen. Weinig auto’s te zien en we denken dat mensen hier ook hun auto helemaal afrijden en dat het dan een taxi wordt, want die zouden in Nederland al zeker 10 jaar niet meer door de APK komen.

Je krijgt direct de neiging als de auto gaat rijden om dan mee te gaan lopen. Het echte Flinstone-gevoel zal ik maar zeggen. Wel erg relaxed allemaal hier en dat zijn wij ondertussen ook allebei.

Misschien komt dat ook door de invloed van de kerkclub, die dit jaar haar uitstapje maakte naar Honduras, om daar in onvervalst Amerikaans het woord van de Heer aan een ieder die het maar wil horen (of Niet) te gaan verkondigen. In ieder geval een veilig gevoel tijdens de vlucht, omdat hun Baas toch zeker niet een vliegtuig vol werknemers zou laten neerstorten.

Deze zegen hadden we nodig ter compensatie van het ontbijt, waarbij ik volledig in de trend van onze rampspoed besloot het dienblad met de vuile vaat in de vuilnisbak te deponeren.

Even vergetend dat zelfs in Amerika, het land van de wegwerpmaaltijden, sommige dingen meerdere malen gebruikt kunnen worden. Als een dief in de nacht zijn we weggeslopen, hopende dat Mr. McDonalds ons onze dwaling zou kunnen vergeven.

Lees hier het Vervolg

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.