PFFF wat een dag

Door Cocciefr gepubliceerd op Sunday 08 December 01:17

Pfff wat een  dag, was echt niet leuk meer.

Zoals al eerder vermeld, heb ik al 19 jaar een winkel te Lobith.

2 Januari dit jaar heb ik een nieuw pand betrokken en de producten die ik verkoop zijn; speelgoed, kado artikelen, sieraden, babykleding en zoetwaren.

Helaas verdwijnen er steeds meer winkels zo ook in Lobith. Heel vervelend voor de consument, maar  toch wel ergerlijk voor de overgebleven detaillist, waaronder ondergetekende.

 

Vandaag was dus zo'n dag waar ik echt niet tegen kan, maar toch probeer om vriendelijk te blijven, met de nadruk op probeer. 

De vragen die door de consumenten gesteld werden gingen dit keer echt mijn  pet te boven en dan ook nog eens de antwoorden die zij daar op gaven. Ik zal het antwoord even geven; waarom niet, U voorgangster van dit pand verkocht dit toch ook, of de winkel aan de overkant verkocht dat toch en dan niet te vergeten de winkel op de hoek enz enz.

Nu, de vragen die gesteld werden:

Heb jij ook kerstbomen

Verkoop jij ook garen

Waar ligt de wol

Verkoop jij ook spuit sneeuw (ik had een bus staan voor eigen gebruik dus dacht, ach weet je wat het is een bekende van me dus geef deze wel mee gebruik het toch niet). Ze keek mee heel verbaasd aan met de mededeling, nee dat wil ik niet want dan wordt de kerstboom wit, ik bedoel van die kleden met glitters die ik dan kan knippen om op de takken kan leggen. Nu vraag ik je.

Heb jij ook sokken

Hebben jullie geen kerstkaarten?

Waar liggen de zakagenda's

En zo ging het dus heel de dag door, want de winkels die het verkochten zijn er niet meer dus dan moet, volgens iedereen, ik het maar in mijn assortiment opnemen.

Maar de dag eindigde met een vraag over een product die ik wel verkoop maar toch even met de mond vol tanden stond, 

Mevrouw, verkoopt u ook  klei zonder kleurstoffen want mijn kleindochter krijgt allemaal bultjes op haar handen als ze met klei bezig is. ehhhhhhhh. 

Ik keek haar verbaast aan, en dacht opeens, de ouderwetse DAS klei die je zelf nog moet schilderen.

Nee dat wilde ze niet want ze  vond de kleur en de verpakking zo saai. 

Gelukkig zijn er nog kappers een bloemist en supermarkt in het dorp.

Mijn motto altijd blijven lachen was nu toch wel even weg.

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.