Gedicht Onzichtbare beperkingen.

Door Arinka gepubliceerd op Thursday 14 November 10:21

8d8f7f5012873ef9d8d4fb21add9acdd.jpg

Invisible Limitations

Al wat ik deed in mijn leven
Uit goede bedoelingen of verdriet
Toch nooit het goede gegeven
In sommige ogen deug ik gewoon niet
Steeds maar weer proberen
Mijn pogingen zo bezield
En onder ogen zien; Het valt niet aan te leren

Evengoed volhardend streven
Nooit de strijd echt opgegeven

Godverdomme nog aan toe zeg
Ik weet niet hoe het moet
Ligt het echt aan mijn gedrag
Laat mij maar, ik word nu echt niet goed
Eerlijk gezegd kan ik het niet meer aan
Steeds aan de zijlijn te moeten staan

Deelnemen aan een matig leven
En toch nog elke dag alles geven

Logisch dat men mij niet moet
Al wat ik doe, doe ik toch nooit goed

Toch vraag ik me af of men zich wel beseft
Om hoeveel moeite het werkelijk gaat
U denkt misschien Ach het lukt best
Reken maar dat zij haar vrouwtje staat
En dat is ook wat ik laat zien
Tegengesteld aan wat ik voel
Telkens teleurgesteld dat het niet lukt
Echt te laten zien wat ik vaak voel

Denk je dat je ècht kunt leven
Elk gesprek voer je in angst en beven

Oh, als ik maar niks verkeerd mijn strot uit pers
Nee, ze zullen het me niet vergeven
Zoveel woorden, de pijn nog vers
Ik leef zo al mijn hele leven
Chronisch kwetsend kan ik zijn
Hoewel ik zelf leef met de grootste pijn
Toch denk ik niet altijd even goed na
Breek in stukjes als ik huil
Al wat mij komt al te na
Rigoreus zet ik het bij het vuil
En verga van de pijn daarna

Het wil gewoon niet lukken
Al breek ik in miljoenen stukken
Nooit bereik ik dat ene doel
Duidelijk maken wat ik ècht voel
Ik ben soms van plan de strijd te staken
Chaos in gevoelens doet zo’n zeer
Al denkt men dat niets mij ècht kan raken
Precies die gedachte maakt mij zo teer
Soms wil ik gewoon niet méér…

Dan schop ik mezelf zo hard ik kan
Ik spreek mezelf streng toe
En zeg Stel je niet zo aan man

Maar soms ben ik gewoon zo moe
Ik heb er dan gewoon genoeg van
Ja, dan denk ik dat ik er toch niet toe doe

Na een tijdje zo wat sippen
Ik zit haast in zak en as
En zit dan steeds maar aan te stippen
Talrijke mislukkingen, en hoe slecht ik daarin was

Komt uiteindelijk dat moment
Laat maar beter toch dan nooit
Eerlijk gezegd is het iets wat went
Ik zal het overwinnen ooit
Niet verbazend als je me echt kent

Kleurloos kan het zijn
Rusteloos bovendien
Ik vraag me af Ken jij die pijn?
Ja, wel net als ik misschien
Geef dan toch niet op
En neem dan maar aan aan mij
Niks meer voelen gaat ook voorbij...

c8661fbb8d748c08800779b570047110Mzc5NTAy

 

© 2010

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi uitgewerkt concept! En: *always wear your invisible crown :3*
Super gedaan!