Autisme & Tourette

Door Arinka gepubliceerd op Monday 25 November 09:57

Leven met Autisme & Tourette, is dat moeilijk? Nee, dat valt (in mijn geval) best mee. Het niet weten dat je Autisme & Tourette hebt, dat is pas een obstakel!

Autisme en Gilles de la Tourette...

Ik heb 34 lange eenzame jaren geleefd zonder dat ik wist dat ik daarmee behept was en had daardoor een gat in mijn hart waarvan ik dacht dat het nooit meer dicht zou groeien. Heel veel verdriet had ik gehad door mijn eigen beperkingen en wat was ik gekwetst door al het onbegrip en de misverstanden in mijn leven.

De laatste tijd schrijf ik veel verhalen. Dat is een verandering vergeleken met een jaar geleden, toen schreef ik alleen maar over Autisme en Gilles de la Tourette. Ik had dat ook echt nodig om mezelf te hervinden. En niet alleen dat, ik wilde voorkomen dat kinderen van nu zo’n leven moeten lijden als ik vroeger, omdat men niet wist wat ik mankeerde. Duidelijk maken hoe je leven kan lopen als het niet erkend wordt.

De verbroken vriendschappen, de stukgelopen relaties, de problemen op de werkvloer, het is een donkere tijd geweest. Toen ik eenmaal op Hyves ging schrijven over hoe ik alles ervaren had als kind en als jong volwassene kwam ik erachter dat ik daar helemaal niet zo alleen in was als ik altijd had gedacht. Eigenlijk waren er best veel mensen zoals ik, ik had ze alleen nooit gevonden.

Ik ben niet alleen!

Ze hadden zich net als ik afgesloten van de maatschappij of in elk geval zorgvuldig verstopt. Langzaamaan echter kregen ook deze mensen steeds meer kracht op het net. Schrijven is blijkbaar de manier bij uitstek voor mensen met een ‘afwijking’, hier worden ze niet gehinderd door gelaatsuitdrukkingen, tonen van gesprekken en afleidende omgevingsfactoren, hier kunnen ze gewoon zichzelf zijn.

Onlangs las ik dat de Universiteit in Oxford een onderzoek had verricht en dat daaruit gebleken was dat steeds meer mensen internet gebruiken en dat daaruit bleek dat er steeds meer Autisme voor kwam, ergo, internet bevordert Autisme. Ja, echt waar. En wat vind ik dat een onzin. Waarom draaien wetenschappers altijd alles om? Waarom denken ze nou niet eens logisch na, want voor mij is het heel logisch.

Vanzelfsprekend dat Autisten meer gebruik maken van internet, zij zijn de nerds van vroeger. Je weet wel, die jongen in de klas die alles van programmeren wist, deze mensen zijn ook sterk op het net. Alles wat ze aanpakken op het net lijkt ook te werken. Ineens kunnen ze op gelijke voet komen met ‘de normalen’. Sterker nog, ze kunnen ze zelfs voorbij streven. De toekomst ligt eigenlijk in handen van de mensen die het best met de pc en internet kunnen werken, alle anderen zullen uiteindelijk afhaken. Of het in elk geval niet kunnen bijbenen.

Opmars van Autisten en Touretters...

En dus is mijn mening dat de wereld voor Autisten en anderen met contact- en emotionele obstakels eindelijk ook is open gegaan. Als ik dan in een dergelijk onderzoek lees dat het Autisme bevordert, het gebruik van internet, dan vraag ik me werkelijk af of men op zo’n universiteit nog wel iets opsteekt. Allereerst is Autisme niet op te wekken. Je wordt er mee geboren. Je hebt het of je hebt het niet. Je hebt het niet een beetje of aanverwant of zoals ook hip is, slechts een paar trekjes. Nee, Autisme raak je nooit meer kwijt, als je dat hebt, dan is dat niet een beetje.

Maar is dit wellicht beangstigend voor ‘de normalen’, raken zij hiermee hun grip op hun veilige wereld kwijt? Ik las elders in een discussie dat Autisten de bureaucratie van de maatschappij zijn. Ik dacht meteen Sjonge wat klinkt dat vals. En ik moet dan ook denken aan wat ik ooit eerder schreef, dat mensen Autisten wel accepteren, maar dat ze erdoor voorbij gestreefd worden vinden ze toch wel erg moeilijk. Want ingehaald worden door een loser (want dat ben je toch in hun ogen) vindt niemand leuk.

Ikzelf leef  tegenwoordig heel vredig met mijn ‘aandoeningen’. Ik zie ze ook niet langer als aandoeningen, maar eerder als talenten. Wist je bijvoorbeeld dat mensen met Tourette altijd in de creatieve modus zitten? Waar bij anderen dit geactiveerd moet worden als ze iets creatiefs gaan doen, is dit creatief deel van het brein bij mij gewoon altijd aan het draaien. Vandaar die bizarre ideeën soms, die creativiteit kan best een loopje met je nemen in het dagelijks leven.

Autisten en Touretters hebben een bizarre fantasie.

Dan zie je in voorwerpen allerlei dingen en zeker als kind kan het best beangstigend zijn als een autogril op een bek tanden lijkt of een kast op een monster, omdat de knoppen zo op oogjes lijken en de lade op een grote bek. En ja, je wéét heus wel dat die kast geen monster is, maar toch ben je bang. Want je fantasie is veel te levendig. Als kind is het dus maar een vreselijke enge wereld die je door moet worstelen.

Eenmaal volwassen echter is deze draaiende hersenpan een onuitputtelijke bron van inspiratie. Ik kan niet stoppen met denken en creëren en daarom ben ik blij met schrijven als mijn uitlaatklep. Al die lugubere verhalen, het zijn dingen die ik als kind al in mijn dromen zag. Mijn leven was een aaneenschakeling van angst. Misschien daarom ook dat ik dat heel goed kan scheiden van de werkelijkheid, als ik dat niet had gekund was ik als kind al in een inrichting geplaatst denk ik.

Soms zal ik jullie best wel overdonderen met al mijn hersenspinsels. Soms ook verbazen. Maar ik hoop vooral dat ik jullie vaak aan het denken zet. Dat wat ik schrijf nog lang in je hoofd blijft hangen, zoals het dat al jaren bij mij doet. Gewoon omdat ik zo graag wil delen hoe ik de wereld af en toe beleef. En nee, dat is geen horrorscene. Dat ik momenteel in de ‘eng’ fase zit is gewoon een fiep, zoals je een obsessie bij Autisme ook wel noemt. Ook dat waait wel weer over, ik ken mezelf inmiddels goed genoeg daarvoor om dat te weten.

Schrijfdwang.

Ik probeer af en toe om helemaal niet over Autisme of Tourette te schrijven. Ik weet niet waarom. Ik schaam me er niet voor en toch wil ik niet dat iedereen het weet. Ik wil Arinka zijn, niet die Autist of die Touretter. Bang voor afkeuring nog steeds ook. En gewoon de wens om normaal te zijn, net als iedereen. Toch ben ik steeds vaker blij dat ik ‘niet normaal’ ben. Het is voor mij ook onmogelijk om er niet over te schrijven.

Ik wil ook nog steeds laten zien hoe het leven is als je Autisme of Tourette hebt. Om te helpen waar mensen vast lopen. En ook de talenten aan te duiden van mensen zoals ik. Dat ik juist dóór mijn beperkingen zo veelzijdig ben. Door mijn creativiteit en aparte denkwijze ben ik steeds in staat me meerdere ideeën in te denken en uit te voeren. Ik zit niet vast in 1 gedachte (al wordt dat over Autisten wel vaak beweerd).

Dus Autisme en Tourette, aan de ene kant is het soms een last, iets wat je maar mee moet nemen en wat niemand ziet, maar waar je wel steeds mee moet leven van binnen. En soms is het een zegen. Maar bovenal is het Ik. Ik met alles. En ja, misschien ben ik soms irritant aanwezig en misschien ben ik soms weer te laks, misschien vinden mensen mijn verhalen maar eng, ik doe enkel mijn best om het leven zo leuk mogelijk te maken. Voor mezelf en anderen.

Tourette maakt het leven best moeilijk met al die hersensprongen.

Zo schrijf ik eens over dit en dan eens over dat. De ene keer meer van mezelf, de andere keer mijn donkere fantasieën of gewoon dwanggedachten die ik niet kan ontlopen en alleen kwijt raak door ze op te schrijven. En ben ik steeds meer mezelf geworden met elke letter die ik schreef. Eén ding weet ik dus inmiddels wel; Niet de Tijd, maar Het Geschrift heelt alle wonden.

 

Alle illustraties zijn eigen werk. Copyright Arinka Linders.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Super bijzonder om jouw verhaal te lezen. Mijn werkzaamheden bestaan onder andere uit het begeleiden van mensen met autisme. Ik leer nog steeds altijd erg veel van deze persoonlijke verhalen. Heel erg bedankt voor het delen van jouw levensverhalen.
Super bijzonder om jouw verhaal te lezen. Mijn werkzaamheden bestaan onder andere uit het begeleiden van mensen met autisme. Ik leer nog steeds altijd erg veel van deze persoonlijke verhalen. Heel erg bedankt voor het delen van jouw levensverhalen.
Heb met aandacht je artikel gelezen. Je kunt het heel duidelijk en met talent verwoorden. Ook je tekeningen vind ik erg mooi!
Dikke duim en pluim! En fan was ik al.
super mooi weer gegeven !
Goed verhaal!
goed geschreven!