Een elfje onder bed

Door NewJannaika gepubliceerd op Tuesday 03 December 20:36

 

Een elfje onder bed

?????????????

Neen, hoor. Ik heb de opdracht niet misbegrepen. Ik ga het even niet verklappen. En nu gewoon mijn verhaaltje vertellen.

Het is echt gebeurd en het is typisch voor mijn huisbewoner. Lees maar gauw dit spannende verhaal. Het zal je vertederen. Het is ook heel herkenbaar.

Een elfje onder bed

Telkens ik slapen ga, hoor ik de stilte. En dan komen één voor één de geluiden, die er toch nog zijn. Eerst de auto’s. De slaapkamer ligt aan een drukke straat en wanneer er een vrachtwagen of autobus passeert, komt er nog de trilling bij en zet zich verder in mijn lichaam.

Het tweede geluid dat er nu bijkomt is het gekraak boven mijn hoofd. De houten zoldering, waarboven  mijn zoon zijn kamer heeft. Neen, hij slaapt duidelijk nog niet. Hij is waarschijnlijk zijn kamer weer opnieuw aan het inrichten, om 22u30.

Ik knijp mijn ogen dicht en probeer te slapen, en de geluiden achteruit te duwen. Concentrerend op mijn ademhaling word ik nu ingehaald door de gedachten van deze dag. Een hele reeks gebeurtenissen, die ik achter me wil laten als verweesde kinderen, zonder verdere bekommernis.

Het wordt terug stil. Ik heb de echte hoorbare geluiden onder controle en heb ze weggeduwd. De gedachten zijn nu al fel uitgedund en ik denk nu eigenlijk aan niks meer. De duisternis vult mijn hoofd.

Als de slaap dichterbij komt, hoor ik een fijn snijdend stemmetje. Waar het vandaan komt, weet ik niet, maar het is alsof het van onder het bed komt. Verstrikt in slaap, voel ik me machteloos want met ongeopende ogen en een brein dat op heel weinig toeren draait, is het niet eenvoudig dit te plaatsen. Het zegt iets. Steeds opnieuw. Ik luister.

Terwijl ik me volledig richt op wat het zegt, voltrekt zich de fase van het begrijpen en vult mijn hart zich met bloed vermengd met oppoppende sprongetjes van blijdschap. Ik verbind het stemmetje fictief aan een visualisatie en stel mij een elfje voor. Het zou perfect passen met wat de boodschap die het brengt. Goudblonde lokken en een bleek, fragiel gezichtje dat steeds de onverstaanbare woorden wegblaast als bubbels van zeepsop. De stem werkt hypnotiserend en brengt me in een roes van ‘welness’.

Een speels rukje aan mijn oor. Een tikje op mijn wang. Een haarpluk die begint te jeuken. Ik word versuft wakker. Ik hoor het stemmetje om hulp roepen en mijn alarm springt op rood. Piepend hoor ik de schurende banden tot stilstand komen en hoor glasscherven rinkelen na het geluid van een botsing. De zoldering kraakt opnieuw. De geluiden nemen terug volledig plaats in mijn leven en ik ben klaarwakker. Wat is er gebeurd? Waar is het stemmetje gebleven? Waar is mijn elfje dat ik hieraan verbond? Waar is mijn kleine engel die zich zo veilig verborg onder het bed?

Het is een rare droom geweest. Ik steek het licht aan en nog beduusd van de slaap laat ik me op de knieën vallen en kijk onder het grote bed. Een donkere gehurkte gestalte zit ergens in de hoek. Ik strek mijn hand uit om het te voelen, want ik zie slechts het zwarte silhouet. Een warme zachte vacht. De poes miauwt. Ik herken het geluid. Daar zit mijn dikke elfje. Bestraffend roep ik: Elf! Maar hij snort rustig verder, niet van plan zijn plaats te verlaten.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Grappig zo'n kat.
Grappig en liefde vol
Mooi geschreven.
Leuk verhaaltje.
Ondeugende elfjes zijn het leukst.
Top! en leuk verhaal