Keniaanse Belevenissen 8 - Kenyan Obey their Food

Door MJS gepubliceerd op Sunday 27 January 10:44
Kenyan obey their food


- Guaves -

Zaterdag op de terugweg vanaf Kakamega liepen we weer tussen de lemen hutjes en al het groen naar huis. We hoorden een soort elektrisch klinkend geluid, het leek op een auto die je van een afstand afsluit, wij vroegen aan kinderen wat het was, en het bleken kikkers te zijn. Nog nooit zoiets gehoord.

Op de weg naar huis staan ook een aantal guavebomen. Kinderen op school eten ook vaak guaves, dus ik was heel erg benieuwd er naar. We zagen een mooie gele hangen, en we schudde de boom in de hoop dat er eentje viel, maar helaas. Vervolgens gooide we een stok in de boom, die totaal niet de richting op ging die we wilde (tenminste, als ik gooide). Terwijl Arisca de grond scande op goede gooi-stenen, had ze een grotere stok gevonden in de vorm van een gewei. Bij poging nummer 56 kwamen er kinderen uit het dorp langs die om ons gestuntel moesten lachen. Intussen zat Arisca op mijn rug en probeerde met een stok de rijpe guave te pakken te krijgen. Zelfs als ik sprong met Arisca op mijn rug, lukte het niet. Toen liep een meisje naar boom, klom in een paar seconde in de top van de boom, en gooide al lachend tientallen guaves naar ons. Zo kan het ook….


- Kikuyu’s versus Luo’s-

Zoals ik in mijn vorige blog had genoemd, hebben we uitgebreid gesproken met Rose tijdens het ontbijt. Zo ook over het geweld in 2007. Op dat moment waren er 2 vrijwilligers op dit project, en die moesten naar Nairobi gebracht worden, omdat het vliegveld een veilige plaats was. Onderweg zag ze gewonde mensen, en één chaos. In Kisumu bleek het er ook heel heftig aan toe te gaan. Als er een bus reed moesten mensen hun identiteitsbewijs laten zien. De tweede naam van iedereen in Kenia geeft aan bij welke stam je hoort. Dus de stam Luo haalde zo alle Kikuyu’s (de vijandige stam) er uit en schoten ze neer terwijl ze beveelt werden weg te lopen. Dit ook andersom. Als gevolg hiervan kwam het vervoer stil te liggen. Het meeste voedsel komt uit Nairobi, dus er was geen voedsel. In de plaats Eldoret werden kerken met mensen er in, in brand gestoken.

Na de onafhankelijkheid kwam een Kikuyu aan de macht, na de afspraak dat later ook een Luo de macht zou overnemen. Dit is nooit gebeurd, en de Kikuyu werden door de president voorgetrokken, en werden rijker ten koste van de andere stammen. In 2007 had het overgrote deel op Odinga (een Luo) gestemd. De kikuyu vrezen dat als ze ooit aftreden, de Luo’s wraak zullen nemen. En dit proberen ze te voorkomen door corruptie, patronage en de verkiezingen niet eerlijk te laten verlopen. Een andere tactiek is om de verschillende stammen tegen elkaar op te zetten, zodat ze niet samen in opstand komen tegen de Kikuyu (een tactiek die ze denk ik zomaar van de Britten geleerd kunnen hebben).


- Prostitutie in de suikerrietvelden voor 20 gram suiker en een ei –

Van de politieke problemen verliep het gesprek in het probleem rondom hiv/aids. Op dit moment zijn er 2 kinderen op school waarvan ze weten dat ze hiv/aids hebben, waarvan er één in het ziekenhuis ligt op dit moment. Dan komen de verhalen ineens dichtbij.
De kinderen op het weeshuis worden voordat ze hier komen getest. Als ze positief getest zijn worden ze niet toegelaten, ter bescherming van de andere kinderen. Gelukkig is er in de buurt ergens ook een opvang voor kinderen die seropositief zijn. Veel kinderen worden wees door hiv/aids, en omdat ze hier veel kinderen hebben, worden soms in één klap 10 kinderen wees.

Ondanks dat je al veel gelezen en gehoord hebt over het onderwerp, is het toch anders om te horen hoe hiv/aids de gezinnen in de omgeving waar we nu zitten verscheurt. Vrouwen blijven alleen en arm achter. En zoeken een nieuwe man, zodat er weer brood op de plank komt. Condooms worden niet gebruikt, want dit wekt achterdocht. Wanneer iemand condooms wil, betekent dit direct dat degene ontrouw is, en daarom condooms wilt gebruiken. Dit wil overigens niet zeggen dat iedereen daadwerkelijk trouw is. Mannen die in de stad werken en één keer per week naar huis komen (of één keer per jaar soms) hebben verschillende vriendinnen in de stad, en zo kan hiv/aids ook bij een trouwe monogame vrouw terechtkomen.

Ook tussen de suikerrietvelden in dit dorp is enige bedrijvigheid die ook bijdraagt aan de verspreiding van hiv/aids. Getrouwde vrouwen verkopen hun lichaam en van dat geld kunnen ze 20 gram suiker en een ei kopen. Ze zijn zo arm, dat dit beetje de moeite waard is. Veel mensen in het dorp hier hebben nog nooit in hun hele leven een briefje van 1000 shilling gezien (dit is nog geen 10 euro). Je kunt je voorstellen dat als wij onze huur pinnen, we ons schamen voor het geld dat we pinnen.


- Zelfmoord vanwege hiv/aids –

Daarbij wordt hiv/aids in het algemeen niet geaccepteerd hier. Rose heeft wel eens voorlichtingen gegeven, om ook meer begrip te creëren voor mensen met hiv/aids. Sociale verstoting is zo erg, dat een vriendin van Rose besloten heeft zelfmoord te plegen nadat ze erachter kwam dat ze seropositief was. De kinderen van deze vrouw worden nu opgevoed door haar man en zijn tweede vrouw. De tweede vrouw van deze man, werkt op het weeshuis als schoonmaakster van het kantoor (hok met een bureau en een paar schriftjes). Zij is ook besmet en ligt in het ziekenhuis met Malaria, die veel heftiger tot uiting komt omdat ze hiv/aids heeft.

Een ander gruwelijk verhaal ging over een vrouw die Rose kende, die een affaire had met een man. De vrouw wist dat ze seropositief was, maar had dit nooit verteld vanwege het taboe en sociale verstoring. De vrouw stierf aan aids, en liet 3 dochters achter. De man was erg boos dat zij hem nooit had verteld dat ze seropositief was. Als wraak heeft hij de drie jonge dochters van deze vrouw ook besmet……. Hier heb ik geen woorden voor, walgelijk. En onwerkelijk dat dit voor Rose geen ‘verhalen van ver’ zijn. Het is de realiteit hier.


- Kenyan obey their food -

Op zondag toen we half slapend uit bed kwamen geslenterd, waren er allemaal vreemde mensen in huis. Blijkbaar was er een ‘celebration’, omdat ze een keyboard gesponsord hadden gekregen om te gebruiken bij de kerkdiensten. Dit hield in dat we een extra lange kerkdienst hadden, en er na de kerkdienst gezamenlijk werd gegeten met alle bezoekers die uitgenodigd waren, om mee te vieren dat ze een keyboard hadden gekregen.

Toen we het feestmaal (met cola!!) gingen eten met de tien andere bezoekers , werd algauw weer een cultuur verschil duidelijk. Aan tafel was het erg stil. In eerste instantie dacht ik dat er misschien wat was. Dus om de sfeer een beetje te bevordering begonnen we met kletsen, maar niemand anders deed dit. Tot vervolgens het kwartje viel dat het waarschijnlijk beleefd is om stil te zijn tijdens het eten. Een van de genodigden (de headteacher) bevestigde dit toen we er naar vroegen. Hij zei: “Kenyan obey their food”. Dus de volgende 20 minuten aten we al zwijgend ons eten op, terwijl we aan tafel zaten met 15 andere mensen. Overigens is boeren wel normaal.


- I like the flowers, I like the daffodils , I the mountains, I like the greens hills –

Na het eten zijn we gaan wandelen met 3 oudere meiden van het weeshuis. We zijn een deel van de heuvels geklommen waar we normaal vanuit het schoolveld op uitkijken. Het is er erg mooi! Overal staan enorme rotsen van lavagesteente, waarbij het lijkt dat ze willekeurig uit de lucht zijn neergeploft op aarde. Op de rotsen kijk je uit over het dorp. Je ziet heel veel bomen, struiken, stukken land, verschillende soorten gras, en boven je vliegen roofvogels.

Het was heel gezellig om te wandelen en de rotsen te beklimmen met de meiden, tijd genoeg om even te kletsen. Het uitzicht was heerlijk, je word meteen ontspannen, van al het groen, de mooie lucht, al de natuur om je heen….Eenmaal op de top, begon het enorm te regenen (zoals heel vaak de laatste tijd). We hebben ‘gescholen’ onder een boom bij een rots die een beetje scheef stond, en lolly’s gegeten die wij hadden meegebracht.
Toen we bijna thuis waren zagen we apen in de bomen ver weg van het pad af. We wilden graag dichterbij komen, en ook de meiden gingen op in het zo goed mogelijk spotten van de apen. We liepen de struiken in van het pad af. Bij één paadje moesten we 1,5 meter stijl omhoog, terwijl het een modderpoel was. Voor de anderen niets bijzonders, voor mij een avontuur. Ik zette mijn eerste stap en voor ik het wist lag ik languit in de modder, en gleed ik naar beneden op mijn zij. Na een lachbui die natuurlijk gevolgd werd door de anderen, lukte het de tweede keer wel. Nu konden we de apen (Black Colobus monkey) heel goed en heel dichtbij zien, en dit was het vallen in de modder helemaal waard. Na een tijd ‘apen spotten’, moesten we dus het ‘steile gedeelte’ weer af, en ik lag voor ik het wist weer in de modder, bij poging nummer twee.. hetzelfde verhaal… Als mensen na mijn reis vragen of ik iets over mezelf heb geleerd, kan ik in ieder geval zeggen dat ik inmiddels van mezelf weet dat ik heel erg lomp kan zijn.

Deze week gaan we misschien nog leren koeien melken, en in het weekend gaan we naar Kisumu! Meer hierover in Keniaanse Belevenissen 9.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.