Gedicht: In moeders schoot.

Door Arinka gepubliceerd op Thursday 23 January 16:42

60cce17c2bf1cc37a5f105d270f47f85.jpg

Waar ik graag zou liggen

van geboorte tot mijn dood

in de troostende armen

van de warme moederschoot

 

Het slappe aftreksel hier

wat mij op Aarde heeft gezet

kan ik geen moeder noemen

het vult me met verzet

 

Ze wilde niet van me houden

ik weet dat ze me zelfs niet mag

ik verpestte grondig haar leven

dat zei ze dan ook elke dag

 

Maar een echte moeder

iemand die er voor je is

wat ik niet zou geven

om het te vullen dat gemis

 

Je warme armen om me heen

terwijl je zegt Ik hou van jou

dan voelde ik me nooit alleen

stond ik niet steeds in de kou

 

Ik zou je hartslag willen voelen

tot rust komen in je armen

samen knuffelen, heel veel kroelen

moederliefde om me te verwarmen

 

Met je lachen, met je huilen

dingen die moeders en dochters doen

bij onheil veilig bij je schuilen

bij verdriet een troostende zoen

 

Ik zou je stem willen horen

de manier waarop je praat

die hoop voor eeuwig verloren

gewoon omdat je niet bestaat

 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het gemis aan moederliefde is erg. Maar ik heb het boek gelezen ; "Mythe van een moederliefde" Moederliefde is dus helemaal niet vanzelfsprekend maar moet spontaan groeien en bloeien.
Bij mijn geboorte werden er bommen gegooid...en het licht viel uit. Jouw gedicht vind ik hel mooi!
Mooi !
Dit verwoord eigenlijk perfect wat de band met mijn eigen moeder was. een waarheid zoals een koe. Die vrouw die mij op de wereld zette, maar nooit van me hield, maar die ik wel mama noemde, waar ik veel voor deed, in de hoop , vergeefse hoop. De moeder die voor mij een moeder is, ligt nu op de intensieve,als ik bij haar binnen kom, zie ik haar ogen oplichten en een lach op haar gezicht verschijnen. zij is geen perfecte moeder maar dat hoeft ook niet. dat ben ik ook niet. Maar ik hou van alle drie mijn kinderen, anders van de ene dan van de andere, maar van alle drie evenveel.
ik print jou gedicht uit, want ik vind het zeer mooi. Ouders zouden eerst is goed moeten nadenken over het maken en hebben van kinderen, liefst vooraleer eraan te beginnen.
Prachtig gedicht.
Als ik zo mooi kon schrijven als jij, dan zou ik het geschreven kunnen hebben. Stil...
Hetzelfde gevoel....wat kun je een moeder toch missen, zelfs als ze niet bestaat..
Soms denk ik dat je die nog erger kunt missen dan een moeder die bijvoorbeeld overleden is. Omdat je ook totaal geen fijne herinnering ofzo hebt.
Zelfs als iemand geadopteerd is, dan is er nog een gevoel, maar jij en ik, we hebben dat gevoel nooit gekend, we hebben nooit een aai over de bol gehad, geen arm om ons heen, maar een felle tik in mijn gezicht, dat herinner ik me, geen mooie herinneringen, nu mag ik zelf gelukkig wel geven, geef zoveel ik kan, maar ik mis het net zo hard als jij.....