x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Het begin van het lezen, leren en leven.

Door Sandrahaarbosch gepubliceerd op Friday 02 November 19:51

Een thema zoals emotionele verwaarlozing, komt soms wel vaker terug bij mensen dan dat we hadden verdacht. Niet geheel onbelangrijk, maar toch proberen we als mens er niet aan te denken. Een ander heeft het vast niet zo bedoelt. Of het ligt vast aan mij. Ik zal wel slecht gehandeld hebben. Vaak gaan we onszelf de schuld geven. Maar waarom?

Op dit moment ben ik 26 lentes jong en zit ik al weken ziek thuis. Overspannen van de druk en de problemen op het werk. Ik trok het niet meer. De onzekerheid in het behouden van werk en het ineens thuis moeten werken, gaf bij mij zoveel spanning, dat zelfs mijn lichaam aardig begon te protesteren. Het is niet mijn gewenste situatie om thuis te zitten. Ik ben een workaholic en ik vind werken absoluut geen probleem, als er een vorm van een werkplek en een redelijke structuur aanwezig is. Wanneer ik dit compleet kwijt raak, raak ik mezelf kwijt. 

Thuis zitten lijkt leuk, maar je komt toch steeds bij jezelf uit. Je moet het met jezelf doen en je moet met je zelf leren omgaan. Als je van structuur naar vrijheid gaat, dan lijkt het wel of je voor het eerste als kind het water in springt, zonder te weten wat de gevolgen zijn van het diepe water. Je hebt geen idee waar je eindigt zonder goed voorbereid te zijn. Gevolgen kunnen niet altijd voorspeld worden. Het maakt het ook lastig om keuzes te maken. Wat is goed voor mij? De gedachten om een ander te kwetsen neemt sterk toe als ik de gevolgen probeer voor te stellen. Maar daarin tegen spelen mij gedachten de baas door bijvoorbeeld te zeggen dat ik voor mijzelf moet opkomen. De tegenpolen die steeds lijnrecht tegenover elkaar staan maar het soms enorm lastig om een balans te zoeken. En daar dan de keuze op de baseren.

Het valt niet mee om volwassen te worden. Het is met vallen en opstaan wijs worden. “Bruggen slaan” spreekt het cabinet over. Ja, ik sla bruggen. Maar bouwen we bruggen eigenlijk voor? Gedachten zijn niet op zich staande elementen die je kan oppakken en verplaatsen. Het is een geest die je niet kan verdrijven door veel wierook te gebruiken in je huiskamer. Nee het zijn ervaringen, eerdere gebeurtenissen die je maakt tot wie je bent. Het is niet om soms er mee te koop te lopen, maar het is ook niet iets om weg te stoppen.

Fouten maken is leren van fouten en daardoor sterker worden. Stel voor dat jouw hele leven als een lopend vuurtje ging. Geen zorgen en alles verloopt zoals jij het hebt bedacht. Zou je dan weten wat je echt wilt? Zou je dan voelen wat je nu voelt? Nee, dat denk ik ook niet. Het leven is niet makkelijk. En zeker niet als je met jezelf moet leren omgaan. Wanneer je jezelf begrijpt, kan je andere ook beter begrijpen. Althans zij zullen jou beter volgen.

Vanuit deze gedachten ben ik gestart met het boek ‘leven in je leven’. Op verzoek van de therapeut dien ik dit te lezen om mijn gedachten en schema’s helder voor ogen te krijgen. Ik probeer door dit verslag te schrijven, dingen te achterhalen wie ik ben, wat ik doe en hoe ik wil leven. Wie ben ik nu eigenlijk?

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.